Κάναμε λάθος, αλλά βάλτε κι εσείς ένα χεράκι…

Posted On Τρίτη, 02 Απριλίου 2019 13:32 Written by
Rate this item
(0 votes)

Η παλιά, σοφή λαϊκή παροιμία, λέει πως "χέρι που δεν μπορείς να δαγκώσεις, φίλα το" - πολύ περισσότερο, αν η δική σου φωλιά είναι… τουλάχιστον δύσοσμη, για να μη γράψουμε τίποτα χειρότερο…

Αυτό, λοιπόν, έκανε το Σάββατο (για να μην πέσει πάνω στην Πρωταπριλιά και δεν τον πιστεύει κανείς…) ο γνωστός και μη εξαιρεταίος CEO του Facebook, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο οποίος -την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενος και με δεδομένες τις ιδιαίτερα επιβαρυντικές αποκαλύψεις για τις πρακτικές της εταιρίας του, που ακολούθησαν την αρχική αποκάλυψη του σκανδάλου της Cambridge Analytica- αφενός παραδέχθηκε ότι έγιναν λάθη εκ μέρους τους, αφετέρου ζήτησε την επιβολή νέου ρυθμιστικού πλαισίου για το Internet, με αυστηρότερο καθεστώς σε τέσσερις τομείς: στα μηνύματα που προωθούν το μίσος και τη βία, στην παρέμβαση (συνήθως με ψευδείς ειδήσεις, λέγε με fake news) κατά τις προεκλογικές διεργασίες, στις παραβιάσεις της ιδιωτικότητας και στον έλεγχο των δεδομένων.

Με κείμενό του, που δημοσιεύτηκε και στην “Washington Post”, ο Ζάκερμπεργκ ζητάει από τις απανταχού κυβερνήσεις ρυθμίσεις που θα περιορίζουν το μη-επιτρεπτό περιεχόμενο και θα απαιτούν από τις επιχειρήσεις (σαν τη δική του, δηλαδή) να διαθέτουν συστήματα προστασίας τα οποία θα εμποδίζουν τις όποιες υπερβάσεις.

Και για να μην έχει κανείς αμφιβολίες, τονίζει πως "αποτελεί δική μας ευθύνη, η ασφάλεια των χρηστών των υπηρεσιών μας, δηλαδή εμείς πρέπει να αποφασίζουμε τι μετράει σαν τρομοκρατική προπαγάνδα, κήρυγμα μίσους κλπ. Ελέγχουμε διαρκώς τις πολιτικές μας, με τη βοήθεια ειδικών, αλλά σ’ ό,τι μας αφορά, πάντα θα κάνουμε λάθη και θα παίρνουμε αποφάσεις με τις οποίες πολλοί διαφωνούν".

Δεν το διευκρίνησε, βεβαίως, αλλά όλοι μας καταλάβαμε τι εννοεί ως προς τα "λάθη" – μόλις πρόσφατα ξεσηκώθηκε μέγας σάλος από το γεγονός ότι ο σφαγέας της Νέας Ζηλανδίας μετέδιδε live μέσω Facebook τις αιματηρές επιθέσεις του στα τζαμιά του Κρίστσερτς, επιθέσεις που ακόμα και σήμερα κάποιοι αρέσκονται να αναμεταδίδουν…

Η εταιρία επενέβη με αρκετή καθυστέρηση, όταν αποδείχθηκε ότι τα συστήματα σάρωσης περιεχομένου που διατηρεί (με 15.000 ελεγκτές-επόπτες διασκορπισμένους σ’ όλο τον κόσμο), δεν λειτούργησαν σ’ αυτή την περίπτωση (και σε πόσες άλλες ακόμα…). Πριν από λίγες ημέρες, ανακοίνωσε ότι απαγορεύει και εξοστρακίζει από τις σελίδες χρηστών της πλατφόρμας οτιδήποτε έχει να κάνει με εθνικισμό, ρατσισμό κ.λπ. Αρκεί, όμως αυτό;

Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι αυτά τα μέτρα είναι απλώς πυροσβεστικού χαρακτήρα και δεν πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα της δικτυακής ασυδοσίας – εξ ου και οι επίμονες πιέσεις προς τον Ζάκερμπεργκ και τους συνεργάτες του να λάβουν δραστικότερα μέτρα. Κι ίσως το προχθεσινό αίτημα του CEO του Facebook για "χείρα βοηθείας" από τις κυβερνήσεις, να είναι το επόμενο βήμα σ’ αυτή τη διελκυστίνδα που καλά κρατεί…

