Γιάννης Ριζόπουλος

Γιάννης Ριζόπουλος

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019 15:13

Βίντεο στο κινητό και ξερό ψωμί

Ένα από τα καλά των ερευνών αγοράς, που σχεδόν καθημερινά βλέπουν πια το φως της δημοσιότητας, πότε για το ένα θέμα και πότε για το άλλο, είναι ότι τις περισσότερες φορές επιβεβαιώνουν με στοιχεία και αριθμούς αυτό που αποκαλούμε «κρατούσα εντύπωση», δηλαδή, την εντύπωση που έχεις σχηματίσει απλώς βλέποντας τι γίνεται γύρω σου, στην καθημερινότητά σου.

Να ένα παράδειγμα, που έγινε η αφορμή για τούτο το σχόλιο: στον περίγυρό μου όλο και πιο συχνά βλέπω φίλους και γνωστούς να αναπαράγουν στο κινητό τους σύντομα βίντεο, που είτε τα γύρισαν οι ίδιοι, είτε -συχνότερα- τα «αλίευσαν» από κάποια πηγή, στο Διαδίκτυο. Τάση; Σίγουρα! Γενικευμένη; Μάλλον… Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει! Στοιχεία έχουμε; Τώρα πια, ναι!

Υπάρχουν, λοιπόν, στοιχεία που επιβεβαιώνουν τη (δική μου, τουλάχιστον) «κρατούσα εντύπωση», όσον αφορά στη σχέση βίντεο και κινητών, τα οποία μπορεί να ξεκίνησαν -όπως οι κάπως παλιότεροι πολύ καλά θυμόμαστε- από σκέτα τηλέφωνα, αλλά με την επέλαση των smartphones έχουν μετεξελιχθεί σε πολυμηχανήματα με πλήθος δυνατότητες - media-centric συσκευές, είναι ένας χαρακτηρισμός που κυκλοφορεί ευρέως. Τα στοιχεία αυτά, λοιπόν, που αποτελούν προϊόν έρευνας της HIS Markit | Technology σε έξι σημαντικές ως προς τη χρήση χώρες (Βραζιλία, Ινδία, Γερμανία, Ιαπωνία, ΗΠΑ και Ην. Βασίλειο) δείχνουν πως το 52% των χρηστών κινητών έχουν πρόσβαση σε 3,5 παρόχους βίντεο κατά μέσο όρο σε μηνιαία βάση, με τους Ινδούς να κατακτούν την πρωτιά και τους Βραζιλιάνους να ακολουθούν.

Αν ψάξουμε περισσότερο τους λόγους αυτής της προτίμησης -όπως έψαξαν και οι ερευνητές- θα πρέπει να τους αναζητήσουμε μάλλον στη χαμηλότερη διείσδυση των ευρυζωνικών συνδέσεων σ’ αυτές τις (ακόμα…) αναπτυσσόμενες χώρες, η οποία εξαναγκάζει τους χρήστες να καταφεύγουν στα κινητά τους για την παρακολούθηση βίντεο, αφού δεν μπορούν να το κάνουν με άλλες συσκευές. Ειδικά για την Ινδία, οι ερευνητές βρήκαν πως τα smartphone φτάνουν σε ποσοστό 80% μεταξύ των διασυνδεδεμένων συσκευών σε κάθε νοικοκυριό, ενώ ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι μονάχα 40%.

Παρόλα αυτά, οι κατασκευαστές smartphone έχουν πάρει πολύ σοβαρά υπόψιν τους αυτή την τάση εκ μέρους των καταναλωτών, κάτι που ήδη αποτυπώνεται στη σχεδίαση των προϊόντων τους: με δεδομένο ότι το βίντεο αποτελεί πλέον βασικό συστατικό του καθημερινού περιεχομένου, η υπολογιστική ισχύς στα νέα μοντέλα έχει πάρει τον ανήφορο (αλλά με προσιτές ακόμα τιμές) το λογισμικό φέρνει ευκολότερα σε πέρας τις αναγκαίες προσαρμογές στο μικρότερο φορμά, οι οθόνες μεγαλώνουν ως προς τις διαστάσεις τους, η ποιότητα της εικόνας κι εκείνη του ήχου φτάνουν σε πολύ υψηλά επίπεδα και το τελικό αποτέλεσμα πολύ συχνά είναι εντυπωσιακό.   

Φυσικά, χωρίς να αποτελεί έκπληξη, η συνηθέστερη πηγή και ο δημοφιλέστερος πάροχος βίντεο παραμένει το YouTube, σε ποσοστό μάλιστα της τάξεως του 80%. Υπάρχουν, όμως, κι άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία από την ίδια έρευνα, ειδικά όσον αφορά στην παρακολούθηση βίντεο μέσω κινητού εκτός σπιτιού. Όπως, για παράδειγμα, το γεγονός ότι οι χρήστες που μένουν σε μεγάλες πόλεις είναι 60% πιο «επιρρεπείς» στην παρακολούθηση streaming video, απ’ ό,τι εκείνοι που διαμένουν σε αγροτικές περιοχές. Ή ότι η παρακολούθηση βίντεο εκτός σπιτιού (ακόμα και σε τοποθεσίες όπου δεν υπάρχει πρόσβαση σε δίκτυο Wi-Fi) εκτινάχθηκε όταν ξεκίνησε και κυρίως διευρύνθηκε εδαφικά η κάλυψη 4G, καθώς με τον ερχομό του προσφέρθηκαν οι αναγκαίες ταχύτητες για να μπορεί ο χρήστης να χαρεί μια ταινία χωρίς διακοπές (και νεύρα).

Πάντως, τα στοιχεία της HIS Markit | Technology δείχνουν, αν τα κοιτάξεις καλύτερα, ότι ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς για τα κινητά: μόνο το 14% των ερωτηθέντων χρηστών (που, συνολικά, ήταν 2.400 άτομα, ηλικίας 18-64 ετών, από τις έξι χώρες που προαναφέραμε) έδωσαν ως πρώτη και προτιμητέα πηγή το κινητό τους, όταν ρωτήθηκαν ποια είναι η πρώτη επιλογή τους, όταν θέλουν να δουν βίντεο… Ποσοστό που ενδέχεται να αυξηθεί πολύ, όταν με το καλό περάσουμε στην εποχή του 5G, ιδιαίτερα αν το κόστος χρήσης του διατηρηθεί σε λογικά επίπεδα…     

 
Παρασκευή, 06 Σεπτεμβρίου 2019 15:14

Είμαι στα κοινωνικά δίκτυα, άρα υπάρχω

Σ’χώρα με, Ρενέ Ντεκάρτ (ή Καρτέσιε, όπως σε λέμε εμείς εδώ, στην Ελλάδα) για την παραποίηση των διάσημων λόγων σου. Γνωρίζω ότι εσύ είπες «σκέφτομαι, άρα υπάρχω» και πολύ καλά το εξέφρασες τότε, στα τέλη του 16ου αιώνα που έζησες ως φιλόσοφος, μαθηματικός, φυσικός και άνθρωπος, προσπαθώντας να απελευθερώσεις το πνεύμα των πολλών από τη «λήθη του παρελθόντος»…

Από τότε, όμως, πολλά αλλάξανε, mon cher, εξ ου και η παράφραση εκ μέρους μου. Σήμερα, για να υπάρχεις, πρέπει να «διαβιείς» στα κοινωνικά δίκτυα, να έχεις (κάποια) παρουσία σε μερικά, τουλάχιστον, από αυτά. Αλλιώς, ποιος σε ξέρει; Κι αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά τόσοι και τόσοι που αναρωτιούνται δημόσια μήπως η κοινωνική δικτύωση είναι ο «κατιμάς» στην «τελευταία δημοκρατία», όπως συχνά αποκαλούν το Διαδίκτυο.

