Γιάννης Ριζόπουλος

Γιάννης Ριζόπουλος

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019 11:08

Για όλα υπάρχει μια τιμή…

Τι τα θες, τι τα γυρεύεις… δεν ‘πα να λέμε και να γράφουμε εμείς, προσέξτε τούτο, προσέξτε εκείνο, προσέξτε το άλλο, όταν μπαίνετε σε κάποιο site, ή «ψήνεστε» για να χρησιμοποιήσετε μια υπηρεσία ή αγοράζετε κάποιο προϊόν σε ένα e-shop… από το ένα αυτί μπαίνουν κι από το άλλο βγαίνουν!

Όλες οι παραινέσεις πάνε στο βρόντο, όταν υπάρχει καλό «δόλωμα» στην αντίπερα όχθη – μ’ άλλα λόγια, όταν «τσιμπάς» (για να συνεχίσουμε με την «ψαρική» μεταφορά) αυτό που «τάζει» ως αντίδωρο το site ή το e-shop, προκειμένου να του παραδώσεις για δική του ενημέρωση και χρήση τα δικά σου σημαντικά προσωπικά δεδομένα. Σε μερικές περιπτώσεις, μάλιστα, αυτό δεν γίνεται καν εθελοντικά, δηλαδή δεν σε ρωτάει αν συμφωνείς, αλλά η παράδοση των στοιχείων αποτελεί υποχρεωτική συνθήκη για να προχωρήσεις στο «παρασύνθημα» και να ολοκληρώσεις αυτό που ξεκίνησες…

Κι αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά οι αριθμοί και οι έρευνες, όπως αυτή που ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες η Accenture, ειδικά για τον τραπεζο-ασφαλιστικό τομέα (Financial Services Consumer Study), στο πλαίσιο της οποίας ρώτησε 47.000 καταναλωτές σε 28 διαφορετικές αγορές, παρακαλώ! Και τι βρήκε; Αυτό που λέγαμε παραπάνω: πως οι περισσότεροι ερωτηθέντες (σχεδόν έξι στους δέκα -59%, για την ακρίβεια) είναι πρόθυμοι και έτοιμοι να δώσουν προσωπικά στοιχεία σχετικά με το πού βρίσκονται κάθε στιγμή, αλλά και να αποκαλύψουν κάποιες από τις προσωπικές τους προτιμήσεις, με αντάλλαγμα εκπτώσεις και ευκολίες σε προϊόντα και υπηρεσίες. Ανάμεσά τους, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η γνωστή εταιρία συμβούλων και ερευνών, περιλαμβάνονται η μείωση του χρόνου έγκρισης για τη χορήγηση δανείων, εκπτώσεις σε αλυσίδες γυμναστηρίων(!) καθώς και κάποιες εξατομικευμένες προσφορές, αναλόγως του πού βρίσκεται ο χρήστης.

Το αστείο της ιστορίας είναι πως οι ίδιοι κι ακόμα περισσότεροι (ποσοστό 75% των ερωτηθέντων) θεωρούν «ύψιστη» προτεραιότητα την προστασία του προσωπικού τους απορρήτου, τονίζοντας πως -σε περίπτωση που διαπιστωνόταν παραβίασή του- θα μπορούσαν ακόμα και να αλλάξουν τράπεζα ή ασφαλιστική εταιρία… Δηλαδή, όταν δίνουμε τα στοιχεία μόνοι μας, είναι καλά κι όταν τα παίρνουν άλλοι, δεν είναι… Ή, για να το «διαβάσουμε» κι αλλιώς, πάρτε τα στοιχεία που θέλετε, αρκεί να μας πείτε τί παίρνετε και να δώσετε κατιτίς για τον «κόπο» μας, σ’ εμάς που τροφοδοτούμε κάθε μέρα με σημαντικά δεδομένα τα δικά σας συστήματα Μηχανικής Μάθησης, «ρίχνοντας νερό στο μύλο» των αλγορίθμων σας.

Κατά κάποιο τρόπο, αυτό λέει και ο εκπρόσωπος της Accenture που -σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας- προειδοποιεί τους ανθρώπους των τραπεζών και των ασφαλιστικών να μην το παρακάνουν, όσον αφορά στον τρόπο αξιοποίησης των δεδομένων που καθημερινά λαμβάνουν. Αντίθετα, πρέπει να διασφαλίζουν πως κατανοούν πλήρως τις ανάγκες των πελατών τους και τους παρέχουν ανάλογες προσφορές τη σωστή στιγμή, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τα προσωπικά τους δεδομένα – να τους βλέπουν, δηλαδή, «σαν ανθρώπους με ανάγκες, πέρα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και τα εκάστοτε επιτόκια»…     

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πάντως, οι Ευρωπαίοι καταναλωτές αποδεικνύονται πολύ περισσότερο επιφυλακτικοί σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο απέναντι σε τέτοιες πρακτικές (ποσοστό 50% των ερωτηθέντων τις αποδέχονται στις ΗΠΑ, έναντι μόνο 40% σε Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο…), που βασίζονται στην «ανταλλαγή» των προσωπικών δεδομένων με εξατομικευμένες υπηρεσίες.

Προφανώς -κάτι που επισημαίνει και η Accenture- σε αυτή την εξέλιξη σημαντικό (αν και αντίρροπο) ρόλο έχουν παίξει αφενός η ισχύς στις χώρες-μέλη της ΕΕ -από τον περασμένο Μάιο, κοντεύει πλέον να κλείσει χρόνο- του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (βλέπε, GDPR), αφετέρου η αργή επικράτηση της επανάστασης του Open Banking, που θα αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τους κανόνες του (τραπεζικού) παιχνιδιού. Έχουμε πολλά ακόμα να δούμε…        

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019 11:19

Παρέμβαση επί προσωπικού…

Ο τίτλος αυτού του σχολίου θα μπορούσε άνετα να είχε σχέση με τη γνωστή ρήση που συνδέει τον λύκο με τα πρόβατα, αλλά είπα να επιδείξω αυτοσυγκράτηση! Δύσκολο, όμως, αυτό – πολύ δύσκολο, όταν διαβάζεις στον διεθνή Τύπο τις πιο πρόσφατες δηλώσεις του Μαρκ (ένας είναι ο Μαρκ!), σχετικά με το πώς οραματίζεται το μέλλον της αυτοκρατορίας του, στο χώρο των κοινωνικών δικτύων, και προς ποια κατεύθυνση φιλοδοξεί να την στρέψει…

Γιατί, αυτός ο καλός άνθρωπος -χωρίς τα δημιουργήματα (και τις εξαγορές) του οποίου δεν μπορούμε να κάνουμε στιγμή (εγώ ίσως όχι, αλλά για ρωτήστε τα παιδιά σας…)- αντιλαμβανόμενος πως «έχει τη φωλιά του λερωμένη» και μάλιστα σε πολλά επίπεδα, δείχνει να αλλάζει (πόσο, άραγε;) κάπως πορεία και να εστιάζει πλέον στην προστασία του προσωπικού απορρήτου – ακριβώς αυτού, δηλαδή, που σήμερα αποδεδειγμένα παραβιάζει. Αντιμέτωπος με εις βάθος έρευνες εκ μέρους των ρυθμιστών σε Ευρώπη και Αμερική (όπου μάλιστα, έχει ήδη πέσει κι ένα «χοντρό» πρόστιμο, ύψους αρκετών δις δολαρίων το οποίο η εταιρία «διαπραγματεύεται» με τις αρχές), ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ εμφανίζεται πλέον ως άλλη «μετανοούσα Μαγδαληνή» έτοιμος να υποστηρίξει μια νέα στρατηγική για τα κοινωνικά δίκτυα, με βασικούς πυλώνες την κρυπτογράφηση των μηνυμάτων, τον μειωμένο χρόνο διατήρησης δεδομένων και -βεβαίως- την ασφαλή αποθήκευσή τους.