"Οι βουλευτές (Σ.Σ. εννοεί τα μέλη της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων τα οποία στελεχώνουν τις επιτροπές που τον "ανέκριναν") μου λένε συχνά ότι έχουμε πολύ μεγάλη επίδραση στην ελευθερία έκφρασης και ειλικρινά συμφωνώ μαζί τους – Καταλήγω να πιστέψω, λοιπόν, πως δεν θα έπρεπε να παίρνουμε τόσο σημαντικές αποφάσεις ως προς την ελευθερία του λόγου, μόνοι μας…" τόνισε. Μ’ άλλα λόγια, βάλτε κι εσείς ένα χεράκι - δεν θα τα κάνουμε όλα εμείς και θα τα ακούμε κι από πάνω, ειδικά σε θέματα δύσκολα, όπως ο χώρος των διαφημίσεων και εκείνος των εκλογικών αντιπαραθέσεων…

Μάλιστα, δεν παρέλειψε να πλέξει και το εγκώμιο του (δικού μας) κανονισμού GDPR, τονίζοντας πως θα ήταν καλό για την "υγεία" του Internet, να υιοθετούσαν κι άλλες, εκτός Ευρώπης, χώρες ανάλογες ρυθμίσεις ως κοινό πλαίσιο ελέγχου.

Κι έρχομαι τώρα να ρωτήσω εγώ, ο καλοπροαίρετος μεν αλλά με τα χρόνια πονηρεμένος: αυτή η έκκληση για σκληρότερα μέτρα είναι ένδειξη μεταμέλειας; αδυναμίας; ρεαλισμού; ή απλώς κίνηση τακτικής, τώρα που πληθαίνουν οι φωνές στις ΗΠΑ για τη διάσπαση των παντοδύναμων σήμερα γιγαντιαίων τεχνολογικών εταιριών, που κάθε μία είναι ουσιαστικά μονοπώλιο στον τομέα της; Ο χρόνος θα το δείξει…

Read 170 times Last modified on Τρίτη, 02 Απριλίου 2019 14:20

Related items

  • Η "πρόθεση αγοράς" λέξη-κλειδί για τις αγορές

    Δεν μπορεί, σίγουρα κάπου θα τον έχετε ακούσει αυτόν τον όρο από παλιά, αλλά και τώρα που έρχονται εκλογές -και μάλιστα, πολλαπλές- κυκλοφορεί ευρέως: στις δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης, συχνά-πυκνά γίνεται λόγος για την "πρόθεση ψήφου" δηλ. αν γίνονταν αύριο εκλογές, εσείς τι θα ψηφίζατε… Το "εμπορικό ανάλογο" στις ηλεκτρονικές και μη αγορές (μόνο που εδώ οι εμπλεκόμενοι δεν είναι εταιρίες δημοσκοπήσεων, αλλά αναλυτές και marketers) λέγεται "πρόθεση αγοράς". Κι ο στόχος των παραπάνω δεν είναι άλλος από τον χρονικό εντοπισμό αυτής της προδιάθεσης και τη διαμόρφωση των κατάλληλων κινήτρων, ώστε η πρόθεση να γίνει πράξη.

    Προφανώς, ισχύει ότι κάθε πελάτης-χρήστης-καταναλωτής είναι και μια ξεχωριστή περίπτωση, αλλά κάποια κοινά χαρακτηριστικά υπάρχουν – μάλιστα, οι εκθετικές τεχνολογίες έρχονται κι εδώ να βοηθήσουν τους ενδιαφερόμενους, βάζοντας στην υπηρεσία τους τους πιο σύγχρονους αλγόριθμους σε συνδυασμό με τεχνολογίες Τεχνητής Νοημοσύνης και Μηχανικής Μάθησης, προκειμένου να αναλύσουν δεδομένα (τα δικά μας "κλικ", μ’ άλλα λόγια) και να εξάγουν συμπεράσματα για την αγοραστική συμπεριφορά του καθενός μας: ποια είναι τα ενδιαφέροντά μας - τι κάνουμε πριν από την αγορά - πού, πώς, πότε και πόσο ψάχνουμε – τι κάνουμε μετά την αγορά – πόσο πιστοί μένουμε σε ένα brand - πόσο συχνά αγοράζουμε κλπ. κλπ.