Γιατί -κακά τα ψέματα- τα κοινωνικά δίκτυα έχουν αποκτήσει τεράστια ισχύ κι ο αντίκτυπός τους στην καθημερινότητά μας δεν μπορεί να περιγραφεί εύκολα. Πώς να αγνοήσεις, ας πούμε, το γεγονός πως το Facebook θα μπορούσε (αν οι «πολίτες» του δεν ήταν διασκορπισμένοι όπου Γης) να είναι το μεγαλύτερο κράτος στον κόσμο, με «πληθυσμό» που ξεπερνάει τα 2 δισ. άτομα - χωρίς να μετράμε τους πιτσιρικάδες που την «έχουν κάνει» για άλλα, λιγότερο «συμβατικά» δίκτυα; Και ναι, δέχομαι ότι μπορείς με τη βοήθειά του να εντοπίσεις παλιούς φίλους, να βρεις πληροφορίες (με πολλά ερωτηματικά για την ακρίβεια αυτής της «γνώσης», βέβαια) επί παντός του επιστητού, να διασκεδάσεις για ώρες στις «σελίδες» του και (όπως συμβαίνει συχνά) να εθιστείς στη χρήση του.

Από την άλλη, όμως, μπορείς να ξεγελαστείς απ’ αυτά που διαβάζεις, να πιστέψεις πράγματα που δεν ισχύουν, να φανατιστείς (ίσως όχι τόσο στην Ελλάδα, αλλά στην Ασία και την Αφρική είναι συχνό φαινόμενο), να διαμορφώσεις γνώμες και απόψεις που κάθε άλλο παρά δημοκρατικές μπορεί να αποδειχθούν. Θα μου θυμίσετε την Αραβική Άνοιξη και την πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης. Ναι, όντως εκεί συνέβη κάτι σημαντικό, από πλευράς δικτυακής αυτο-οργάνωσης, όπως πρόσφατα συνέβη και με τις (μάλλον αποτελεσματικές, τελικά) διαδηλώσεις κατά του κινεζικού αυταρχισμού στο Χονγκ Κονγκ. Εκεί, τα κοινωνικά δίκτυα έδωσαν όντως λύσεις.

Και ίσως πατώντας σε κάποια τέτοια παραδείγματα με θετικό πρόσημο, κάποιες φορές ξεχνάμε (;) τα αρνητικά, τύπου Cambridge Analytica, που ήταν (καθώς συνεχίζονται οι αποκαλύψεις για πολύ περισσότερες παραβιάσεις του προσωπικού απορρήτου των «πιστών») μονάχα η κορυφή του παγόβουνου. Κι οι ποινές; Οι τιμωρίες; Πού τις πας αυτές; Για ρωτήστε τον Αρκά, που τον μπλόκαρε το Facebook έστω και για λίγο, γιατί τα σκίτσα του «ενοχλούσαν» κάποιους… Κάτι θα έχει να σας πει γι’ αυτή την αναπάντεχη και όχι ιδιαίτερα δημοκρατική, «φίμωσή» του…

Διάβασα πρόσφατα ένα δημοσίευμα των New York Times με θέμα ακριβώς αυτούς τους ανθρώπους που από τη μια στιγμή στην άλλη, από τεχνικό πρόβλημα, καταγγελία, χακάρισμα, ή ό,τι άλλο, χάνουν την πρόσβαση στους λογαριασμούς τους. Και μαζί μ’ αυτήν, χάνουν την επικοινωνία με γνωστούς και φίλους, τα μηνύματά τους, τις φωτογραφίες τους, την περιγραφή τής καθημερινότητάς τους. Γιατί, αυτό κάνουν πολλοί χρήστες, προβάλλουν τα highlights (ή όσα εκείνοι θεωρούν τέτοια) από την προσωπική, την οικογενειακή και την επαγγελματική ζωή τους. Όλα αυτά μπορούν εύκολα να χαθούν και μαζί τους να χαθείς κι εσύ, ανάλογα με το πόσο πολύ έχεις επενδύσει στην κοινωνική δικτύωση

Γιατί, δεν χωρεί αμφιβολία, ο ρόλος της στη ζωή μας είναι πια πολύ σημαντικός. Κι ίσως όλες αυτές οι αστοχίες που όλοι γνωρίζουμε, είτε από προσωπική εμπειρία είτε από αφηγήσεις φίλων, μαζί με την παροιμιώδη απραξία (δεν λέω τη λέξη «αδιαφορία», για να μη θεωρηθώ προκατειλημμένος) των δικτύων, όταν χρειάζεται να επέμβουν για να διορθωθεί ένα πρόβλημα ή μια αδικία, ίσως να συνέβαλαν να «ξεχειλίσει το ποτήρι». Κι οι διαβόητοι παγκόσμιοι συλλέκτες των δικών μας δεδομένων, γνωστοί και ως GAFA (Google-Amazon-Facebook-Apple) να κινδυνεύουν -μετά την επιβολή «τσουχτερών» προστίμων, εν είδει «ορεκτικών»- με βίαιη αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων τους, βάσει των αντιμονοπωλιακών νόμων κι άλλων πολλών νομικών δικλείδων που ισχύουν στις ΗΠΑ.

Ευτυχώς, ακόμα μπορούμε και σκεφτόμαστε (άρα υπάρχουμε), Καρτέσιε!

 
Παρασκευή, 02 Αυγούστου 2019 15:00

GDPR – ξεκίνησαν οι πρώτες ομοβροντίες…

Το παλιό, καλό τραγουδάκι (και η έκφραση που μας «κληρονόμησε») έλεγε πως «άρχισαν τα όργανα»… Στην αγορά και σ’ ό,τι αφορά στο GDPR, τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων, τα «όργανα» ξεκίνησαν σχεδόν ταυτόχρονα με την εφαρμογή του, τον περασμένο Μάιο. Σήμερα, ένα χρόνο και κάτι εβδομάδες μετά, άρχισαν και οι «ομοβροντίες»!

Γιατί, πώς αλλιώς να ονομάσεις το πρόστιμο των 57 εκατ. $ που έριξε στην Google τον Ιανουάριο η γαλλική Αρχή Προστασίας και τα 230 εκατ. $ που έριξε, πριν από μερικές εβδομάδες, στην British Airways η αντίστοιχη βρετανική; Και δεν βάζουμε στον λογαριασμό τα 5 δις $ (!!!) που έριξε αναδρομικά και κατόπιν ωρίμου σκέψεως στο Facebook το αμερικανικό FCC, για όλο εκείνο το πανηγύρι με την Cambridge Analytica, που πάλι με παραβίαση προσωπικών δεδομένων (αν και όχι στο πλαίσιο του GDPR) είχε να κάνει…

«Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά κανόνια (τουφέκια λέει το δημώδες, κανόνια βάλτε εσείς, για να ταιριάξουμε με την εποχή μας) πέφτουν» λοιπόν, μαζί με έτερα πυρά ομαδόν, όσο αρχίζουν να γίνονται αισθητές (καιρός ήταν, λέω εγώ) οι παρενέργειες αυτού του Κανονισμού στην αγορά. Μέχρι και «έγγραφο εργασίας» (working paper, κατά τους Αγγλοσάξονες – το πρώτο) έκανε πρόσφατα την εμφάνισή του, όπου τρεις ερευνητές, όλοι από αμερικανικά πανεπιστήμια, υποστηρίζουν -αναλύοντας τα στοιχεία από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του- πως οι απανταχού της Γης ιστοσελίδες (εταιριών, αλλά και ηλεκτρονικού εμπορίου) έχουν επηρεαστεί αρνητικά – βλέπε, λιγότερα έσοδα και κέρδη.