Υποστηρίζει, μάλιστα, πως εκεί βρίσκεται το μέλλον των επικοινωνιών, «στις ιδιωτικές, κρυπτογραφημένες υπηρεσίες, όπου οι χρήστες θα μπορούν να είναι βέβαιοι πως ό,τι λένε μεταξύ τους παραμένει ασφαλές και τα μηνύματα, μαζί με το περιεχόμενό τους, δεν θα μένουν εκεί για πάντα. Αυτό είναι το μέλλον που ελπίζω πως θα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε»…

Βέβαια, αυτό δεν πρόκειται να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη (υπάρχουν, προφανώς, συμφωνίες και δεσμεύσεις, με τις εταιρίες που σήμερα αξιοποιούν τα στοιχεία μας) κι ο Μαρκ δεν το κρύβει, δηλώνοντας πως η κρυπτογράφηση που υπάρχει σήμερα στο WhatsApp, θα επεκταθεί σταδιακά στο Messenger και το Instagram, ενώ (να τη και η είδηση…) θα προστεθούν κι άλλα «κανάλια» μέσα από τα οποία θα μπορούν να επικοινωνούν φίλοι, ομάδες, αλλά και επιχειρήσεις.

Από την άλλη, το Facebook (που μάλλον θα παραμείνει η «ναυαρχίδα» του ομίλου, παρά την υστέρηση που παρουσιάζει τελευταία έναντι των ανταγωνιστών του, οι οποίοι διεκδικούν την πρωτιά στις προτιμήσεις των χρηστών) πειραματίζεται μ’ ένα νέο μοντέλο, βάσει του οποίου το περιεχόμενο θα «εκπνέει» και θα αρχειοθετείται αυτομάτως, έπειτα από κάποιο προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.

Κι όπως θα περίμενε κανείς, ύστερα από την κατακραυγή που ακολούθησε τα «ατοπήματα» του Facebook τον τελευταίο χρόνο (θυμηθείτε πως ήταν περίπου τέτοια εποχή, πέρυσι, όταν «έσκασε» το μέγα σκάνδαλο της Cambridge Analytica, που μας ξαναθύμισε ο «ήρωάς» του, Christopher Wylie, με την παρουσία του στο Οικονομικό Forum των Δελφών, πριν από λίγες ημέρες), ο CEO του βρίσκει πλέον «λογικό» να συγκεντρώνονται λιγότερα προσωπικά στοιχεία των χρηστών, όπως και να είναι λιγότερος ο χρόνος που η εταιρία κρατά τα μετα-δεδομένα των μηνυμάτων, τα οποία δηλώνει επισήμως ότι αξιοποιεί στον έλεγχο των spam και των συστημάτων ασφαλείας.

Μάλιστα, δεν παρέλειψε να προσθέσει (για να βελτιώσει ακόμα περισσότερο τη δημόσια εικόνα του) πως το Facebook θα συνεχίσει να είναι πολύ προσεκτικό στο πού ακριβώς εγκαθιστά τα κέντρα δεδομένων του, αποφεύγοντας εκείνες τις χώρες που δεν φημίζονται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης των πολιτών τους…

Με δυο λόγια, παρέμβαση επί προσωπικού στο ανώτατο επίπεδο μεν, που (ουσιαστικά) δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις, καθώς άρχισε πλέον να «ξηλώνεται το πουλόβερ», για τα καλά…

Τα μεγάλα, τα πραγματικά μεγάλα γεγονότα στο χώρο της τεχνολογίας, είναι -όπως γνωρίζουν όλοι οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ»- δυο, αμφότερα στην αρχή του χρόνου, έτσι για «ποδαρικό»: το πρώτο είναι το CES στο Λας Βέγκας και το δεύτερο, το MWC στη Βαρκελώνη – ένα στην Αμερική κι ένα στην Ευρώπη, μοιρασμένα τα πράγματα και οι εντυπώσεις.

Αυτές, λοιπόν, οι εντυπώσεις (κυρίως για τις τάσεις και τις προεκτάσεις της τεχνολογίας, αλλά και το βαθμό που αυτή αλλάζει τη ζωή μας) οι οποίες θα μας συντροφέψουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό σ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, περιλαμβάνουν -όπως είναι φυσικό- ελπίδες, αλλά και φόβους.

Στις πρώτες έχουμε αναφερθεί πολλές φορές από αυτή τη στήλη – έχουμε μιλήσει για τις μεγάλες ανατροπές που φέρνει η τεχνολογία στην καθημερινότητά μας, για την Τεχνητή Νοημοσύνη και τη Μηχανική Μάθηση, για τις προοπτικές συν-εργασίας με τα ρομποτικά συστήματα και τους αυτοματισμούς, για τα αυτόνομα οχήματα και τη βασιλεία των κάθε λογής αισθητήρων, στο πλαίσιο του Internet των Αντικειμένων, και τόσα άλλα…

Εκτός από τις ελπίδες, όμως, υπάρχουν και οι φόβοι – αντίδραση λογική, μπροστά στο καινούριο, το άγνωστο. Πολύ περισσότερο, όταν υπάρχουν και φωνές που επισημαίνουν προβλήματα και αδυναμίες της νέας εποχής πραγμάτων.

Δυο από αυτές (πιθανότατα υπήρξαν κι άλλες, όμως αυτές καταγράφηκαν ως ισχυρότερες) δεν πέρασαν απαρατήρητες στη διάρκεια του MWC19 και των περί αυτό εκδηλώσεων: πρώτα, η Βίβιαν Τσαν, ιδρύτρια και CEO της Sparrho, εταιρίας που αξιοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη για να διευκολύνει την πρόσβαση χρηστών και οργανισμών σε νέες επιστημονικές δημοσιεύσεις και πατέντες, υπογράμμισε σε ομιλία της πως η κοινωνία μας βρίσκεται είναι ήδη χωρισμένη σε γνωρίζοντες και μη, με το χάσμα μεταξύ των δυο να αυξάνει, γεννώντας παρανοήσεις και φοβικές καταστάσεις.

Η έλλειψη γνώσης, όμως, συχνότατα «μεταφράζεται» σε έλλειψη εμπιστοσύνης κι αυτό δεν περιορίζεται μονάχα σε θέματα τεχνολογίας (όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη και οι συνέπειες των αυτοματισμών), αλλά και εκτός αυτής (χαρακτηριστικό παράδειγμα, το προσφυγικό/μεταναστευτικό).

Με δεδομένη την «εγκατεστημένη» δυσπιστία σε πλατιά στρώματα του πληθυσμού και την τάση να πέφτει το βάρος στις αρνητικές κι όχι στις θετικές πλευρές της τεχνολογίας, η ανατροπή δεν είναι εύκολη, πολύ περισσότερο αν δεν ισχύει (κάτι που συμβαίνει συχνά) καθεστώς διαφάνειας, όσον αφορά στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.

Η «θεραπεία» που προτείνει η Τσεν, είναι η δημιουργία - κυρίως εκ μέρους των φορέων της αγοράς- ενός ψυχολογικού «δικτυού ασφαλείας» για το οικοσύστημα του ΑΙ, μέσα από έναν συνδυασμό δημοσιοποίησης σχετικών εμπειριών από χρήστες, αλλά και «αποδείξεων» για την αξιοπιστία των πληροφοριών.

Το δεύτερο θέμα, που γίνεται ολοένα και πιο επείγον, όσο αυξάνεται ο αριθμός των εγκατεστημένων αισθητήρων σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι -προφανώς- η ασφάλεια στο χώρο του ΙοΤ.

Σε σχετικό πάνελ διαλόγου, οι συμμετέχοντες τόνισαν πως το Edge Computing μπορεί να δίνει λύσεις σ’ ό,τι αφορά στην εξοικονόμηση πόρων και χώρου αποθήκευσης δεδομένων, όμως δεν διαθέτει την πρόσθετη ισχύ που απαιτούν τα προγράμματα κρυπτογράφησης, με συνέπεια τα δεδομένα να μένουν εκτεθειμένα στις κακόβουλες επιθέσεις.

Επίσης, ως άλλη αδυναμία αναφέρθηκε και η χρήση δορυφορικών σημάτων, τα οποία μπορούν να υποκλαπούν σχετικά εύκολα, με συνέπεια να υπάρχει κίνδυνος για την όποια χρήση τέτοιων σημάτων και μεθόδων από αυτόνομα οχήματα, «έξυπνα» εργοστάσια και, βέβαια, συστήματα μαζικής μεταφοράς.