    Κι απ’ όλους μας, βεβαίως, περισσότερο τους ενδιαφέρουν εκείνοι που εντάσσονται στην κατηγορία των LTV (Life-Time-Value / είναι γνωστή η μανία των Αμερικανών με τα ακρωνύμια…), όπως διάβαζα σε πρόσφατη ανάλυση του MIT Technology Review την οποία πραγματοποίησε σε συνεργασία με τη Google – όσο πιο υψηλό το LTV, τόσο πιο "πολύτιμος" ο πελάτης – κάτοχός του. Πώς τον εντοπίζεις, όμως, αυτόν τον κ. "Πολύτιμο", ώστε να επέμβεις καταλλήλως στο "ταξίδι" του; Παλιότερα, αναφέρει η ανάλυση, στις "γραμμικές" (και πάντως μη-ψηφιακές) εποχές, τα πράγματα ήταν σχετικά απλά: έκανες κάποια διαφήμιση, παρακολουθούσες τις πωλήσεις κι έβγαζες κάποια συμπεράσματα για την επιτυχία ή μη της καμπάνιας σου, την αξία ή μη του προϊόντος, την αποδοχή ή μη της ποιότητας και της τιμής του. Προφανώς, σήμερα αυτό δεν ισχύει – όλα έχουν γίνει πολύπλοκα, τα ψηφιακά «μονοπάτια» είναι πλέον δαιδαλώδη, άρα και η ανάλυση της συμπεριφοράς των καταναλωτών κάθε άλλο παρά εύκολη. Ευτυχώς που υπάρχει η τεχνολογία, όμως, που με τους κατάλληλους αλγόριθμους και αναλύσεις δεδομένων μπορεί να τους αναδείξει – κι όπως έγραψε το  Technology Review- μαζί με τα (παραδοσιακά και βασικά μεγέθη, των εσόδων και του μεριδίου αγοράς) το LTV είναι πλέον μια μέτρηση την οποία αναζητά το 89% των marketers, για να αποφανθεί αν μια καμπάνια είχε επιτυχία ή όχι!

    Όμως, για να συνεχίσουν να έχουν πολλούς LTV στην πελατεία τους και πολύ περισσότερο να τους αυγαταίνουν, τα brands θα πρέπει να προβλέπουν και να ικανοποιούν –κατά το δυνατόν- τις επιθυμίες τους – εδώ μπαίνει η "πρόθεση" (και η ανάμνηση της παλιάς, καλής διαφημιστικής ρήσης, άλλων εποχών "φροντίζουμε πριν από σας για σας" - η ιστορία επαναλαμβάνεται…) που λέμε και στον τίτλο.

    Φυσικά, κάτι τέτοιο κάθε άλλο παρά εύκολο είναι, καθώς οι marketers πρέπει να αποκωδικοποιήσουν κάθε πιθανό και απίθανο συνδυασμό δράσεων και διαδράσεων από πολλαπλές συσκευές και οθόνες στο πλαίσιο μιας καμπάνιας, κρατώντας τους χρήσιμους και χαρακτηριστικούς, που δίνουν τα σωστά (ποιος και πώς αποφασίζει τι είναι σωστό και τι όχι, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο) μηνύματα. Βάσει αυτών, θα ανακατανεμηθούν τα budget (κοινώς, Data-Driven Attribution), θα ξεκινήσουν καινούρια πράγματα και θα ανασταλούν άλλα, με γνώμονα πάντα η επένδυση να πιάσει τόπο…

    Εδώ βασιλεύουν πια τα predictive analytics, αλλά για να βγει ένα αποτέλεσμα πιο κοντά στην πραγματικότητα, τα "εισερχόμενα" θα πρέπει να είναι σωστά διαλεγμένα και υψηλής ποιότητας ("βάζεις σκουπίδια - παίρνεις σκουπίδια" λέγανε οι παλιοί προγραμματιστές) – κι αυτό δεν είναι εύκολο, επίσης… Αν όλα γίνουν όπως πρέπει, τότε -κατά την έρευνα, αλλά και την κοινή λογική- τα κέρδη της επιχείρησης θα απογειωθούν. Το πιλοτάρισμα, όμως, ποτέ δεν ήταν εύκολο, έστω και με τη βοήθεια της τεχνολογίας…           

  • Στο ψηφιακό κόσμο δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία

    Στη σημερινή ψηφιακή εποχή, κάνουμε πολλά πράγματα online. Ακόμη και τις παραγγελίες μας για φαγητό. Και στην προκειμένη περίπτωση, η εμπειρία του πελάτη είναι ό,τι πιο σημαντικό.