Για να καταλήξουν σ’ αυτό το συμπέρασμα, οι τρεις ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από την υπηρεσία web marketing, Adobe Analytics, πριν και μετά την έναρξη ισχύος του Κανονισμού, για 1500 online επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών από το χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου. Το συμπέρασμά τους είναι πως τόσο τα page views, όσο και τα έσοδα μειώθηκαν κατά περίπου 10%, όσον αφορά στους Ευρωπαίους χρήστες. Και γιατί, παρακαλώ; Η αιτία μπορεί να αποδοθεί πάλι με μια (σοφή) παροιμία: «ο φόβος φυλάει τα έρμα»… Που, σε νεοελληνική και τεχνολογική απόδοση σημαίνει πως οι επιχειρήσεις και οι σύμβουλοί τους δεν μπορούν, πια, να κάνουν ό,τι θέλουν με τα προσωπικά στοιχεία των χρηστών/καταναλωτών/πελατών, όπως συνήθιζαν τα τελευταία χρόνια…

Ο Κανονισμός προβλέπει πως όλοι αυτοί πρέπει πλέον να δώσουν τη συγκατάθεσή τους για την επεξεργασία των στοιχείων τους – όλοι έχουμε δει τα pops-ups που μας ζητούν τη συγκατάθεσή μας, πότε για το ένα και πότε για το άλλο. Οι τρεις ερευνητές θεωρούν ότι όλη αυτή η «φασαρία» έχει επηρεάσει αρνητικά τους καταναλωτές, αυξάνοντας τους φόβους τους και μειώνοντας την αγοραστική τους διάθεση. Από την άλλη, επηρεάζει -επίσης αρνητικά- την ποσότητα και ποιότητα των δεδομένων που μπορούν να συλλέξουν για τις προβλέψεις τους. Τώρα, αυτό το 10% μπορεί να μοιάζει μεγάλο ποσοστό, αλλά ίσως στην πράξη να μην είναι τόσο – μάλλον χρειάζονται περισσότερα στοιχεία, ώστε να βγουν ορθότερα συμπεράσματα κι ας λένε κάποιοι άλλοι ερευνητές πως μπορεί να επηρεαστούν ακόμα και οι επενδύσεις που γίνονται στον ευρύτερο χώρο της τεχνολογίας…

Πάντως, είναι πλέον σαφής η αποφασιστικότητα των εθνικών Αρχών Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα να σταματήσουν τα «χάδια» και τις «προειδοποιήσεις» και να αρχίσουν τα πρόστιμα (οι «ομοβροντίες» που λέγαμε, παραπάνω), όχι μόνο για μη εγκεκριμένη αξιοποίηση προσωπικών δεδομένων, αλλά και για πλημμελή προστασία των αρχείων που τηρούν. Μόλις πρόσφατα, συνελήφθη Αμερικανός hacker, που είχε υποκλέψει προσωπικά δεδομένα 106 εκατ. ατόμων από τη γιγαντιαία εταιρία παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών Capital One, ενώ παράλληλα ερευνώνται και τα συστήματα ασφαλείας της εταιρίας - θύματος…             

Κι αν αυτά γίνονται έξω, εδώ τι γίνεται, σας «ακούω» σχεδόν να ρωτάτε… Εδώ, η αντίστοιχη πρώτη «ομοβροντία» έπεσε πριν από λίγες ημέρες με την επιβολή προστίμου ύψους 150.000 € στην PwC, για μη εγκεκριμένη χρήση προσωπικών δεδομένων (η εταιρία υποστηρίζει πως υπάρχει θέμα διαφορετικής νομικής ερμηνείας). Ο δε επικεφαλής της Αρχής, Κωνσταντίνος Μενουδάκος, προειδοποίησε φυσικά και νομικά πρόσωπα πως η περίοδος χάριτος έχει πλέον λήξει και τον λόγο έχουν οι ποινές… Από την άλλη, η χώρα μας έχει αργήσει υπέρμετρα να υιοθετήσει τον εφαρμοστικό νόμο, σχετικά με το GDPR, και η Επιτροπή ήδη μας παρέπεμψε (μαζί με την, επίσης αργοπορημένη, Ισπανία) στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δάσκαλε που δίδασκες και νόμον δεν εκράτεις…

 

 

Κι εκεί που κάθεσαι κι αναρωτιέσαι, τι γίνεται, παιδιά, τώρα με το ΑΙ; Τόσα τα συν, τόσα τα πλην, πόσο είναι το διάφορο που μας μένει (άλλοι το βλέπουν μισογεμάτο, άλλοι μισοάδειο το ποτήρι – εγώ είμαι στους πρώτους, βεβαίως, αλλά μια ανησυχία για τα μελλούμενα, όσο να ’ναι, την έχω, διότι άγνωστες οι βουλές του Κυρίου) έρχεται η γνωστή και μη εξαιρεταία Microsoft και σου λέει (δια στόματος του CEO της, Σάτια Ναντέλα) "άραξε, μεγάλε, και μην ανησυχείς – αυτό που χρειαζόμαστε ως ανθρώπινο είδος, είναι ο ‘εκδημοκρατισμός’ της Τεχνητής Νοημοσύνης και γι’ αυτό καθαρίζω εγώ"! Και, πριν προλάβεις να ρωτήσεις τα πώς και τα τί, στα λέει μόνος του, έχοντας στο πλάι του ένα παιδαρέλι, από εκείνα που, αν είσαι κοντά, βλέπεις πόσο γυαλίζει το μάτι τους… 

Γιατί το παιδαρέλι, που λέγεται Σαμ Άλτμαν και είναι ο CEO μιας εταιρίας ονόματι OpenAI, θα είναι στο εξής ο ίδιος και η ομάδα του «εταίροι» της Microsoft σε θέματα ηθικής, κολυμπώντας στα ακόμα αχαρτογράφητα και ανεξερεύνητα νερά του ΑΙ, με στόχο την ανάπτυξη μιας νέας τεχνολογικής «ομπρέλας», που τη βάφτισαν από κοινού «generalized» ΑΙ (AGI) – ας το πούμε «Γενικευμένη Τεχνητή Νοημοσύνη», στα ελληνικά.

Άλλο πάλι και τούτο… Δεν μας έφτανε η ζαλάδα με το ΑΙ, θέλουμε και γενικότητες; Αμ, έλα που τις χρειαζόμαστε κι αυτές… Κι ο λόγος είναι πως -όπως έχουμε ξαναγράψει, εδώ- η μεγάλη πρόοδος στα νευρωνικά δίκτυα, αλλά και στην ισχύ των υπολογιστικών συστημάτων, με παράλληλη πτώση της τιμής τους (καλά τα έλεγε ο καημένος ο Γκόρντον Μουρ) έγιναν τα θεμέλια για πραγματικές επαναστάσεις σε πολλούς τομείς, όπως η μηχανική όραση, η σύνθεση ομιλίας, η γλωσσική επεξεργασία και η αυτόματη μετάφραση, προφανώς τα παιχνίδια σοβαρού και μη σκοπού, τα ρομποτικά συστήματα και τόσα άλλα…

Το πρόβλημα, είναι πως κάθε ένα από αυτά τα καινοτομικά συστήματα παίζει μονάχα «για πάρτη του»… Δηλαδή, οι αλγόριθμοι της μηχανικής όρασης είναι διαφορετικοί από εκείνους της μετάφρασης και οι λύσεις στα ρομποτικά συστήματα δεν έχουν κάποια ομοιότητα με εκείνες της σύνθεσης ομιλίας. Όμως, τώρα πια περνάμε σε μια νέα εποχή, όπου χρειαζόμαστε «γέφυρες» ανάμεσα σ’  όλα τα προηγούμενα, για να αντιμετωπίσουμε πιο σύνθετα προβλήματα και απαιτήσεις, που βάζουν οι νέες, μεγαλύτερες ανάγκες. Εξ ου και η καταφυγή τής Microsoft στις υπηρεσίες της OpenAI, που υπόσχεται ακριβώς αυτό. Την οποία μάλιστα «προικίζει» με ούτε λίγο-ούτε πολύ ένα δισεκατομμύριο δολάρια, για να προχωρήσει μαζί της στον ανηφορικό δρόμο του AGI και κυρίως να το κάνει με ασφάλεια, πατώντας πάνω σε ένα στέρεο ηθικό πλαίσιο ως προς τη χρήση δεδομένων - μετά το «κάζο» του Facebook, που καλείται από το FCC να πληρώσει πρόστιμο 5 δις $, για τις αμαρτωλές ιστορίες του με την Cambridge Analytica, όλοι «φυσάνε και το γιαούρτι» πλέον.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, οι δυο εταιρίες θα συνεργαστούν στη δημιουργία νέων τεχνολογιών Azure AI Supercomputing (πάνω σ’ αυτές θα πατήσει το AGI), σε «ένα περιβάλλον ασφάλειας και εμπιστοσύνης», και η Microsoft θα αναλάβει την εμπορική αξιοποίησή τους μέσω του παγκόσμιου δικτύου της.