Προς γνώση και συμμόρφωση, λοιπόν, καθώς το μέλλον είναι ήδη εδώ και τέτοια προβλήματα -που έχουν οριζόντια επίδραση- πρέπει να αντιμετωπίζονται εγκαίρως και αποτελεσματικά.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019 12:12

Πάμε γι’ άλλες πολιτείες…

Είναι κοινό μυστικό πια πως επιχειρήσεις και οργανισμοί σ’ όλο τον κόσμο – της χώρας μας μη εξαιρουμένης- βρίσκονται στα πρόθυρα ή μόλις έχουν προσχωρήσει σ’ αυτό που ονομάζουμε 4η Βιομηχανική Επανάσταση.

Μετά τον ατμό, τον ηλεκτρισμό, τους υπολογιστές και το Διαδίκτυο, περνάμε σε μια νέα εποχή ανατροπών που επηρεάζουν όλα όσα γνωρίζαμε ως σήμερα, η οποία βασίζεται κυρίως στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τις εκθετικές τεχνολογίες – κατ’ άλλους, βασίζεται στους αυτοματισμούς και τη ρομποτική, που όμως δεν μπορούν να λειτουργήσουν αν δεν υπάρχει το πρώτο, άρα… εντός, εκτός και επί τα αυτά βρισκόμαστε!

Όποιο κι αν επιλέξετε, πάντως, από τα δυο υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής κι αυτός δεν είναι άλλος από τη δικτύωση: για να δουλέψει οποιαδήποτε πλέον από τις τόσες και τόσες συσκευές που χρησιμοποιούμε, θα πρέπει να είναι «κάπου» συνδεδεμένη, είτε ασύρματα είτε ενσύρματα.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε ισχύει η ρήση «Network is the king», αφού τα δίκτυα είναι εκείνα που καλύπτουν τις ανάγκες μας και υποστηρίζουν ό,τι κάνουμε στην καθημερινότητά μας.

Φτάνουν και επαρκούν για να το κάνουν καλά, αφού έχουμε τόσες απαιτήσεις από εκείνα; Όχι κι αυτός είναι ο λόγος που κράτη και πάροχοι (χρειάζονται και οι δυο, ο καθένας στο ρόλο του, φυσικά) επενδύουν τεράστια ποσά κάθε χρόνο στην αναβάθμιση των δικτύων, υπακούοντας στα κελεύσματα των καιρών. Πόσα; Πολλά, πάρα πολλά – προφανώς με την προσδοκία (οι πάροχοι, βεβαίως – τα κράτη μετράνε αλλιώς) πως θα τα πάρουν πίσω στο πολλαπλάσιο, από τους χρήστες-καταναλωτές.

Μια ιδέα μπορούμε να πάρουμε από την καινούρια έρευνα αγοράς της IDC (Worldwide Black Book Service Provider Edition, την ονομάζει) που προβλέπει πως οι απανταχού της Γης πάροχοι θα ξοδέψουν -ούτε λίγο, ούτε πολύ- περίπου 426 δις δολάρια σε ΤΠΕ το 2022 (σε τρία χρόνια από σήμερα, δηλαδή), καθώς η αναβάθμιση των υποδομών τους, ώστε να συμβαδίζει με την πρόοδο της τεχνολογίας και να ικανοποιεί τη μαζική μετάβαση στο cloud, κοστίζει ακριβά…

Κι αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες, η εταιρία ερευνών «μοιράζει» αυτό το μεγάλο ποσό σε τρεις βασικές ενότητες: στην πρώτη εντάσσει τους Communications Service Providers, με δαπάνες ύψους 254 δις δολαρίων, στη δεύτερη τους Cloud & Digital Service Providers με 105 δις και στην τρίτη τους Colocated & Managed Service Providers, με 67 δις.

Επικοινωνίες και cloud σέρνουν, όπως είναι φυσικό, το χορό των επενδύσεων προκειμένου οι πάροχοι να ανταποκριθούν στην τάση για Χ-as-a-Service (όπου Χ βάζετε οτιδήποτε πια, από πλατφόρμες και λογισμικό ως υποδομές, συστήματα ασφαλείας και πληρωμές), καθώς είναι φανερό ότι οι χρήστες αρχίζουν πλέον να προτιμούν την ενοικίαση από την κτήση, εξοικονομώντας πόρους και χρήματα – άλλωστε, στης ακρίβειας (και της κρίσης) τον καιρό, δεν χρειάζονται πολλά για να πάρει νέες διαστάσεις το σύνθημα “more with less”…

Η καλή εταιρία επισημαίνει πως οι service providers ήδη αντιπροσωπεύουν μερίδιο 44% στο σύνολο όσων επενδύουν σήμερα σε υποδομές (δηλ. storage & network servers με το αντίστοιχο λογισμικό), με αυξητικές μάλιστα τάσεις, καθώς κάνουν την εμφάνισή τους νέα ψηφιακά οικοσυστήματα, στα οποία επίσης θα παίξουν βασικό ρόλο.

Επισημαίνει, πάντως, πως ο ρόλος των συγκεκριμένων (άρα και οι επιδόσεις τους, από πλευράς επενδύσεων) ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή, με την ΕΜΕΑ (Ευρώπη, Μ. Ανατολή και Αφρική) να βρίσκονται κάπου στη μέση, τον Καναδά ακόμα χαμηλότερα, αλλά τις ΗΠΑ πολύ ψηλότερα από τον μέσο όρο των άλλων, με δεδομένο ότι κυρίως σ’ αυτή τη χώρα εμφανίζονται οι early adopters (με κάποιες ασιατικές, όπως η Ν. Κορέα, να ακολουθούν) κι εκεί δοκιμάζονται πρώτα οι νέες τεχνολογικές τάσεις, ως προς την αλήθεια, την αποτελεσματικότητα και τη διάρκειά τους.

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019 12:10

Νέα ονόματα στη μαρκίζα…

Μπορεί να φτάσαμε σχεδόν στα μέσα του Φλεβάρη, αλλά οι διεθνείς αναλυτές, εκεί! Συνεχίζουν τις προβλέψεις, τις κρίσεις και τις επικρίσεις, για όσα (όπως λένε, τουλάχιστον) πρόκειται να συμβούν μέσα στο ‘19 – αυτή είναι η δουλειά τους, θα μου πείτε, πώς αλλιώς θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους, να έρθουν κι άλλοι πελάτες να τους παραγγείλουν έρευνες και μελέτες, να βγάλουν το ψωμάκι τους, οι ανθρώποι…

Ήταν δίκαιο – έγινε report, λοιπόν, και για την Strategy Analytics που στα τέλη του Γενάρη άστραψε και βρόντηξε από τη Βοστώνη, παρουσιάζοντας τους τομείς που θα κυριαρχήσουν, επιδρώντας καταλυτικά στην καθημερινότητά μας, καθώς χάρη σ’ αυτούς αλλάζει ουσιαστικά το τοπίο της τεχνολογίας που χρησιμοποιούμε στη δουλειά και στο σπίτι.

Και μη μου πείτε «μας τα ‘παν άλλοι» - όντως αυτό έγινε, μαζί τα είδαμε από αυτή τη στήλη, πριν από κάμποσες εβδομάδες, αλλά οι μελέτες δεν είναι κάλαντα να βαριέσαι τα ίδια και τα ίδια και να τους διώχνεις, από τον τρίτο-τέταρτο και μετά… Άλλωστε, ετούτες οι εταιρίες ερευνών δεν λένε πάντα τα ίδια – άλλους τομείς θέλει να κυριαρχούν η μία, άλλους η άλλη!

Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωσή μας: Πέρα από τους «συνήθεις υπόπτους» (βλέπε GDPR, AI, mobility όλων των ειδών, security, αλλά και in-security, λόγω της μη-τεχνολογικής βεβαίως, αλλά πάντα εκρηκτικής εκκρεμότητας του Brexit), η Strategy Analytics δίνει πρωταγωνιστικό ρόλο στο 5G (OK, καλομελέτα κι έρχεται – έχουμε να δούμε πολλά στη Βαρκελώνη, στο τέλος του μήνα), στην Τεχνητή Νοημοσύνη (εδώ, παραβιάζουμε ανοιχτές θύρες), στο Unified Endpoint Management (ναι, γιατί όχι; χρειάζεται κι αυτό), στα Rich Communication Services (ουπς! να κι ο ζεν-πρεμιέ) και στις επιχειρηματικές εφαρμογές μέσω κινητών (καιρός τους ήταν).