    Η εμπειρία που είχα εγώ πριν από μερικές ημέρες δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Παρήγγειλα δύο κρέπες με το σύστημα που χρησιμοποιούσα να μου αναφέρει ότι η παραγγελία μου θα παραδοθεί εντός 45 λεπτών. Μέχρι τώρα, ο χρόνος που αναφερόταν δεν τηρείτο υπό την έννοια ότι η παραγγελία έφθανε νωρίτερα. Πολύ απλά, γιατί τα περισσότερα καταστήματα βάζουν περισσότερο χρόνο από αυτόν που εκτιμούν προκειμένου να μην κοροϊδέψουν τον πελάτη. Και πολύ καλά κάνουν.

    Όμως, στην περίπτωση με τις κρέπες έγινε το αντίθετο. Η παραγγελία ήρθε σε 65 λεπτά. Τα 20 λεπτά καθυστέρηση είναι πολλά. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει φόρτος εργασίας, αλλά καλύτερα να μου έλεγε ότι η παραγγελία θα έρθει σε 60 λεπτά παρά να περιμένω τόση ώρα. Κοιτάζοντας, μάλιστα, στα σχόλια, είδα ότι υπήρχαν πολλά παράπονα για την ταχύτητα εξυπηρέτησης, άρα υπέθεσα ότι δεν ήμουν μόνο εγώ που εκνευρίστηκα. Και ρωτάω: υπάρχει περίπτωση να ξαναπαραγγείλω από το συγκεκριμένο μαγαζί; Μάλλον όχι, είναι η απάντηση, δεδομένου ότι έχω επιλογές σε περίπτωση που θέλω πάλι κρέπες.

    Στην ψηφιακή εποχή, η εμπειρία του πελάτη είναι πολύ σημαντική. Ενδεχομένως πιο σημαντική και από την τιμή. Και οι καταναλωτές δεν δίνουν δεύτερη ευκαιρία, πολύ απλά έχουν επιλογές. Οπότε αν ο πελάτης μείνει δυσαρεστημένος, τότε θα πάει κάπου αλλού. Η διατήρηση της πιστότητας είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο και κερδίζεται με πολύ κόπο.

    Κατανοώ ότι σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες και είναι λογικό να υπάρχουν λάθη, προβλήματα και αστοχίες. Όμως, η λύση είναι απλή: να λες την αλήθεια στον πελάτη σου. Να μην τον κοροϊδεύεις. Ο πελάτης δεν είναι χαζός, έχει επιλογές, μπορεί να δει στο Διαδίκτυο άμεσα τι συμβαίνει. Επίσης, δεν είναι ψώνιο, τουλάχιστον όχι πάντα. Αν είσαι ειλικρινής μαζί του, θα σε πιστέψει και τότε θα είναι διατεθειμένος να σε συγχωρήσει για την όποια αστοχία. Θα σου δώσει μία δεύτερη ευκαιρία.

    Θα δώσω άλλο ένα παράδειγμα. Όταν αγοράζεις ένα προϊόν από ένα ηλεκτρονικό κατάστημα, τι προτιμάς; Να σου αναφέρει ότι θα παραδοθεί σε 3 ημέρες και να έρχεται σε 5 ή να σου λέει 5 ημέρες και να έρχεται σε 4; Μάλλον το δεύτερο. Γιατί είσαι προετοιμασμένος για το "χειρότερο", οπότε το καλύτερο σου δημιουργεί θετική εντύπωση. Το αντίθετο, μάλλον θα δημιουργήσει αρνητική εντύπωση. Και δεν θα ξαναγοράσεις.