Κι αν θέλετε να μάθετε ποια είναι τα πιο σύνθετα προβλήματα, τα οποία επιβάλλουν συνέργειες οραμάτων και τεχνολογιών, όπως αυτή μεταξύ OpenAI και Microsoft, δε χρειάζεται να φανταστείτε κάτι εξωτικό: κλασικά (πλην, δυσεπίλυτα λόγω του τεράστιου όγκου, αλλά και της ποικιλίας των συναφών δεδομένων) προβλήματα, όπως η κλιματική αλλαγή, η εξατομικευμένη φροντίδα υγείας και η εκπαίδευση, είναι κάποια πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Η επίσημη ανακοίνωση της συνεργασίας των δυο εταιριών, περιλαμβάνει -όπως είναι φυσικό- και κάποιες δηλώσεις των αρχηγών τους: «Φιλοδοξία μας είναι να εκδημοκρατίσουμε την Τεχνητή Νοημοσύνη, βάζοντας πάντα μπροστά τα θέματα ασφαλείας, ώστε όλοι να ωφεληθούν» ήταν το σχόλιο του Σάτια Ναντέλα. Για να συμπληρώσει ο (προφανώς νεότερος και πιο «γκαζωμένος») Σαμ Άλτμαν, ότι «η δημιουργία του AGI θα είναι από τις σημαντικότερες τεχνολογικές εξελίξεις στην ιστορία της ανθρωπότητας, με μια δυναμική που μπορεί να μετασχηματίσει την πορεία της»…

Fingers crossed!

 

 

Τα είδατε; Τα ακούσατε; Τα μάθατε; Καλά πάμε, το λένε κι οι στατιστικές! Το 5G αναπτύσσεται με εκθετικό ρυθμό. Δίπλα στους παρόχους που αναβαθμίζουν τα δίκτυά τους όσο πιο γρήγορα μπορούν, για να προσφέρουν καλύτερη και ευρύτερη κάλυψη (βλέπε Wind, στην Καλαμάτα, για να πιάσουμε ένα ελληνικό παράδειγμα) ακόμα και στην πιλοτική φάση, οι κατασκευαστές από την πλευρά τους «γράφουν υπερωρίες» προκειμένου να φέρουν στην αγορά συσκευές, οι οποίες είναι σε θέση να αξιοποιήσουν τις νέες (τεράστιες) δυνατότητες. Κι αν πιστέψουμε το GSA (τα αρχικά του Global mobile Suppliers Association), οι ανακοινώσεις για καινούριες υπερδιπλασιάστηκαν το τελευταίο τρίμηνο –μονάχα τον Ιούνιο προστέθηκαν 26 συσκευές… μ’ άλλα λόγια, τρέχουμε τώρα!

Και, για να τα κάνουμε πιο λιανά (σύμφωνα πάντα με τους πίνακες του GSA) οι 5G-ready συσκευές, που διατίθενται σήμερα (ή θα είναι εμπορικά διαθέσιμες τις επόμενες εβδομάδες), ξεπερνούν πλέον τις 90 από 36 κατασκευαστές και μάλιστα εμφανίζουν ευρεία διασπορά καλύπτοντας όλο το φάσμα, από τα κινητά τηλέφωνα (αυτό δα, έλειπε…) ως τα router, τα laptop, τα drones, ακόμα και τα robot!

Παρά την επιφυλακτικότητα που εξακολουθούν να δείχνουν κάποιοι ερευνητές (όχι ως προς την επικράτηση του 5G, αλλά ως προς τον ρυθμό ανάπτυξής του) εξετάζοντας πολλές επί μέρους παραμέτρους, το οικοσύστημα αρχίζει να πατά γερά στα πόδια του. Με μπροστάρηδες (φυσικά...) τους Κινέζους κατασκευαστές, που ούτε ο Ντόναλντ Τραμπ μπόρεσε να ανακόψει την πορεία τους – να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Άλλωστε, από τις 90 συσκευές που μνημονεύσαμε προηγουμένως, οι 8 (σχεδόν το 10%) ανήκουν στην «αγαπημένη του» Huawei, η οποία είναι ο συνεργάτης της Wind στην Καλαμάτα, που δικαίως καμαρώνει για επιδόσεις αντίστοιχες οπτικής ίνας στο κινητό – πάνω από 1,2 Gbps.

Κανείς δεν αμφιβάλει, βεβαίως, ότι το μέλλον σ’ ό,τι αφορά στην ασύρματη δικτύωση θα είναι λαμπρό, όπως επιβεβαιώνει άλλη μελέτη -της Strategy Analytics- η οποία δείχνει ότι σε ορίζοντα τετραετίας, δηλ. το 2023, και σε παγκόσμια κλίμακα περίπου 45 εκατ. tablet και PC θα είναι 5G-ready. Κι επειδή όποιος ξεκινάει πρώτος, έχει μεγάλες πιθανότητες να διατηρήσει τη θέση του, η πρόβλεψη των αναλυτών βγάζει πρώτη δύναμη από πλευράς χρηστών 5G την περιοχή Ασίας / Ειρηνικού με ποσοστό 40%. Η Βόρεια Αμερική ακολουθεί αρκετά πίσω, με 29%, και η Δυτική Ευρώπη κλείνει την τριάδα με 21%. Από πλευράς πωλήσεων συσκευών 5G, η αύξηση στη διάρκεια της τετραετίας θα φτάσει το 216%.

Μάλιστα, οι αναλυτές επισημαίνουν μια ενδιαφέρουσα τάση εκ μέρους γνωστών (όπως οι Intel, Qualcomm, Arm, Microsoft κλπ.) και μη (βλέπε ΟΕΜ) κατασκευαστών να παρουσιάσουν στην αγορά notebooks επηρεασμένα -τόσο σχεδιαστικά, όσο και λειτουργικά- από τον χώρο των smartphone, ώστε οι καταναλωτές να απολαμβάνουν ανάλογες (ή και παρόμοιες) εμπειρίες στην καθημερινότητά τους, ανεξάρτητα από τη συσκευή που χρησιμοποιούν. Η προσέγγιση των δυο διακριτών σήμερα χώρων, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη των δικτύων 5G, πιστεύουν ότι «θα ανοίξει καινούριους κόσμους με νέες προκλήσεις και δυνατότητες, οι οποίες θα επηρεάσουν ολόκληρο το οικοσύστημα και, φυσικά, θα δώσουν νέο εμπορικό ενδιαφέρον στην αγορά». Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το παιχνίδι των «ενδιάμεσων» συσκευών πάντα γινόταν. Γιατί, τι άλλο είναι τα κινητά των 6,5 ιντσών, ή τα detachables, που «γεφυρώνουν» την απόσταση μεταξύ tablet και notebook;  

Η ίδια έρευνα, της Strategy Analytics, καταπιάνεται και μ’ ένα διαφορετικό μεν, σχετικό δε, θέμα. Τα προγράμματα των παρόχων (μιλάμε για τη διεθνή αγορά, βεβαίως – εδώ τέτοια θέματα θέλουν αρκετή «δουλειά» ακόμα, ειδικά με τις υψηλές τιμές και τους φόρους που επιβαρύνουν τα προγράμματα ακόμα περισσότερο) και το πόσο οι καταναλωτές είναι έτοιμοι να πληρώσουν κατιτίς παραπάνω, ώστε να έχουν ασύρματη σύνδεση 5G παντού. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν προς τα πού θα πάμε και σ’ αυτό το θέμα, αν και οι πρώτες κινήσεις (βλέπε, Vodafone UK) προδιαθέτουν μάλλον για ευνοϊκή μετάβαση, όσον αφορά στο value for money, από το 4G στο 5G…     