Κατά την αμερικανική εταιρία ερευνών, όλα αυτά είτε μόνα τους, είτε συνδυαστικά θα επιτρέψουν στις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους, να μειώσουν τους κινδύνους από κυβερνο-απειλές, να ενισχύσουν τη συνεργασία στο εσωτερικό τους και να βελτιώσουν την επικοινωνία τους με τους καταναλωτές-χρήστες, εκεί έξω.

Πώς καταλήγει σ’ αυτό το συμπέρασμα η Strategy Analytics; Κάνοντας εκείνο που ξέρει καλά: surveys – έρευνες αγοράς σε διεθνές επίπεδο, βάσει ερωτήσεων, από τις οποίες εξάγει γενικότερα συμπεράσματα και τάσεις – όπως, για παράδειγμα, ότι το 42% των επιχειρήσεων που ρωτήθηκαν θα αυξήσουν από 1-6% τις δαπάνες τους για ΙΤ την ερχόμενη πενταετία, αλλά 25% θα τις αυξήσουν ακόμα περισσότερο (6-10%).

Από τις απαντήσεις τους προέκυψαν και οι παραπάνω τάσεις, με πιο «καυτή» εκείνη του Unified Endpoint Management, που αναμένεται να αναπτυχθεί ιδιαίτερα από φέτος, καθώς το πρόβλημα της συσσώρευσης ουσιαστικά άχρηστων δεδομένων συνεχώς διογκώνεται – είπαμε, καλά είναι τα Big Data, αλλά να μας δίνουν και κάτι χρήσιμο…

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΄19 θα είναι όπως όλα δείχνουν η χρονιά κατά την οποία θα περάσουν από τα σπίτια στα γραφεία και οι ελεγχόμενοι μέσω της φωνής του χρήστη τους (θυμάστε την His Master’s Voice, που λέγαμε παλιά; να η σύγχρονη εκδοχή της) ψηφιακοί βοηθοί.

Οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι έχουν ήδη συγκεντρώσει σημαντική ποσότητα γνώσεων και ευφυΐας, ώστε να μετεξελιχθούν σε «εργαλεία», έτοιμα να προσφέρουν τη δέουσα βοήθεια στη λήψη αποφάσεων… Άλλωστε, και τα chatbots αυξάνουν και πληθαίνουν, κυριαρχώντας πλέον στην εξυπηρέτηση των πελατών των επιχειρήσεων, τόσο διεθνώς, όσο και στη χώρα μας…

Κι ακόμα δεν είδαμε τίποτα… το τσουνάμι με το edge computing (που λέγαμε παραπάνω) και το ΙοΤ μόλις τώρα αρχίζει να «βάζει πόδι» στην καθημερινότητά μας… Έχουμε να ζήσουμε μεγάλες στιγμές!

 

Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 15:21

Μήπως γυρίσαμε σελίδα στην Πληροφορική;

Στην Ελλάδα λέμε συχνά πως δεν χρειαζόμαστε άλλους νόμους – έχουμε αρκετούς, για κάθε τι! Αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε, είναι ένας και μοναδικός νέος νόμος ο οποίος θα εξασφαλίζει -δια ροπάλου, έστω- ότι θα εφαρμόζουμε επιτέλους όλους τους παλιούς…

Αυτή τη (σοφή) ρήση μου έφερε στο νου κάτι που διάβασα πρόσφατα σε ένα ηλεκτρονικό magazino, το οποίο με προβλημάτισε δεόντως. Κι αυτό γιατί το άρθρο του Τομ Νόλλε στο Jitter υποστηρίζει -ούτε λίγο, ούτε πολύ- ότι έχουμε περάσει σε μια νέα εποχή για την Πληροφορική και αυτό θα φανεί ακόμα περισσότερο από τη διαμόρφωση τεσσάρων τάσεων, στη διάρκεια του 2019.
Η κεντρική ιδέα του άρθρου, που εστιάζει στον τίτλο του στις τάσεις της χρονιάς και τη νέα εποχή που ανατέλλει, είναι (σαν την ελληνική ρήση, που λέγαμε) πως δεν χρειαζόμαστε άλλες τεχνολογίες – έχουμε ήδη αρκετές…

Εκείνο που πραγματικά χρειαζόμαστε, είναι μακροπρόθεσμο όραμα και ολοκληρωμένη στρατηγική για την υλοποίησή του.

Ο Νόλλε τονίζει (και συμφωνώ μαζί του) πως η επιτυχία του ψηφιακού μετασχηματισμού, που θεωρείται πια το «άγιο δισκοπότηρο» για τις απανταχού της Γης επιχειρήσεις και οργανισμούς, στόχος που -όταν με το καλό επιτευχθεί, ξεπερνώντας τις όποιες δυσκολίες- θα ανοίξει τα ψηφιακά ουράνια και θα τους χαρίσει παράταση ζωής, μαζί με -cross fingers, εδώ…- επιτυχίες και κέρδη, είναι εφικτή, αρκεί οι ενδιαφερόμενοι να προσέξουν τις τέσσερις τάσεις που αναφέραμε παραπάνω και να τις λάβουν υπόψιν στον σχεδιασμό τους.

Πρώτη και κυριότερη, θεωρεί την ακόμα μεγαλύτερη προσέγγιση εργαζομένων και ΙΤ, λόγω της διείσδυσης του cloud στην καθημερινότητα όλων μας, με όλες τις (τεράστιες) αλλαγές που μπορεί κάτι τέτοιο να σημαίνει στον τρόπο που εργαζόμαστε.

Οι φορητές συσκευές, τα smartphone, τα tablet και το πανταχού παρόν πλέον Wi-Fi έχουν κόψει τον «ομφάλιο λώρο» με τα στατικά υπολογιστικά συστήματα του παρελθόντος, ενώ -παράλληλα- έχουν αλλάξει και την ουσία της εργασίας: από την απλή παρακολούθηση και επεξεργασία συναλλαγών εκ μέρους των εργαζομένων με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο, έχουμε περάσει σε μια νέα φάση κατά την οποία οι δράσεις (tasks, σε άπταιστη ελληνική) καθοδηγούνται από το ίδιο το σύστημα, που από την ίδια τη δομή του -παρότι πιο «απελευθερωμένο», ως προς την εισαγωγή δεδομένων- ουσιαστικά δεν σου επιτρέπει πλέον να κάνεις λάθος.

Η σταδιακή και διαβαθμισμένη λειτουργία βήμα - βήμα έχει σαν αποτέλεσμα, κατά τον Τομ Νόλλε, την εμφάνιση της δεύτερης τάσης, που είναι η «αποσύνθεση» των κεντρικών (συχνότατα, «βαριών» και δύσχρηστων) εφαρμογών σε περισσότερο ευέλικτες και φιλικές προς τον χρήστη αποκεντρωμένες υπηρεσίες.

Που κι αυτές, με τη σειρά τους, έχουν καλύτερα αποτελέσματα αν δεν είναι μονολιθικές, αλλά αντίθετα μετασχηματίζονται αναλόγως των εκάστοτε συνθηκών και αναγκών, όπως προβλέπει άλλωστε η everything-as-a-Service λογική.

Ο στόχος, στις μέρες μας και στο πλαίσιο του γενικότερου agility, είναι μεταβλητός και εξαρτάται τόσο από την εκάστοτε αποστολή, όσο και από το εκάστοτε πλαίσιο – αυτή είναι η τρίτη τάση, η οποία περιλαμβάνει, επίσης, δυνατότητες μοντελοποίησης για κάθε δράση, ώστε να κάνει ακόμα ευκολότερη (και, μεταξύ μας, ασφαλέστερη) την υλοποίηση εκ μέρους του χρήστη.

Τέταρτη και τελευταία τάση είναι αυτή που ο Νόλλε ονομάζει dualism –δυϊκή υπόσταση της εργασίας, σε ελεύθερη απόδοση- και πρόκειται για τον συνδυασμό όσων κάνει η επιχείρηση κι όσων κάνει ο εργαζόμενος σ’ αυτήν.

Οι συνεχείς ανατροπές σε υποδομές και μοντέλα εργασίας, που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, απαιτούν ομοφωνίες και συνέργειες, προκειμένου τα αποτελέσματα του ψηφιακού μετασχηματισμού να είναι θετικά, όσο περίπλοκο κι αν μας φαίνεται αυτό στην αρχή.