  • Η νοημοσύνη τεχνητή, οι πωλήσεις αληθινές…

    Το ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει μπει πια για τα καλά στη ζωή μας και μάλιστα σ’ ένα διαρκώς αυξανόμενο πλήθος καθημερινών και μη δραστηριοτήτων μας, αποτελεί πια κοινό μυστικό… Όλο και πιο συχνά διαβάζουμε ότι σε τούτο, σε εκείνο ή στο άλλο αξιοποιούνται τεχνολογίες Μηχανικής Μάθησης (το πρώτο βήμα είναι πάντα η εκπαίδευση των αλγορίθμων), Ανάλυσης Δεδομένων και Τεχνητής Νοημοσύνης, προκειμένου να βγουν συμπεράσματα, να γίνουν προτάσεις ή να στηριχτούν αποφάσεις, πολλές φορές κρίσιμης (ή και όχι τόσο) σημασίας…

    Διάβαζα τις προάλλες, σε μια σχετική ανάλυση, πόσο κρίσιμο ρόλο παίζει πλέον η Τεχνητή Νοημοσύνη στο χώρο του ηλεκτρονικών αγορών (κάτι κοινό και οικείο σε όλους μας), ρόλος που θα γίνει σίγουρα πολύ κρισιμότερος τα επόμενα χρόνια, καθώς οι ερευνητές προβλέπουν πως ως το 2020 (του χρόνου, δηλαδή) το 85% της διάδρασης μεταξύ επιχειρήσεων και πελατών θα γίνεται ψηφιακά, χωρίς ανθρώπινη μεσολάβηση…

    Το τοπίο αλλάζει, λοιπόν, το ίδιο και οι κανόνες του (επιχειρηματικού) παιχνιδιού, χάρη στην αλματώδη πρόοδο της τεχνολογίας, και ουσιαστικά δεν γνωρίζουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Όμως, κάποιες γενικότερες τάσεις είναι ξεκάθαρες και δεν φαίνεται σημαντική αλλαγή στον ορίζοντα. Όπως, για παράδειγμα, η μετάβαση από την επικοινωνία μέσω πληκτρολογίου (ή οθόνης αφής, στην περίπτωση των ηλεκτρονικών αγορών μέσω κινητού και tablet) σ΄ εκείνη μέσω φωνής. Ήδη, ανοίγουμε διάλογο (ίσως όχι ακόμα τόσο πολύ στην Ελλάδα – φταίει και η "ανάδελφη" γλώσσα) με τους διάφορους ψηφιακούς βοηθούς, την Alexa, το Siri κλπ. Η επόμενη ημέρα στο ηλεκτρονικό εμπόριο, είναι η παραγγελιοληψία με επεξεργασία φυσικής φωνής – χρειάζομαι αυτό – βρες το - δείξε μου – παράγγειλέ το - και πλήρωσέ το ηλεκτρονικά, φυσικά, ως εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπός μου.

    Εξυπακούεται πως στα σύγχρονα ηλεκτρονικά καταστήματα, κάθε πελάτης είναι μοναδικός και ο απώτερος στόχος είναι πώς θα γίνει το δικό του "ταξίδι", η δική του αγοραστική εμπειρία μοναδική, ώστε και περισσότερα είδη/υπηρεσίες να ψωνίσει και να επιστρέψει σύντομα για τον επόμενο "γύρο". Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι εκείνη που θα επεξεργαστεί τα στοιχεία από τις αγορές μας και θα μάθει (ψάχνοντας και αναλύοντας τα δικά μας "κλικ") τι μας αρέσει περισσότερο και τι όχι, ώστε να προτείνει κάτι ανάλογο, την επόμενη φορά, συγκρίνοντας επίσης με το τι αγόρασαν (ή απλώς κοίταξαν) κι άλλες "αδελφές ψυχές". Κι ακόμα, θα προτείνει πιθανές αλλαγές στον ηλεκτρονικό έμπορο για να βελτιώσει ακόμα περισσότερο το e-shop του, ώστε η πελατεία του να μείνει ευχαριστημένη και να αυξήσει τη φήμη του.

    Στις δημοφιλέστερες βελτιώσεις του "ταξιδιού", οι ειδικοί κατατάσσουν τις χρήσεις εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, με τις πιο εντυπωσιακές εφαρμογές να συναντώνται στους χώρους των επίπλων και της ένδυσης, όπου ο υποψήφιος αγοραστής μπορεί να δει αν κάτι ταιριάζει στον ίδιο ή στο χώρο του, πριν προχωρήσει στην αγορά – μεγάλη διευκόλυνση, που μπορεί να κάνει τον πελάτη "δικό σου" για πολλά χρόνια, ή τουλάχιστον μέχρι να βρεθεί κάτι άλλο, πιο εντυπωσιακό, σε ανταγωνιστικό e-shop… Οι ίδιοι λένε, μάλιστα, πως αυτή η δυνατότητα -σε συνδυασμό με τη γρήγορη πρόσβαση στο Internet και την αναμενόμενη μείωση των τιμολογίων- θα δώσει νέα ώθηση στις αγορές μέσω κινητού σε σύγκριση με εκείνες από σταθερό υπολογιστή, στο σπίτι ή τη δουλειά.