 
Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019 15:12

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία…

Μερικές φορές, μια ματιά στα «Κοινωνικά» (το κάνω πότε-πότε, κοιτάζοντας και τις σχετικές νεκρολογίες, γιατί συχνά ανακαλύπτεις σ’ αυτές πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, τόσο σε ελληνικό, όσο και σε διεθνές επίπεδο) μπορεί να σου ξαναφέρει στον νου ιστορίες που έχουν σκεπαστεί από τη σκόνη των χρόνων, αλλά -όταν έγιναν- είχαν παίξει κομβικό ρόλο στις εξελίξεις ενός κλάδου – προφανώς της τεχνολογίας, στην περίπτωσή μας. Διάβασα, λοιπόν, πως πριν από λίγες ημέρες πέθανε από λευχαιμία σε ηλικία 89 ετών ο Ross Perot – οι περισσότεροι δεν τον γνωρίζουν καν / ακόμα και οι συμπατριώτες του, οι Αμερικανοί τον θυμούνται περισσότερο ως «εκείνον τον ρομαντικό», που προσπάθησε να μπει «σφήνα» ανάμεσα στον Μπιλ Κλίντον και τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο, διεκδικώντας την προεδρεία των ΗΠΑ, στα 90ς. Δεν τα κατάφερε, φυσικά, αλλά τουλάχιστον έκανε αισθητή την παρουσία του, με ένα ποσοστό της τάξεως του 18%.

Και λοιπόν; Τι άλλο έκανε; Μη βιάζεστε… Έχουμε ολόκληρη ιστορία να πούμε! Πριν αναμιχθεί με την πολιτική, ο Περό είχε κάνει το ίδιο (με πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο, βεβαίως) στο χώρο των επιχειρήσεων. Γιατί, όπως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων, όσο μπόι του έλειπε, τόσο μυαλό και τσαγανό είχε! Ξεκινώντας από το τμήμα πωλήσεων της τότε πανίσχυρης και «σίγουρης» ΙΒΜ, στα μέσα της δεκαετίας του ‘50, διέπρεψε μεν, αλλά κατάλαβε γρήγορα πως ο τράχηλός του δεν υποφέρει ζυγό κι έτσι έστησε τη δική του εταιρία Πληροφορικής. Αυτή ήταν η EDS (Electronic Data Systems), πρωτοπόρος σε υπηρεσίες δεδομένων ιδιαίτερα προς τις πανίσχυρες αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρίες του κλάδου υγείας, την οποία πούλησε το 1984 στην General Motors έναντι 2,6 δις $ (!), κρατώντας μάλιστα κάποιες μετοχές, αλλά και μια θέση στο ΔΣ της εταιρίας [η EDS εξαγοράσθηκε, πολλά χρόνια αργότερα, το 2008, από την ΗΡ, αντί 13,2 δις $]. Μονίμως διαφωνών (όπως τόσοι και τόσοι ιδρυτές εταιριών που εξαγοράστηκαν μεν, αλλά εκείνοι ήξεραν καλύτερα πώς να διοικήσουν την πρώην εταιρία τους) έπειτα από δυο χρόνια, πήρε άλλα 700 εκ. $, παρέδωσε τις τελευταίες μετοχές του και αποχώρησε οριστικά.

Με παραφουσκωμένους τους τραπεζικούς του λογαριασμούς, εκεί γύρω στο 1986, είπε να κάνει κάποιες επενδύσεις. Είχε ακούσει πως κάποιος ενδιαφέρων τύπος, ονόματι Στιβ Τζομπς μόλις είχε χάσει τη θέση του, στην εταιρία που εκείνος (μαζί με τον Στιβ Βόζνιακ) είχε ιδρύσει δέκα χρόνια νωρίτερα. Τον έψαξε, τον βρήκε, τον αγάπησε και έβαλε 20 εκατ. $ στη NeXT, την καινούρια εταιρία, που μόλις είχε ξεκινήσει… Η έγκυρη βιογραφία του Τζομπς από τον  Walter Isaacson έχει ως τίτλο στο σχετικό κεφάλαιο «Διάσωση απ’ τον Perot» που διετέλεσε, μάλιστα, και μέλος του ΔΣ της NeXT ως το 1991, όταν άρχισε να ασχολείται σοβαρά με την πολιτική.

Παράλληλα, το 1988, ίδρυσε και την Perot Systems, μια εταιρία που εστίασε στον ταχύτατα αναπτυσσόμενο τότε κλάδο των ψηφιοποιημένων ιατρικών φακέλων ασθενών η οποία, παρά τα σκαμπανεβάσματά της ανάλογα με την εποχή, εξαγοράστηκε τελικά το 2009 από την Dell, τότε #2 κατασκευάστρια PC στον κόσμο, που ήθελε να διευρύνει τις δραστηριότητές της, αντί 400 εκ. δολαρίων...

Όταν, το ’96, προσπάθησε να διεκδικήσει για δεύτερη φορά την προεδρεία των ΗΠΑ, ο Τζομπς είχε αρχίσει πια να προετοιμάζει την επιστροφή του στην Apple, κάτι που τελικά έγινε πριν κλείσει ο χρόνος, με την εξαγορά της NeXT και την αξιοποίηση του λογισμικού της (του οποίου τη δημιουργία είχε ουσιαστικά χρηματοδοτήσει ο Περό) να χρησιμοποιείται πλέον ως βάση για το νέο λειτουργικό σύστημα της Apple. Φυσικά, όπως όλοι ξέρουμε, ο Τζομπς ξαναέγινε σύντομα ο CEO της εταιρίας -που, χάρη στις αστείρευτες και πρωτοποριακές ιδέες του, τα επόμενα χρόνια αναδιοργανώθηκε και μεγάλωσε ακόμα περισσότερο, ως τον γίγαντα που όλοι ξέρουμε σήμερα- και παρέμεινε ο ηγέτης της ως τον πρόωρο θάνατό του. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία…

 

Καθώς η αυτοματοποίηση γίνεται ολοένα και περισσότερο μέρος της ζωής μας, κάνοντάς την απλούστερη σε κάποιες περιπτώσεις και δυσκολότερη (ή απλώς διαφορετική, όπως δεν την έχουμε συνηθίσει) σε άλλες, μοιραία πληθαίνουν και τα παραδείγματα όπου η χρήση των μηχανών έχει να κάνει με την κρίση ανθρώπων και συμπεριφορών. Μ’ άλλα λόγια, οι αλγόριθμοι αποφασίζουν (γιατί εμείς τους δώσαμε αυτό το δικαίωμα, προκειμένου να γλυτώσουμε κόπο και χρόνο) για την ποιότητα της δουλειάς κάποιου, τη θέση του, το μέλλον του. Κι αν δεν το κάνουν σε μεγάλο βαθμό σήμερα, καθώς σε κάποιο στάδιο της αυτοματοποιημένης διαδικασίας υπάρχει ακόμα και παίζει ρόλο ο ανθρώπινος παράγοντας, είναι βέβαιο πως στο -όχι και τόσο απομακρυσμένο- μέλλον, αυτός θα μειώνεται συνεχώς…