Άραγε, θα τα καταφέρουμε; Το μέλλον ίσως να είναι πιο κοντά απ’ ό,τι νομίζουμε…

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019 12:14

Προτελευταίοι και ιδρωμένοι…

Παλεύουμε, σχεδιάζουμε, υλοποιούμε πότε το ένα έργο, πότε το άλλο, κόβουμε «ψηφιακές κορδέλες», αλλά πάλι προτελευταίοι και ιδρωμένοι είμαστε! Καλά που υπάρχει και η Ρουμανία, δηλαδή, που βρίσκεται σταθερά στην τελευταία θέση στην Ευρώπη, αλλά -που θα πάει;- κάποια μέρα θα μας περάσει κι αυτή, γιατί μάλλον δείχνει να το παλεύει περισσότερο – και κυρίως πιο αποτελεσματικά…

Πώς να μην γκρινιάζεις για τα του οίκου μας, αν δεις τα πρόσφατα στοιχεία του Eurostat, της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, σ’ ό,τι αφορά στο ποσοστό του πληθυσμού που χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο…

Μόνο το 72% των Ελλήνων πολιτών δήλωσε ότι «μπήκε» (για οποιονδήποτε λόγο) στο Internet, το προηγούμενο τρίμηνο, ποσοστό αρκετά χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που είναι 85%.

Και -για να μεταφράσουμε τους αριθμούς σε ουσία- η χώρα μας εξακολουθεί, παρά τις προσπάθειες που λέγαμε προηγουμένως, να παρουσιάζει τεχνολογική υστέρηση, η οποία, προφανώς, έχει να κάνει με τον σχετικά μικρό αριθμό ευρυζωνικών συνδέσεων, λόγω αργοποριών στην υλοποίηση των δικτύων νέας γενιάς.

Θα μου πείτε, το παλεύουμε… Όντως, έργα ανακοινώνονται, συνεργασίες γίνονται, επαίνους ακούμε για το ένα και το άλλο, αλλά… η υστέρηση, υστέρηση. Γιατί, βέβαια, όσο εμείς προσπαθούμε, όλοι οι άλλοι δεν κάθονται να μας περιμένουν.

Προχωράνε κι αυτοί, με μεγαλύτερη ταχύτητα, μάλιστα – κι άντε εσύ, μετά να τους προλάβεις, την ώρα που προσπαθείς να κρατηθείς από το κάγκελο του τελευταίου βαγονιού. Και μη μου βρείτε σαν δικαιολογία ότι υπάρχει και η Ρουμανία – μόλις μια ποσοστιαία μονάδα πίσω μας είναι, στο 71%, και δείχνει να έχει μεγαλύτερη ορμή από εμάς!

Ίσως, πάλι, να το ’χει ο νότος, αφού στις προηγούμενες από εμάς θέσεις, βρίσκονται η Ιταλία και η Πορτογαλία – σε αντίθεση με τον ψυχρότερο Βορά που, με πρώτη τη Δανία (98% των πολιτών της «μπήκαν» στο Internet το τελευταίο τρίμηνο) δείχνει αφενός ότι είναι περισσότερο προηγμένος τεχνολογικά, αφετέρου ότι οι πολίτες του έχουν αναπτύξει την ανάλογη ψηφιακή κουλτούρα – και δεν φταίει μονάχα το κρύο γι’ αυτό…

Όσο για το τι κάνουν οι Ευρωπαίοι στο Διαδίκτυο, το Eurostat έρχεται πάλι να μας φωτίσει: κατά κύριο λόγο επικοινωνούν μεταξύ τους – στο 73% φτάνει η χρήση για e-mail, στο 42% για βιντεοκλήσεις, ενώ στο 56% φτάνουν εκείνοι που το αξιοποιούν για να κρατάνε επαφή με «φίλους» στο πλαίσιο των κοινωνικών δικτύων.

Προφανώς, περισσότεροι (70%) είναι εκείνοι που το αξιοποιούν για να βρίσκουν πληροφορίες με τη βοήθεια μηχανών αναζήτησης, ενώ συνεχίζει να ανεβαίνει ο δείκτης (έπιασε το 54%, δηλαδή ο ένας στους δυο και κάτι ακόμα) για τη διεξαγωγή τραπεζικών εργασιών από υπολογιστή ή smartphone (βλέπε, e- και m-banking).

Έχει και άλλα ενδιαφέροντα ο κατάλογος:

οι Ευρωπαίοι αξιοποιούν, βεβαίως, το Διαδίκτυο για την πώληση προϊόντων και υπηρεσιών μέσω ηλεκτρονικών καταστημάτων και μη (19%), για να κλείσουν ραντεβού με κάποιο επαγγελματία (17%), για να αναζητήσουν πληροφορίες σε θέματα υγείας (ο ένας στους δυο, με ποσοστό 52%), για να παίξουν ή να «κατεβάσουν» παιχνίδια (29%), για να ακούσουν μουσική μέσω διαδικτυακού ραδιοφώνου (48%), να δουν τηλεόραση (36%) και να παρακολουθήσουν διαφημιστικά βίντεο (26%) ή βίντεο μέσω υπηρεσιών διαμοιρασμού, όπως το YouTube (53%).
Σ’ ό,τι αφορά στην Ελλάδα, κι εδώ η αναζήτηση πληροφοριών για αγαθά και υπηρεσίες βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεων των συν-Ελλήνων (65%), η λήψη και την αποστολή e-mail παρομοίως (54%), όπως και η συμμετοχή σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης (53%).

Ακολουθώντας τη γενικότερη διεθνή τάση, το 43% των Ελλήνων χρησιμοποιεί το Internet για να βρει πληροφορίες σχετικά με ζητήματα υγείας, όμως εξαιρετικά χαμηλή είναι η χρήση στο εμπόριο, για την πώληση αγαθών (μόλις 3%…) ή για να κλείσει συνάντηση με κάποιον επαγγελματία (7%).

Τι λέγαμε προηγουμένως (πέρα από την υστέρηση στις υποδομές) για την έλλειψη κουλτούρας;

Κανείς δεν αμφιβάλλει πιά πως ο ψηφιακός μετασχηματισμός είναι πλέον εκ των ων ουκ άνευ για μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, οργανισμούς, ΕΠΕ/ΟΕ/ΕΕ, μονοπρόσωπες, πολυπρόσωπες κι ό,τι βάλει ο νους του ανθρώπου, καθώς όλοι εκόντες – άκοντες είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμοστούμε στα κελεύσματα των καιρών και να περάσουμε από την αναλογική στην ψηφιακή εποχή, με τα τόσα πλεονεκτήματα.

Φυσικά, για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζονται αφενός άλλα μυαλά (μ’ άλλα λόγια, διαφορετική κουλτούρα και τρόπος σκέψης/αντιμετώπισης των πάντων - όχι απλώς μετατροπή του παραδοσιακού μπάχαλου σε e-μπάχαλο), αφετέρου κάποιος φορέας, ένα «όχημα» που θα επιτρέψει και θα διευκολύνει αυτή τη μετάβαση.

Κι αν τα μυαλά δύσκολα αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη («για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή», που λέει και ο ποιητής, όσες κι αν είναι οι πιέσεις), το «όχημα» δεν είναι πλέον καθόλου δύσκολο να βρεθεί και να αξιοποιηθεί κατάλληλα – για την ακρίβεια, είναι πανεύκολο.

Το cloud (το υπολογιστικό νέφος, όπως το μεταφράζουμε στη γλώσσα μας, αν και όλοι τον αγγλικό / διεθνή όρο χρησιμοποιούν…) είναι εδώ, ώριμο από τεχνολογική άποψη και έτοιμο να εξυπηρετήσει κάθε εφαρμογή και κάθε ανάγκη. Κι αυτό συμβαίνει με ολοένα ταχύτερο ρυθμό πλέον, όπως φάνηκε τις τελευταίες ημέρες από τις ανακοινώσεις δυο ιστορικών και ηγέτιδων εταιριών στον χώρο του ICT, της SAP και της Oracle.