    Στα διεθνή ΜΜΕ του τομέα μας, τα σενάρια που περιγράφουν ένα μέλλον που μοιάζει βγαλμένο από σελίδες βιβλίων επιστημονικής φαντασίας, δεν είναι και τόσο σπάνια – άλλα είναι φανερά "τραβηγμένα", άλλα μοιάζουν πιο εφικτά. Για παράδειγμα, ακόμα δεν έχουμε δει σημαντικές συνέργειες σε επίπεδο διαφορετικών εταιρών, ως προς την προσέγγιση του ίδιου χρήστη, ως προϊόν συν-επεξεργασίας των δεδομένων του. Ίσως, πάλι να μην αργήσει κι αυτό, παρότι τα πρόσφατα "χοντρά" πρόστιμα, λόγω παραβιάσεων του κανονισμού προστασίας προσωπικών δεδομένων, μάλλον θα αποθαρρύνουν αρκετούς. Αλλά, δεν μπορεί… ο από μηχανής θεός της Ψηφιακής Τεχνολογίας ίσως δώσει και σ’ αυτόν τον τομέα κάποια λύση!

  • Ανοίξτε το μυαλό σας…

    Σε πολλές παρουσιάσεις εταιρειών, μία από τις πιο κλασικές ατάκες είναι ότι "αναζητούμε νέες πηγές εσόδων". Πρόκειται για μία πολύ σωστή τοποθέτηση δεδομένου ότι μία επιχείρηση θα πρέπει - κατά την προσωπική μας άποψη - να αναζητά διαρκώς ευκαιρίες προκειμένου να ενισχύσει τα έσοδα της, ή να βελτιώσει την κερδοφορία της.

    Άλλες φορές αυτό γίνεται μέσα από την επέκταση σε νέες κατηγορίες προϊόντων ή/και υπηρεσιών και άλλες φορές μέσω της αναζήτησης συνεργασιών με επιχειρήσεις από διαφορετικούς κλάδους όπου μπορούν, όμως, να υπάρξουν συνέργιες, ή μπορούν να δημιουργηθούν ευκαιρίες για νέα κανάλια διανομής και πώλησης που δεν φαίνονται πάντα με την πρώτη ματιά.

    Το μόνο πρόβλημα, όμως, είναι πως παρατηρώ ουκ ολίγες φορές ότι πολλές επιχειρήσεις, ιδίως πιο μικρού μεγέθους, να μην το ψάχνουν λίγο παραπάνω. Τις βλέπω να κοιτούν μόνο ένα μικρόκοσμο που έχουν δημιουργήσει, να μιλάνε με τους ίδιους συνεργάτες και να αποφεύγουν να δοκιμάσουν πράγματα. Όμως, μόνο αν δοκιμάζεις μπορείς να κάνεις το επόμενο βήμα, μπορείς να επεκταθείς. Και παρεπιμπτόντως, είναι καλό ακόμη και να αποτύχεις. Η αποτυχία είναι πολλές φορές το καλύτερο μάθημα. Αρκεί να μάθεις από την αποτυχία και να μην επαναλάβεις τα ίδια λάθη.

    Παρεπιμπτόντως, οι επιχειρηματίες που αποφεύγουν τις δοκιμές είναι εκείνοι που όταν έρθουν οι δύσκολες ημέρες, που εμφανιστεί μία κρίση και μία διαφορετική κατάσταση, παραπονιούνται περισσότερο. Εκείνοι που ρίχνουν το βάρος και την ευθύνη σε οποιονδήποτε άλλο, εκτός από αυτούς. Τις περισσότερες φορές φταίει το κράτος - και πολλές φορές η αλήθεια είναι πως φταίει - αλλά πρέπει πλέον να σταματήσει αυτή η καραμέλα και να αρχίσουμε όλοι να κοιτάμε και λίγο τις τάσεις και το πως εξελίσσονται τα πράγματα.