Ακόμα και στη χώρα μας -που δεν φημίζεται δα, για τις πρωτοποριακές πρωτοβουλίες της- όλο και πιο συχνά μου έρχονται τηλεφωνικά ή μέσω mail αιτήματα για να κρίνω και να βαθμολογήσω μια υπηρεσία που μου προσφέρθηκε, με κύριο επιχείρημα ότι «έτσι μας βοηθάτε να γίνουμε καλύτεροι»… Προφανώς, πρόκειται για αυτοματοποιημένες διαδικασίες, οι οποίες καταγράφουν τους (καλούς, μέτριους ή κακούς) βαθμούς που έχει λάβει ο agent με τον οποίο έγινε η συναλλαγή μου και στο τέλος της ημέρας ελέγχουν τις επιδόσεις του, βγάζοντας ένα συντελεστή (το δικό του rating) ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή του. Τέτοια automated-decision-systems υπάρχουν, επίσης, σε πλήθος άλλους χώρους και για εντελώς διαφορετικούς λόγους, από την κατάταξη των ειδήσεων σε μια ενημερωτική ιστοσελίδα ως το τμήμα δανείων μιας τράπεζας στην οποία έχουμε υποβάλει το αίτημά μας, και ως τις προτάσεις που δεχόμαστε, όταν ψωνίζουμε στα eShops. Οι αλγόριθμοι αποφασίζουν πριν από εμάς, για εμάς…

Το θέμα είναι πώς και γιατί αποφασίζουν μ’ αυτό τον τρόπο; Ή, να το θέσουμε αλλιώς, ποιος καθορίζει τον τρόπο που αυτοί αποφασίζουν για τη δική μας ζωή, το δικό μας μέλλον; Μια τέτοια κουβέντα προφανώς μπορεί να κρατήσει μέρες, καθώς τα κριτήρια και οι επιλογές για τα συστήματα μηχανικής μάθησης, που βοηθούν τους αλγορίθμους να αποφασίζουν όσο γίνεται πιο σωστά, κατά την επεξεργασία των δεδομένων μας, είναι άπειρα και συνήθως μυστικά – τα συστήματα αυτά μαθαίνουν κυριολεκτικά στην πλάτη μας… Εξ ου και οι (συχνές) κατηγόριες (τις περισσότερες φορές από εύπιστους στα κάθε λογής σενάρια συνωμοσίας) για λάθος ρυθμίσεις και «προκατειλημμένους» αλγορίθμους, που δείχνουν ρατσιστικές, ομοφοβικές ή ό,τι άλλο τάσεις. Κι ας λένε οι ειδήμονες (πολύ σωστά, βεβαίως) πως οι καημένοι οι αλγόριθμοι το μόνο που ξέρουν να κάνουν, είναι πράξεις και συγκρίσεις πολύ-πολύ γρήγορα! Ό,τι τους δώσεις, από πλευράς ποιότητας και ορθότητας δεδομένων, κάτι ανάλογο θα πάρεις ως αποτέλεσμα…        

Κι όπως έγραψε πρόσφατα το τεχνολογικό vortal της Bloomberg, ένα κλασικό ‘σφάλμα συστήματος’ που απαντάται συχνά, είναι η σύγχυση μεταξύ της ποιότητας του προϊόντος ή της υπηρεσίας και της επίδοσης του τεχνικού ο οποίος προσπάθησε να βοηθήσει τον «πελάτη». Αν υπάρχει πρόβλημα με το πρώτο, είναι βέβαιο ότι η μπάλα θα πάρει και τον δεύτερο, όσο κι αν προσπαθήσει να σώσει την κατάσταση… Ένα κλασικό παράδειγμα, είναι οι τηλεπικοινωνιακές εταιρίες, όπου αν όντως υπάρχει κάποιο πρόβλημα στις γραμμές ή τα μηχανήματα, ο τεχνικός ακούει τα εξ αμάξης, όσο κι αν προσπαθεί να διορθώσει τη βλάβη! Προφανώς, υπάρχει και η δική του φωνή που πρέπει να ακουστεί, για το stress το οποίο προσθέτει όλη αυτή η διαδικασία της «βαθμοθηρίας» (ή «αστροθηρίας», αν η βαθμολόγηση γίνεται με αστεράκια) στην καθημερινή εργασία του.

Κι ακόμα μιλάμε για σχετικώς απλά και εν πολλοίς ανώδυνα πράγματα… Σκεφθείτε σε λίγα χρόνια, με το τσουνάμι της αυτοματοποίησης των πάντων να πλησιάζει ταχύτατα και την Τεχνητή Νοημοσύνη να επεκτείνεται οριζόντια προς όλες τις κατευθύνσεις, τι έχει να γίνει… Όταν ο δικαστής, ο τραπεζίτης, ο κυβερνητικός αξιωματούχος, ο στρατιωτικός αποφασίζει ψυχρά και αντικειμενικά, με τη βοήθεια προηγμένων συστημάτων υποστήριξης αποφάσεων… Που, όμως, δεν ξέρουμε (και δεν πρόκειται να μάθουμε) ποιος τα προγραμμάτισε και σε ποια (κοινωνικά και ηθικά, κυρίως) κριτήρια βασίστηκε… Φοβάμαι λιγάκι, ε;   

 
Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019 13:00

Ζητούνται λύσεις για παιδιά G-μάνια…

Η παλιά, σοφή παροιμία θέλει «των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν (να) μαγειρεύουν» - να ετοιμάζουν, μ’ άλλα λόγια, εγκαίρως τις δουλειές τους κι όχι στο παρά πέντε (αν και στην Ελλάδα, μάλλον αυτός είναι ο κανόνας και είναι απορίας άξιον πώς τα καταφέρνουμε, τελικά…) Αυτό που διάβασα, όμως (σε δυο-τρία μέσα κι όχι σε ένα) μάλλον μας πάει στο άλλο άκρο. Γιατί, την ώρα που καλά-καλά δεν έχει πάρει ακόμα μπροστά σε εμπορική βάση το οικοσύστημα του 5G (σε έρευνες, πιλότους και επιδείξεις αναλωνόμαστε, στις περισσότερες χώρες, με την πραγματική και ευρεία αξιοποίηση να προβλέπεται από τον επόμενο χρόνο), έχουν ήδη πάρει θέση στο σχεδιαστήριο -λέει- τα πρώτα πλάνα για το… 6G!

Ακόμα και με τα κριτήρια της παροιμίας, εδώ νομίζω ότι το παρακάνουμε –όχι πείνα δεν έχουμε, αλλά ούτε καν παιδιά! Αν συμβουλευτούμε το φετινό Ericsson Mobility Report (που έφτασε και στα δικά μας χέρια, την περασμένη εβδομάδα), μόλις από το 2024 και μετά θα αρχίσει το 5G να «απειλεί» την (τότε) μονοκρατορία του 4G (με τη Νότια Κορέα να είναι μακράν η πλέον δεκτική, σ’ αυτή τη μετάβαση, χώρα στον κόσμο). Άρα, οι προφητείες για επικράτηση του 6G γύρω στο 2030 μάλλον πρέπει να είναι παρατραβηγμένες… Κι επειδή οι γυάλινες σφαίρες, είναι κατά κανόνα θολές όσο ο χρονικός ορίζοντας των προφητειών απομακρύνεται, τα δημοσιεύματα δεν αναφέρουν όντως τόσο πολλές πληροφορίες σχετικά με τη μεθεπόμενη γενιά ασύρματων επικοινωνιών που θα αναλάβει την εξυπηρέτηση των τότε αναγκών μας.