Η πρώτη δημοσιοποίησε τα αποτελέσματα έρευνας, την οποία υλοποίησε για λογαριασμό της η Forester Consulting, από τα οποία προκύπτει ότι η πλειοψηφία των επιχειρηματιών στο χώρο της λιανικής θέτουν ως προτεραιότητά τους, για το παρόν και το εγγύς μέλλον, την αξιοποίηση του cloud σε όλο το μήκος και το πλάτος της δραστηριότητάς τους: από την ψηφιοποίηση της εφοδιαστικής τους αλυσίδας ως τις «έξυπνες» τεχνολογίες για βελτίωση των πωλήσεων και τις νέες μεθόδους πληρωμών.

Μάλιστα, ο χώρος του retail δείχνει αξιοθαύμαστη προσαρμοστικότητα στα νέα δεδομένα της αγοράς, καθώς το 81% των ερωτηθέντων επιχειρηματιών ολοκλήρωσε ήδη τον ψηφιακό μετασχηματισμό (έναντι 55% σε άλλους κλάδους).

Οι ερωτηθέντες επέλεξαν το Internet of Things (88%), τα real-time analytics (86%) και το machine learning (84 %) ως πιο αγαπημένες τεχνολογίες στο πλαίσιο του ψηφιακού μετασχηματισμού, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία (92%) δηλώνει πως η μετακίνηση των επιχειρηματικών διαδικασιών τους στο cloud θα διευκολύνει τη μετάβαση όλου του οικοσυστήματός τους στην ψηφιακή εποχή. Αλλά, είπαμε – «θέλει δουλειά πολλή» κι οι περισσότεροι μόλις ξεκινήσανε…

Από την άλλη, η Oracle προτείνει τις δικές της «συνταγές» (πολλές από αυτές, μάλιστα, παρουσίασε σε αρκετές χιλιάδες συνέδρους, στο πλαίσιο του πρόσφατου Open World 2019, στο Λονδίνο) με στόχο την ταχύτερη μετάβαση στη νέα εποχή, οι οποίες αφενός περιστρέφονται γύρω από το σύνθημα «τα πάντα-as-a-Service», αφετέρου έχουν ως «κορωνίδα» την αυτόνομη βάση δεδομένων (αρχικά για Transaction Processing και Data Warehouse), που η εταιρία παρουσίασε πέρυσι, με κύριο δέλεαρ ότι κάνει τα πάντα μόνη της: δηλαδή, μόνη της λειτουργεί, μόνη της παίρνει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας και μόνη της επιδιορθώνεται, όποιο πρόβλημα προκύψει στην πορεία.

Μάλιστα, ο (ήσυχος, κατά τα άλλα) χρήστης, που «κερδίζει» τον χρόνο ρύθμισης / συντήρησης και μπορεί να ασχοληθεί μ’ άλλα σημαντικά πράγματα, έχει τη δυνατότητα να ρυθμίσει μόνος του τον βαθμό αυτονομίας που θέλει να αφήσει στη βάση, ζυγίζοντας τα υπέρ και τα κατά, ανά περίπτωση.

Φυσικά, κοινός παρονομαστής και καταλύτης σ’ όλα αυτά, παραμένει η αξιοποίηση του cloud, όπου κάθε επιχείρηση ή οργανισμός μπορεί να επιλέξει τη «συνταγή» που του ταιριάζει, με το ανάλογο, φυσικά, τίμημα παίρνοντας ως αντάλλαγμα μεγαλύτερη ταχύτητα, υψηλότερη αποδοτικότητα, μικρότερο κόστος και ταχύτερη ολοκλήρωση του αναγκαίου (για τη διατήρηση στη ζωή) ψηφιακού μετασχηματισμού.

Ουδεμία έκπληξη, λοιπόν, από το γεγονός ότι οι προβλέψεις για τον ρυθμό ανάπτυξης του cloud έχουν ήδη ξεπεραστεί από την πραγματικότητα…

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019 12:15

Εσείς, τι θα θέλατε από το 5G;

Κάθε μεγάλη εκδήλωση στο χώρο της τεχνολογίας, σαν τη CeBIT παλιότερα, την IFA του Βερολίνου που ακόμα κρατάει, το επικό MWC που θα γίνει τον ερχόμενο μήνα στη Βαρκελώνη ή το αειθαλές CES που γίνεται τούτες τις μέρες στο Λας Βέγκας, εθιμικά συνδυάζεται με κάποια σημαντική έρευνα, είτε γενικότερη είτε για κάποιο από τα «καυτά» θέματα της αντίστοιχης εποχής.

Και… ναι, καλά το καταλάβατε- αυτό συνέβη και φέτος στο CES, όπου η GSMA Intelligence, η ομάδα ερευνών αγοράς του GSM Association (που, άλλωστε, είναι ο βασικός διοργανωτής του Mobile World Congress) παρουσίασε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έκθεση με βασικό αντικείμενο τις προτιμήσεις των καταναλωτών, σχετικά με τη σημερινή κατάσταση στις κινητές επικοινωνίες και, βεβαίως, το επερχόμενο (του χρόνου, άντε του αντίχρονου θα μπει και στη δική μας ζωή, αυτό είναι βέβαιο) «τσουνάμι» του 5G…

Με δυο διακριτές, όμως αλληλο-συμπληρούμενες έρευνες (Το μέλλον των Συσκευών’ και ‘Οι μεγάλες προσδοκίες του 5G’) η έκθεση δίνει μια καλή εικόνα των επιθυμιών των καταναλωτών σε 34 σημαντικές αγορές ανά τον κόσμο (36.0000 απάντησαν στους ερευνητές του GSMA, είτε online είτε με δειγματοληπτικές συνεντεύξεις).

Τα ευρήματα δεν μπορώ να πω ότι με εξέπληξαν – μάλλον αναμενόμενα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι σημαντικά, δίνουν μια σχεδόν σφαιρική εικόνα των αναγκών που έχουν (ή νομίζουν ότι έχουν) οι χρήστες, παράλληλα με χρησιμότατα στοιχεία για την κατάσταση της κινητής τηλεφωνίας σήμερα.

Πρώτο-πρώτο και ουσιαστικό εύρημα, ας πούμε, είναι ότι τα smartphone έχουν πλέον σχεδόν ολοκληρώσει την κυριαρχία τους – τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες- όπου χρησιμοποιούνται από περίπου το 90% των χρηστών – στις ΗΠΑ, ο μέσος όρος έχει φτάσει στα 2,5 smartphone ανά νοικοκυριό.

Ανάλογη είναι η εξάπλωση και στις διασυνδεδεμένες συσκευές, με τον μέσο όρο στα αμερικανικά και βρετανικά νοικοκυριά να φτάνει στις 6 συσκευές, με ανοδικές τάσεις, ειδικά τώρα που οι ψηφιακοί βοηθοί κάνουν ολοένα και πιο έντονη την παρουσία τους στην αγορά: στις ΗΠΑ υπάρχουν πλέον στο 16% των νοικοκυριών, έναντι μόλις 9%, πέρυσι!

Κι αν αναρωτιέστε για τα μερίδια αγοράς, Amazon και Google εμφανίζονται να ελέγχουν αθροιστικά ποσοστό της τάξεως του 85%...

Όμως, δεν είναι όλα ρόδινα και ανθηρά, όπως μαρτυρούν οι αριθμοί – στις ίδιες αγορές των ανεπτυγμένων χωρών, οι κάσκες εικονικής πραγματικότητας (είπαμε ότι η έρευνα καταπιάνεται και με τα κάθε λογής devices) εμφανίζουν στασιμότητα, γύρω στο 6% των νοικοκυριών, αν δεν πέφτουν κιόλας, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αντίθετα, κάτι καλύτερο γίνεται στο χώρο της επαυξημένης πραγματικότητας (AR) κι αυτό έχει, προφανώς, την εξήγησή του: όπως όλα δείχνουν, οι δημιουργοί εφαρμογών σ΄ αυτό το χώρο είναι περισσότερο δραστήριοι, με πεδία δόξης λαμπρά τη μόδα, φυσικά το gaming, αλλά και κάποιες επιχειρηματικές εφαρμογές, όπως πχ. στη συντήρηση / επισκευή εξοπλισμού ή σε συγκεκριμένες βιομηχανικές διαδικασίες…

Κι ερχόμαστε στο «ζουμί» της ιστορίας, τις επιθυμίες των καταναλωτών από το 5G. Όπως είναι αναμενόμενο, ο ένας στους δυο ερωτηθέντες (ποσοστό 56% για την ακρίβεια) στις ανεπτυγμένες χώρες, περιμένει πολύ υψηλότερες ταχύτητες και θεωρεί ότι εκεί θα παιχτεί το παιχνίδι από πλευράς παρόχων, για την προώθηση της νέας τεχνολογίας.