    Θεωρώ αδιανόητο να μην είχαν καταλάβει μεγάλες επιχειρήσεις από διάφορους κλάδους τί αλλαγές έφερναν οι ψηφιακές τεχνολογίες. Τα σημάδια ήταν ορατά εδώ και 20 χρόνια, αλλά δεν τους έδωσαν σημασία. Από την άλλη πλευρά, ήξεραν να δίνουν εκατοντάδες ευρώ για να αποκτήσουν το πιο καινούριο κινητό τηλέφωνο. Αλλά απέφευγαν ταυτόχρονα να μάθουν να χρησιμοποιούν το email τους. Ελπίζω, το πάθημα να τους έχει γίνει μάθημα.

    Βέβαια, θα μου πουν πολλοί επιχειρηματίες ότι δεν προλαβαίνουν να κάτσουν και να σκεφτούν νέες ιδέες, να μελετήσουν νέες "περιοχές", να ψάξουν για νέες ευκαιρίες. Ενδεχομένως και να έχει μία βάση αυτή η τοποθέτηση. Όμως, δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία. Αν θέλουν η επιχείρησή τους να προχωρήσει και να επιβιώσει, θα πρέπει να έχουν στραμμένη την προσοχή τους και προς το μέλλον. Να αρχίσουν να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στο αποκαλούμενο business development. Γιατί διαφορετικά, δύσκολα θα έχουν μέλλον σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς.

  • Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε καλύτερα την ηλεκτρονική τιμολόγηση;

    Η ανταλλαγή έντυπων παραστατικών για τις προμήθειες και τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών αποτελούν έναν από τους βραχνάδες της καθημερινότητας πολλών επιχειρήσεων. Και αυτός είναι ο λόγος που όλο και περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις έχουν αρχίσει να στρέφονται προς την αποκαλούμενη ηλεκτρονική τιμολόγηση όπου όλα τα παραστατικά για τις προμήθειες, αγορές ή πωλήσεις είναι σε ψηφιακή μορφή.

    Σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας του Εργαστηρίου Ηλεκτρονικού Εμπορίου του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, περισσότερες από 5.000 ελληνικές επιχειρήσεις κάνουν πλέον τις προμήθειες ή τις αγορές τους ηλεκτρονικά. Επιπλέον, περισσότερες από 25 χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις διακινούν ετησίως περισσότερα από 25 εκατομμύρια τιμολόγια μέσω των ψηφιακών καναλιών. Οι τελευταίοι χρησιμοποιούν εξειδικευμένες εταιρείες που προσφέρουν σχετικές υπηρεσίες για την ασφαλή διακίνηση των παραστατικών μεταξύ των επιχειρήσεων.

    Η τάση είναι προς την πλήρη ψηφιοποίηση της διαδικασίας ανταλλαγής παραστατικών είναι σαφής τα τελευταία χρόνια, ιδίως από τη στιγμή που υπάρχουν αρκετές μεγάλες ελληνικές εταιρείες οι οποίες έχουν υποχρεώσει προμηθευτές και πελάτες να υιοθετήσουν την ηλεκτρονική τιμολόγηση. Επιπλέον, το ελληνικό Δημόσιο έχει ανακοινώσει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2020 η ηλεκτρονική τιμολόγηση θα γίνει υποχρεωτική για όλες τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες.

    Πέραν πάντως της υποχρέωσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα οφέλη που υπάρχουν είναι αρκετά και σημαντικά για τις επιχειρήσεις. Το κυριότερο έχει να κάνει με τη μείωση του κόστους που συνεπάγεται η ηλεκτρονική ανταλλαγή έντυπων παραστατικών και τιμολογίων. Μόνο η μείωση από τις εκτυπώσεις είναι λόγος αρκετός για να στραφεί μία επιχείρηση προς την πλήρη ψηφιοποίηση αυτής της διαδικασίας. Επίσης, υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια όσον αφορά στην ανταλλαγή των παρασταστικών, όπως επίσης και μεγαλύτερη ταχύτητα αλλά και ευκολία.

    Η εποχή που σε μεγάλες επιχειρήσεις υπήρχαν εργαζόμενοι που η μόνη τους απασχόληση ήταν να περνούν στα πληροφοριακά συστήματα της εταιρείας τα στοιχεία των τιμολογίων και των παραστατικών, μάλλον έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Open Source διαχείριση ή άλλη?

Κόμβος πληροφόρησης και ανταλλαγής απόψεων για θέματα και εφαρμογές που αφορούν στις ψηφιακές τεχνολογίες, εστιάζοντας ειδικότερα στην αξιοποίηση του web.

Newsletter

Subscribe to our newsletter. Don’t miss any news or stories.

We do not spam!