Προφανώς, κάποιες αδρές γραμμές ήδη υπάρχουν – όχι τίποτα εξωπραγματικό, τα αυτονόητα: οι ταχύτητες επικοινωνίας θα είναι ακόμα υψηλότερες, ο χρόνος απόκρισης ακόμα μικρότερος, η μεταγωγή δεδομένων ακόμα ευκολότερη, η αξιοπιστία ακόμα πιο ενισχυμένη. Όμως, τα βασικά κίνητρα γι’ αυτή τη μετάβαση απ’ ό,τι φαίνεται δεν είναι τόσο τεχνολογικά ή έστω οικονομικά, αλλά περισσότερο πολιτικά. Με δεδομένη και έμπρακτα εκπεφρασμένη την κόντρα ΗΠΑ-Κίνας για την κυριαρχία στον χώρο της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο συμπληρωματικός χώρος των ασύρματων επικοινωνιών είναι απλώς ένα άλλο πεδίο δόξης λαμπρό (για ρωτήστε τη Huawei - κάτι ξέρει περί αυτού …) για λυσσώδη ανταγωνισμό – άλλωστε, ο Ντόναλντ Τραμπ τουίταρε ήδη πως θέλει και το 6G δίπλα στο 5G στις ΗΠΑ, παρακινώντας τις αμερικανικές επιχειρήσεις να εντείνουν τις προσπάθειές τους (για την υιοθέτησή τους) κι όχι να μένουν πίσω, «γιατί δεν υπάρχει κανένας λόγος να είμαστε καθυστερημένοι…»

Φυσικά, έχει κάθε λόγο να φοβάται για τυχόν υστέρηση της χώρας του… Ήδη από πέρυσι -σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του κινεζικού υπουργείου Βιομηχανίας & Τεχνολογιών Πληροφορικής- η ομάδα εργασίας του 5G ξεκίνησε να δουλεύει και στο 6G, αν και «δεν προβλέπεται κάποιας μορφής εμπορικής αξιοποίηση ως τα τέλη της επόμενης δεκαετίας»… Ανάλογη δραστηριότητα (χωρίς να προκαλεί ανάλογους φόβους, βέβαια) έχει αναγγείλει η Νότια Κορέα (σε συνεργασία με Nokia και Ericsson), αλλά και (από ευρωπαϊκής πλευράς – surprise-surprise…) η Φινλανδία, με οκταετές ερευνητικό πρόγραμμα που ξεπερνά σε προϋπολογισμό τα 250 εκ. ευρώ!

Πριν φτάσουμε στο μέλλον, πάντως, πρέπει να λύσουμε κάτι θεματάκια που έχουμε ακόμα με το παρόν – λέγε με εφαρμογές 5G… Όπως αυτό που «εικονογραφεί» με δηλώσεις του ο «δικός μας», Φώτης Καρώνης, με το καπέλο του 5G Executive Advisor της British Telecom, ο οποίος ζήτησε τις προάλλες -κερδίζοντας αναφορά σε κάμποσα μέσα, στη Βρετανία- από τους παρόχους να «δρουν υπεύθυνα» (κατά το ‘απολαύστε υπεύθυνα’), όσον αφορά στις εφαρμογές του 5G.

Συμμετέχοντας σε μια προσομοίωση εφαρμογής eHealth, που επιτρέπει στους νοσηλευτές-συνοδούς ασθενοφόρων με τη χρήση ειδικών γαντιών υπερήχων βασισμένων σε τεχνολογίες ΙοΤ και δίκτυα νέας γενιάς να στέλνουν στοιχεία της διακομιδής στο νοσοκομείο, ώστε να γίνονται εγκαίρως οι κατάλληλες προετοιμασίες και να μη χάνεται πολύτιμος χρόνος στην άφιξη, ο Έλληνας CTIO στην Enterprise Div. της BT τους ζήτησε να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στα θέματα ασφαλείας, σε συνδυασμό με την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των συστημάτων τους, υπογραμμίζοντας ότι εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη (σε συνδυασμό και με την ανάγκη για συνέργειες) πρόκληση της νέας εποχής.      

 
Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019 10:24

Μήπως ήγγικεν η ώρα της κρίσης;

Στην αρχή όλοι τους αγαπούσαμε και τους στηρίζαμε, καθώς μας άνοιγαν τη μια μετά την άλλη τις «πόρτες» της τεχνολογικής ευδαιμονίας. Οι καταναλωτές τους λάτρευαν και οι ρυθμιστές δεν ήθελαν να κακοκαρδίσουν κανέναν… Κι αυτοί μεγάλωναν και δυνάμωναν και ξανοίγονταν σε ολοένα καινούριους χώρους – μέχρι που, κάποια μέρα άρχισαν δειλά-δειλά να ακούγονται οι πρώτες αντιρρήσεις, να εμφανίζονται τα πρώτα ερωτήματα στον Τύπο, να ακούγονται οι πρώτες φωνές για την υπέρμετρα μεγάλη δύναμη που συγκέντρωναν όσο περνούσαν τα χρόνια οι GAFA (Google-Amazon-Facebook-Apple) – όλες αμερικανικές, όλες μονοπώλια πια, κάθε μια κυρίαρχος σε τρεις, τέσσερις ή και περισσότερους τομείς.

Με τον ενδόμυχο φόβο, μήπως πραγματικά έχουν κάνει μια μεγάλη «GAFA», που τις άφησαν να μεγαλώσουν σχεδόν ανεξέλεγκτα, οι αμερικανικές αρχές έχουν αρχίσει τους τελευταίους μήνες να αναθεωρούν τη στάση τους και να βγάζουν μπροστά το αυστηρό πρόσωπό τους, ενώ την ίδια ώρα πυκνώνουν και δυναμώνουν οι φωνές που ζητούν τη διάσπαση των γιγάντων (κάτι που όχι μόνο προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία, όσον αφορά στα μονοπώλια, αλλά ενίοτε γίνεται και πράξη – χαρακτηριστικά παραδείγματα η διάσπαση της Standard Oil και, πιο πρόσφατα, της ΑΤ&Τ). Η γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν, που συμμετέχει στην πολύμηνη κούρσα των Δημοκρατικών για τις επόμενες προεδρικές εκλογές, μάλιστα, έκανε σημαία της τη διάσπαση των GAFA, υποστηρίζοντας ότι έχουν αποκτήσει τόσο μεγάλη δύναμη, που πνίγουν πλέον τον ανταγωνισμό και την ίδια τη  καινοτομία…

Στο χορό μπαίνουν, με τη σειρά τους, και οι αρχές: πριν από λίγες ημέρες η γνωστή και αξιόπιστη Wall Street Journal έγραψε ότι η παντοδύναμη Federal Trade Commission και το υπουργείο Δικαιοσύνης τα βρήκαν μεταξύ τους ως προς το ποιος θα ελέγξει ποιόν – έτσι, η πρώτη θα ελέγξει τις πρακτικές της Amazon και του Facebook, ενώ το δεύτερο εκείνες της Apple και της Google, με στόχο να διαπιστωθεί αν συμμορφώνονται ή όχι με τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού. Μάλιστα, ο πρόεδρος Τραμπ με το γνωστό χιούμορ(;) του άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα ήταν άσχημα να έπαιρναν και οι ΗΠΑ κάποια δισεκατομμύρια δολάρια, ανάλογα με τα πρόστιμα που έχουν επιβάλει οι ευρωπαϊκές ρυθμιστικές αρχές στην Google και άλλες αμερικανικές τεχνολογικές εταιρίες. Και πρόστιμα να μην επιβληθούν, πάντως, η φημολογούμενη διάσπαση θα κοστίσει πολύ ακριβά στις GAFA: σύμφωνα με τα σενάρια που κυκλοφορούν, το Facebook μπορεί να υποχρεωθεί να αποχωριστεί το Instagram (και κλάμα ο Μαρκ…) και το WhatsApp, η Amazon το Zappos και το Whole Foods, η Google το YouTube(!) και η Apple το App Store της… Με μια λέξη, Βατερλώ!