Όμως, στο ερώτημα αν θα πλήρωναν ακριβότερα αυτό το πλεονέκτημα, οι περισσότεροι ακολούθησαν την τακτική του «στρίβειν δια του αρραβώνος», χωρίς να δώσουν σαφή απάντηση… Νωρίς είναι ακόμα – θα το δούνε και θα «γλυκαθούνε», οπότε θα βάλουν και το χέρι στην τσέπη, ίσως πείτε… Ναι, σωστό κι αυτό, αλλά προηγουμένως πρέπει να μάθουν και πέντε (γιατί το λένε 5G, νομίζετε;) πράγματα!

Βλέπετε, απαντώντας στις ερωτήσεις των ερευνητών, μονάχα ένας στους τέσσερις (ποσοστό 25%) φάνηκε ενημερωμένος ότι το 5G θα φέρει μαζί του πλήθος νέες καινοτόμες υπηρεσίες και μονάχα ένας στους πέντε (ποσοστό 20%) ότι με την έλευσή του θα εγκαινιαστεί μια νέα εποχή, και σ’ ό,τι αφορά στις συσκευές. Να λέγονται κι αυτά – έχουμε πολύ δρόμο ακόμα...

Ολοκληρώθηκε πρόσφατα η ετήσια μελέτη ‘προοπτικών ηλεκτρονικού εμπορίου’ που διεξάγει κάθε χρόνο το Εργαστήριο Ηλεκτρονικού Εμπορίου (ELTRUN) του ΟΠΑ. Οι κύριες τάσεις/ευρήματα/προβλέψεις για την Ελληνική αγορά το 2019 είναι:

Το 2019 αναμένεται περίπου 4 εκατομμύρια Έλληνες να αγοράσουν online προϊόντα/υπηρεσίες αξίας πάνω από € 5 δις με άνοδο στην κατηγορία ‘παραγγελία έτοιμου φαγητού’.

Το ηλεκτρονικό εμπόριο B-C αναμένεται να ξεπεράσει το όριο των €5 δις, με αναπτυξιακή προοπτική και τα επόμενα χρόνια αφού μόνο το 40% του πληθυσμού θα πραγματοποιήσει ηλεκτρονικές αγορές, όταν τα αντίστοιχα ποσοστά σε ώριμες online Ευρωπαϊκές αγορές ξεπερνούν το 70-75%.

Οι κορυφαίες κατηγορίες online αγορών με βάση αν πραγματοποίησαν μια τουλάχιστον αγορά μέσω Internet την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2018 είναι:Διαμονή σε καταλύματα (με το 50% των απαντήσεων), ταξειδιωτικές υπηρεσίες (46%), έτοιμο φαγητό (43%), ένδυση/υπόδηση (42%), εξοπλισμός Η/Υ (41%), ηλεκτρονικές συσκευές (40%), εισιτήρια για εκδηλώσεις (39%), βιβλία (37%), οικιακά είδη (36%), είδη φαρμακείου (30%), προσωπική φροντίδα (30%) και ασφάλειες (26%). Δεν αναμένονται σημαντικές αλλαγές στην κατάταξη αυτή το 2019.

Η κατηγορία με την μεγαλύτερη αύξηση το 2018 ήταν ‘παραγγελία έτοιμου φαγητού’ που έφθασε τα €500 εκ. σε αξία online αγορών.

Αυτό οφείλεται στην σοβαρή πλέον συνήθεια για online παραγγελία έτοιμου φαγητού (το 50% των online αγοραστών παραγγέλνουν φαγητό/καφέ όταν είναι στο σπίτι και το 30% όταν βρίσκονται στην δουλειά), στις νέες διατροφικές συνήθειες των millennials, στις σημαντικές επενδύσεις σε ψηφιακές υπηρεσίες που έκαναν οι μεγάλες εταιρίες του κλάδου ‘food-to-go’ αλλά και στα αποτελεσματικά κανάλια διαμομής και εξυπηρέτησης από μικρότερες εταιρίες.

Πάνω από 7000 Ελληνικές επιχειρήσεις με ψηφιακό κανάλι πώλησης αλλά με περιορισμένη πιστοποίηση.

Πάνω από 7.000 Ελληνικές εταιρίες θα λειτουργούν πλέον οργανωμένο ψηφιακό κανάλι πώλησης εκ των οποίων τα 2/3 είναι μεσαίες ή μεγάλες επιχειρήσεις (με απασχόληση πάνω από 10 άτομα) και το 1/3 είναι μικρές δυναμικές εταιρίες με κύριο κανάλι πώλησης το ψηφιακό.

Η περαιτέρω ανάπτυξη των Ελληνικών ψηφιακών επιχειρήσεων επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι το 85% των online αγοραστών κάνει πλέον πάνω από το 80% των online αγορών του από Ελληνικά ηλεκτρονικά καταστήματα, σημαντική εξέλιξη αφού το 2016 μόνο το 60% των καταναλωτών είχε την αντίστοιχη συμπεριφορά.

Παρ όλα αυτά το το σήμα πιστοποίησης ηλεκτρονικού εμπορίου (TrustMark) που παρέχει ο GRECA (Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπιριου) το έχουν πάρει μόνο 160 ηλεκτρονικά καταστήματα.

Αυτό εξηγεί και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι online αγοραστές που αφορούν κυρίως την παράδοση των προϊόντων όπως τις υψηλές χρεώσεις παράδοσης (70%), στο ωράριο παραλαβής των προϊόντων (31%) και στην παραλαβή ελαττωματικών προϊόντων (15%).

Η δεύτερη κατηγορία προβλημάτων αφορά την υποστήριξη όπως δυσκολία πληροφόρησης μετά την αγορά (19%) και δυσκολία στην τηλεφωνική επικοινωνία (13%). Ενώ τα πρόβληματα με τις ψηφιακές συναλλαγές είναι περιορισμένα, όπως δυσκολία στην πλοήγηση (14%) και δυσκολία στον τρόπο πληρωμής (6%).

Ο καταλυτικός ρόλος των υπηρεσιών ηλεκτρονικής τιμολόγησης στην οργανωμένη ανάπτυξη του ηλεκτρονικού επιχειρείν Β-Β.

Πάνω από 5000 Ελληνικές επιχειρήσεις κάνουν πλέον τις προμήθειες/αγορές τους ηλεκτρονικά ενώ τουλάχιστον 25000 Ελληνικές επιχειρήσεις ήδη διακινούν ετησίως πάνω από 25 εκατομμύρια Β-Β τιμολόγια ηλεκτρονικά κυρίως μέσω service providers που προσφέρουν τις σχετικές υπηρεσίες ασφαλούς διακίνησης των σημαντικών αυτών παραστατικών μεταξύ εμπορικών εταίρων.

Μάλιστα 1000 εξ αυτών των εταιριών, λόγω του μεγάλου μεγέθους τους, παίζουν ένα ρόλο ‘κόμβου’ εμπλέκοντας προμηθευτές και πελάτες τους στα αρχικά στάδια του οργανωμένου Β-Β ηλεκτρονικού επιχειρείν.

Με βάση πρόσφατη απόφαση της ΑΑΔΕ η ηλεκτρονική τιμολόγηση θα γίνει υποχρεωτική από της 1-1-2020 για όλες τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Στόχος της πολιτείας είναι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής μέσω εικονικών/πλαστών τιμολογίων καθώς και οι στοχευμένοι φορολογικοί έλεγχοι.

Η σημαντική αυτή δράση τοποθετεί πλέον την ηλεκτρονική τιμολόγηση ως την κορυφαία πρακτική ηλεκτρονικού επιχειρείν στην Ελλάδα για το 2019 αλλά και για αρκετά ακόμη χρόνια.

Πέρα από τους κυβερνητικούς στόχους, η καθολική υιοθέτηση της ηλεκτρονικής τιμολόγησης μπορεί να εξοικονομήσει κόστη πάνω από €1 δις ετησίως για τις Ελληνικές επιχειρήσεις και να τις βοηθήσει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας τους.

Όταν οι εταιρίες χρησιμοποιούν τους σχετικούς service providers έχουν την δυνατότητα να αξιοποιήσουν προχωρημένες υπηρεσίες, πέρα από την απλή ανταλλαγή του ηλεκτρονικού τιμολογίου, που αναβαθμίζουν τις συνεργασίες στην εφοδιαστική αλυσίδα μεταξύ προμηθευτών και αγοραστών, όπως διαχείριση δελτίου αποστολής/επιστροφής, συμφωνία καρτέλας για πληρωμή, πρόταση για παραγγελία σε ταχυκίνητα προϊόντα, αυτοματοποίηση τριγωνικής πώλησης κλπ.

Άρα οι Ελληνικές εταιρίες που θα ακολουθήσουν αυτή την πρακτική θα έχουν την ευκαιρία για ουσιαστικό ηλεκτρονικό επιχειρείν B-B στις προμήθειες και στις πωλήσεις, με εξαιρετικά επιχειρηματικά οφέλη, όπως ήδη καταγράφεται σες μεγάλες διεθνείς εταιρίες.

Σοβαρή πολυκαναλική (multichannel) συμπεριφορά με αύξηση των επενδύσεων στο ψηφιακό μάρκετιγκ και σε πανκαναλικο (omnichanel) αγοραστικό περιβάλλον.

Οι Έλληνες online αγοραστές θα συνεχίσουν την πολυκαναλική τους συμπεριφορά και μάλιστα με αυξητικές τάσεις. Τα 2/3 των συνολικών φυσικών τους αγορών το 2018 το πραγματοποίησαν αφού έψαξαν ή ενημερώθηκαν online (από 1/2 το 2017).

Αυτό προσδιορίζει την σημασία του ψηφιακού μάρκετιγκ ασχέτως ψηφιακού ή φυσικού καναλιού πώλησης και της αναμενόμενης αύξησης στις επενδύσεις στα ψηφιακά κανάλια προώθησης για τα επόμενα χρόνια.

Για παράδειγμα για να αγοράσουν ένα προϊόν οι καταναλωτές επηρεάζονται από newsletter που λαμβάνουν (52%), διαφημίσεις σε sites που επισκέπτονται (33%), ενημερώσεις που λαμβάνουν στο κινητό (31%), διαφημίσεις στις μηχανές αναζήτησής (19%), διαφημίσεις στο Facebook (16%) και διαφημίσεις στο YouTube (13%).

Επίσης το 1/4 των συνολικών διαδιακτυακών αγορών από τους online αγοραστές έγινε αφού πραγματοποιήθηκε επίσκεψη σε φυσικό κατάστημα.

Αυτό δικαιολογεί γιατί μεγάλες αλυσίδες φυσικών καταστημάτων άρχισαν να επενδύουν πλέον στο omnichannel εμπόριο με την ψηφιακή αναβάθμιση της εμπειρίας των καταναλωτών εντός των φυσικών καταστημάτων για να ξεπεράσουν το ‘show-rooming’ πρόβλημα.

Γιά παράδειγμα το 42% αναζητούν πληροφορία στο διαδίκτυο για προϊόντα ενώ βρίσκονται εντός καταστήματος και το 38% αφού επισκέπτονται κάποιο φυσικό κατάστημα και στη συναίχεια το αγοράζουν online.

Περαιτέρω εδραίωση της ηλεκτρονικής τραπεζικής και των ψηφιακών πληρωμών.

Λόγω των capital controls, του νόμου 4446/2016 και της αξιοποίησης γενικά των ψηφιακών υπηρεσιών από τους Έλληνες, η χρήση καρτών πληρωμής στην Ελλάδα υπερτριπλασιάστηκε σε αξία την περίοδο 2014-17 με το λιανεμπόριο να καλύπτει περισσότερο από το 85% της αξίας και του αριθμού των συναλλαγών.

Σωρευτικά την ίδια περίοδο ο αριθμός ενεργών χρηστών e-banking αυξήθηκε 2,5 φορές και των ενεργών χρηστών mobile banking κατά 10 φορές. Παρ όλα αυτά, το μέσο επίπεδο χρήσης καρτών στην Ελλάδα παραμένει χαμηλότερο του μέσου όρου της Ε.Ε.

Όμως πάρα την σχετική κόπωση του ρυθμού το 2018, με βάση τα πρόσφατα μέτρα για μείωση του ορίου συναλλαγών με χρήση μετρητών και της εισόδου νέων ψηφιακών υπηρεσιών και δυναμικών νέο-εισερχομένων (Fintech), προβλέπεται να συναιχισθεί η αυξητική τάση στις ηλεκτρονικές πληρωμές και στην ηλεκτρονική τραπεζική γενικότερα.

Για το 2019 αναμένεται ότι πάνω από το 40% του ενεργού πληθυσμού να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για τραπεζικές συναλλαγές.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι η ηλεκτρονική τραπεζική είναι ένας από τους κυρίους λόγους που οι online αγοραστές χρησιμοποιούν το Internet και μάλιστα με ιδιαίτερη αυξητική τάση (66% το 2018 σε σχέση με 51% το 2017).

Ενώ στις online πληρωμές συναιχίζεται η τάση από το 2017 όπου σταθεροποιείται ως κορυφαίος τρόπος πληρωμής η χρεωστική κάρτα (64% των ερωτηθέντων το αναφέρει ως συνήθης τρόπος πληρωμής). Στην δεύτερη θέση πλέον είναι η αντικαταβολή (54% από 57% το 2017) και έπονται η πιστωτική κάρτα (37%) και το PayPal (33%).

Σημαντική η διείσδυση των κινητών συσκευών αλλά οι Η/Υ παραμένουν το κύριο μέσο online αγορών.

Το 2018 καταγράφηκε μεγάλη αύξηση της πρόσβασης των online αγοραστών στο Internet ‘εν κινήσει’, στο 60% από το 39% το 2017.

Αυτή η τάση θα συνεχισθεί αφού συμβαδίζει και με το εύρημα ότι η πρόσβαση των online αγοραστών στο Internet γίνεται προτίστως μέσω κινητού τηλεφώνου (93%), ενώ έπονται ο φορητός Η/Υ (73%), ο σταθερός Η/Υ (57%) και το tablet (33%).

Παράλληλα πάνω από το 50% των μεσαίων/μεγάλων επιχειρήσεων παρέχουν στους υπαλλήλους τους φορητές συσκευές με πρόσβαση στο διαδίκτυο (αύξηση 20% σε σχέση με το 2017).

Η αξιοιποίηση των Mobile συσκευών για τους online αγοραστές γίνεται κυρίως για αναζήτηση προσφορών (93%), για εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης (84%), για αναζήτησή τιμών ενώ βρίσκονται σε φυσικό κατάστημα (65%), και για κατέβασμα εφαρογών (64%).

Όμως η κύρια συσκευή για πραγματοποίηση των διαδικτυακών αγορών παραμένουν οι Η/Υ (80%), ενώ μόλις 15% αναφέρουν το κινητό και 5% το tablet. Αυτό σχετίζεται μερικώς με την χρηστικότητα των διεπαφων των ηλεκτρονικών καταστημάτων στις κινητές συσκευές.

Την επιστημονική επιμέλεια της ετήσιας μελέτης προοπτικών της αγοράς ηλεκτρονικού εμπορίου είχαν ο Καθηγητής Γεώργιος Δουκίδης διευθυντής του Εργαστηρίου ELTRUN/ΟΠΑ και Δρ Κατερίνα Φραιδάκη διευθύντρια ερευνών του ELTRUN/ΟΠΑ και Πρόεδρος του ΔΣ GRECA.

Τα στοιχεία βασίζονται σε σχετικές μελέτες των ELTRUN/ΟΠΑ, ΕΛΣΤΑΤ, ΙΟΒΕ καθώς και σε συνεντεύξεις με ειδικούς της αγοράς.

Σελίδα 8 από 24

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Κόμβος πληροφόρησης για θέματα και εφαρμογές που αφορούν στις ψηφιακές τεχνολογίες και το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν.

 

Newsletter

Εγγραφείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter για να λαμβάνετε τα πιο hot άρθρα στο email σας!