Οι υποστηρικτές αυτής της λύσης πιστεύουν ότι μια τέτοια εξέλιξη, θα έφερνε πλήθος νέες υπηρεσίες και δυνατότητες για τους χρήστες, με πολύ περισσότερες επιλογές στους χώρους του ηλεκτρονικού εμπορίου, των κοινωνικών δικτύων και των μηχανών αναζήτησης (ναι, σιγά που θα «ξεριζώσεις» το Google Search…) Διάβασα, μάλιστα, κι ένα σχόλιο που χαρακτήριζε τη διάσπαση των τεσσάρων κατηγορουμένων για μονοπωλιακές πρακτικές «αναπόφευκτη», καθώς «δεν ταιριάζει η συσσώρευση τόσο μεγάλης δύναμης σε μια δημοκρατία». Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε…

Στις κραυγές των υποστηρικτών της διάσπασης, πάντως, υπάρχει κι ένας (λογικός για μένα) αντίλογος εκ μέρους του καθηγητή Δικτυακής Διακυβέρνησης στο Oxford Internet Institute, Βίκτορ Μάγερ-Σένμπεργκερ, ο οποίος θεωρεί ότι σε όσα κομμάτια κι αν κόψεις την Google, για παράδειγμα, έχει ήδη μαζέψει τόσο πολλά δεδομένα που δεν πρόκειται να κερδίσουμε τίποτα ως καταναλωτές. Αντιπροτείνει, λοιπόν, οι GAFA και όποιες άλλες τεχνολογικές εταιρίες φτάσουν σε ανάλογα μεγέθη στο μέλλον, να μοιράζονται υποχρεωτικά (και προφανώς με σεβασμό στα δικαιώματα ιδιωτικότητας των χρηστών από τους οποίους προήλθαν) κάποια από τα δεδομένα τους με τους ανταγωνιστές τους, ώστε να έχουν κι αυτοί πρόσβαση σε «πρώτη ύλη» για τις προσπάθειές τους σε θέματα μηχανικής μάθησης που -όπως όλα δείχνουν- θα κυριαρχήσει σε πάμπολλους τομείς, τα αμέσως επόμενα χρόνια… Δυσκολάκι μου φαίνεται εμένα να αποδεχθούν κάτι τέτοιο, αλλά μπρος στη μη-διάσπαση, ίσως τελικά να είναι καλύτερος ο πόνος (του διαμοιρασμού)…   

   

 
Πέμπτη, 06 Ιουνίου 2019 15:31

ΑΙ, ΑΙ, ΑΙ… πAΙ, την ψωνίσαμε!

Την ώρα που τα διασυνδεδεμένα πλέον ηλεκτρικά ψυγεία μας είναι έτοιμα να ξεκινήσουν τις απευθείας παραγγελίες στα «σουπερμάρκετ του μέλλοντός» μας για ό,τι λείπει ή ό,τι τελειώνει από την ιδεατή λίστα των περιεχομένων τους, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή στα καταναλωτικά ήθη και έθιμα, κάποιες εμβληματικές αλυσίδες ήδη προχωρούν σε καινοτόμες πρωτοβουλίες, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης – ΑΙ, για τους φίλους της….

Είδαν, για παράδειγμα, το φως της δημοσιότητας τα τελευταία νέα της Walmart, του αμερικανικού γίγαντα στις πωλήσεις καταναλωτικών αγαθών που εγκαινίασε πρόσφατα έναν νέο, πειραματικό τύπο καταστήματος, στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης, με τον εύγλωττο τίτλο Intelligent Retail Lab” (IRL), του οποίου η λειτουργία αξιοποιεί σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες του ΑΙ. Και μη φανταστείτε πως επειδή είναι «εργαστήρι» πρόκειται για κάτι μικρό: διακινεί 30.000 κωδικούς και απασχολεί περισσότερα από 100 άτομα στις (όντως μεγάλες) εγκαταστάσεις του – απλώς, κατά την εταιρία, πρόκειται για ένα κατάστημα-αμμοδόχο που επιτρέπει τον πειραματισμό με διάφορες τεχνολογίες και λύσεις, υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας.

Το πιο χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι οι δεκάδες κάμερες, πάνω από τα ράφια και τα ψυγεία, όπως επίσης το ορατό στο κοινό και λουσμένο σ’ ένα απόκοσμο μπλε φως data center του, που προστατεύεται με χοντρά αλεξίσφαιρα κρύσταλλα, φυσικά, για κάθε ενδεχόμενο… Οι κάμερες δεν είναι εκεί για να παρακολουθούν τις κινήσεις (και τις αγορές) των πελατών, όπως συμβαίνει με το πολύ μικρότερο σε μέγεθος και σχεδόν αυτοματοποιημένο Go της Amazon, όπου το κόστος των αγορών απλώς αφαιρείται από την κάρτα του πελάτη, στην έξοδο. Αντίθετα, είναι συνδεδεμένες σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου των αγαθών στα ράφια, που -με το κατάλληλο λογισμικό και με τη βοήθεια ΑΙ- εξασφαλίζουν την ύπαρξη ικανοποιητικού αποθέματος, ασχέτως συνθηκών και «επιδρομών» από τους πελάτες…

Βέβαια, εκτός από την ειδοποίηση στους ανθρώπους της αποθήκης να στείλουν άμεσα αντικαταστάσεις, το σύστημα καταγράφει ένα σωρό άλλα χρήσιμα στοιχεία: πόσο γρήγορα «φεύγει» ένα προϊόν, τί ώρες και ημέρες γίνονται οι περισσότερες αγορές, πόσο συχνά χρειάζεται επαναφόρτωση ένα συγκεκριμένο ράφι, ποια είναι η κίνηση κάθε πελάτη στο κατάστημα κ.λπ. , σε πραγματικό χρόνο! Σε σχετικό μ’ αυτό το θέμα άρθρο του, το TechCrunch αναφέρει πως η λειτουργία των καμερών στο κατάστημα σε συνδυασμό με τους πανταχού παρόντες και τα πάντα μετρώντες πλέον αισθητήρες (το ΙοΤ αναπτύσσεται με εκθετικό ρυθμό στις ΗΠΑ) δίνουν δεδομένα της τάξεως των 1,6 ΤΒ ανά δευτερόλεπτο (!), εξ ου και η ανάγκη για επιτόπια παρουσία data center μέσα στο κατάστημα. Υπάρχει, δηλαδή, και ουσιαστικός λόγος πέρα από το εντυπωσιακό του πράγματος…

Κι όπως δηλώνουν οι άνθρωποι του IRL, όσα τους προσφέρει η τεχνολογία σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία σε ό,τι αφορά στις πωλήσεις του ίδιου του Walmart, με ιστορία που πάει μισό αιώνα πίσω, μπορούν να δώσουν «πραγματικά δυνατές εμπειρίες» για τους πελάτες του καταστήματος. Βλέπουμε, δηλαδή, πως κι εδώ, σ’ αυτόν τον τόσο πεζό τομέα, η ενίσχυση της εμπειρίας του πελάτη παραμένει ο κύριος στόχος, καθώς «μπορεί να βελτιώσει τη ζωή των πελατών και των συνεργατών μας». Μάλιστα, σε μια έμμεση απάντηση στη γνωστή «μάντρα» των ημερών, πως οι μηχανές και το ΑΙ θα «καταπιούν» δουλειές και «θα κλείσουν σπίτια», οι άνθρωποι του IRL τονίζουν ότι δεν πρόκειται να απολυθούν εργαζόμενοι – αντίθετα, οι αυτοματισμοί θα απελευθερώσουν πολλούς από αυτούς, ώστε να είναι κοντά στους πελάτες και να τους εξυπηρετούν καλύτερα.

Κατά το TechCrunch, η θερμοκοιτίδα νεοφυών επιχειρήσεων με τίτλο Store No8, που έχει συστήσει το Walmart (το οποίο αξιοποιεί, επίσης, τεχνολογία blockchain για να διασφαλίζει την ιχνηλασιμότητα και -μέσω αυτής- την ποιότητα και τη φρεσκάδα των κηπευτικών και των κρεάτων του) παρουσίασε φέτος μια ακόμα καινοτομία: έδωσε σε πελάτες ειδικές κάσκες εικονικής πραγματικότητας (VR) προκειμένου να αυξήσει ακόμα περισσότερο την αγοραστική εμπειρία τους, μέσα στο κατάστημα. Και έπεται, προφανώς, συνέχεια…

Είναι, λοιπόν, να μην αναφωνείς… AI, AI, AI, πΑΙ, την ψωνίσαμε!

 
Σελίδα 6 από 24

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Κόμβος πληροφόρησης για θέματα και εφαρμογές που αφορούν στις ψηφιακές τεχνολογίες και το Ηλεκτρονικό Επιχειρείν.

 

Newsletter

Εγγραφείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter για να λαμβάνετε τα πιο hot άρθρα στο email σας!