Πληρώνοντας με …δεδομένα

Posted On Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018 10:10 Written by
Rate this item
(0 votes)

Η αίσθηση που έχει ο περισσότερος κόσμος είναι ότι στο Διαδίκτυο η πρόσβαση στο περιεχόμενο και σε υπηρεσίες είναι χωρίς κανένα κόστος.

Φυσικά, δεν αναφέρομαι σε υπηρεσίες όπως είναι το Spotify και το Netflix, αλλά σε εφαρμογές όπως είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Και με αφορμή την υπόθεση του Facebook και την αγωνία πολλών για τα προσωπικά δεδομένα, θα πρέπει πλέον να αναρωτηθούμε: πόσοι θα πλήρωναν συνδρομή στο Facebook ή στη Google για το Gmail για μία έκδοση τους που δεν θα συγκέντρωνε και αξιοποιούσε προσωπικά δεδομένα;

Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον να χρησιμοποιείς το Facebook για να καταγγείλεις το …Facebook ότι «κλέβει» τα προσωπικά δεδομένα σου! Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να υπερασπιστώ το Facebook ή τη Google ή τον όποιο άλλο μεγάλο κολοσσό της τεχνολογίας έχει καταλήξει να εξελιχθεί σε Big Brother.

Αλλά αναρωτιέμαι πόσο διατεθειμένοι είμαστε να πληρώνουμε για υπηρεσίες που είναι πλέον βασικό κομμάτι της καθημερινότητας μας προκειμένου να μην χρησιμοποιεί κανείς δεδομένα που παράγουμε εμείς.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τις εταιρείες που αξιοποιούν τα δεδομένα δεν τις ενδιαφέρουν τα «απόλυτα» προσωπικά δεδομένα μας, ήτοι ότι ονομάζομαι Δημήτρης Μαλλάς και μένω στην τάδε διεύθυνση και έχω γεννηθεί τη δείνα ημερομηνία.

Περισσότερο τους ενδιαφέρει ότι ένας άνδρας που είναι μεταξύ 40 και 50 ετών, μένει στην Αθήνα κάνει συγκεκριμένες επιλογές και ακόμη πιο συγκεκριμένες αναζητήσεις. Με αυτά τα δεδομένα μπορούν να του προτείνουν να αγοράσει προϊόντα ή να κάνει χρήση υπηρεσιών που βρίσκονται -θεωρητικά τουλάχιστον- πιο κοντά στις προτιμήσεις του.

Πιο πιθανό είναι να δεις μία διαφήμιση για ανδρικά πορτοφόλια, αν έχεις κάνει μία σχετική αναζήτηση, παρά μία για ανδρικά παπούτσια.

Τα παραπάνω παραδείγματα είναι, φυσικά, αρκετά απλοϊκά αλλά δείχνουν γιατί υπάρχουν τόσες πολλές υπηρεσίες και τόσο πολύ περιεχόμενο που διατίθεται δωρεάν στο Διαδίκτυο.

Η Google, το Facebook, η Amazon, η Apple και αρκετές ακόμη εταιρείες έχουν κέρδη δεκάδες δισ. δολάρια αξιοποιώντας τα δεδομένα που συγκεντρώνουν από τη χρήση των δωρεάν υπηρεσιών τους. Μόνο που τελικώς τίποτα δεν είναι δωρεάν στο Διαδίκτυο, όπως έχει αποδειχθεί πολλάκις.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι -προκειμένου να προστατεύσουμε τα προσωπικά δεδομένα μας- να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις δωρεάν υπηρεσίες. Δεν είμαι και τόσο βέβαιος.

Στο παρελθόν, έχουν υπάρξει αρκετές σχετικές προσπάθειες, οι οποίες στέφθηκαν με απόλυτη αποτυχία. Γενικώς, δεν είναι διόλου απλό να πείσεις κάποιον καταναλωτή να πληρώσει για κάτι που είχε ως τώρα δωρεάν. Έστω και αν αυτό το δωρεάν, δεν ήταν καθόλου δωρεάν…

Read 588 times

Related items

  • Για όλα υπάρχει μια τιμή…

    Τι τα θες, τι τα γυρεύεις… δεν ‘πα να λέμε και να γράφουμε εμείς, προσέξτε τούτο, προσέξτε εκείνο, προσέξτε το άλλο, όταν μπαίνετε σε κάποιο site, ή «ψήνεστε» για να χρησιμοποιήσετε μια υπηρεσία ή αγοράζετε κάποιο προϊόν σε ένα e-shop… από το ένα αυτί μπαίνουν κι από το άλλο βγαίνουν!

    Όλες οι παραινέσεις πάνε στο βρόντο, όταν υπάρχει καλό «δόλωμα» στην αντίπερα όχθη – μ’ άλλα λόγια, όταν «τσιμπάς» (για να συνεχίσουμε με την «ψαρική» μεταφορά) αυτό που «τάζει» ως αντίδωρο το site ή το e-shop, προκειμένου να του παραδώσεις για δική του ενημέρωση και χρήση τα δικά σου σημαντικά προσωπικά δεδομένα. Σε μερικές περιπτώσεις, μάλιστα, αυτό δεν γίνεται καν εθελοντικά, δηλαδή δεν σε ρωτάει αν συμφωνείς, αλλά η παράδοση των στοιχείων αποτελεί υποχρεωτική συνθήκη για να προχωρήσεις στο «παρασύνθημα» και να ολοκληρώσεις αυτό που ξεκίνησες…

    Κι αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά οι αριθμοί και οι έρευνες, όπως αυτή που ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες η Accenture, ειδικά για τον τραπεζο-ασφαλιστικό τομέα (Financial Services Consumer Study), στο πλαίσιο της οποίας ρώτησε 47.000 καταναλωτές σε 28 διαφορετικές αγορές, παρακαλώ! Και τι βρήκε; Αυτό που λέγαμε παραπάνω: πως οι περισσότεροι ερωτηθέντες (σχεδόν έξι στους δέκα -59%, για την ακρίβεια) είναι πρόθυμοι και έτοιμοι να δώσουν προσωπικά στοιχεία σχετικά με το πού βρίσκονται κάθε στιγμή, αλλά και να αποκαλύψουν κάποιες από τις προσωπικές τους προτιμήσεις, με αντάλλαγμα εκπτώσεις και ευκολίες σε προϊόντα και υπηρεσίες. Ανάμεσά τους, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η γνωστή εταιρία συμβούλων και ερευνών, περιλαμβάνονται η μείωση του χρόνου έγκρισης για τη χορήγηση δανείων, εκπτώσεις σε αλυσίδες γυμναστηρίων(!) καθώς και κάποιες εξατομικευμένες προσφορές, αναλόγως του πού βρίσκεται ο χρήστης.

    Το αστείο της ιστορίας είναι πως οι ίδιοι κι ακόμα περισσότεροι (ποσοστό 75% των ερωτηθέντων) θεωρούν «ύψιστη» προτεραιότητα την προστασία του προσωπικού τους απορρήτου, τονίζοντας πως -σε περίπτωση που διαπιστωνόταν παραβίασή του- θα μπορούσαν ακόμα και να αλλάξουν τράπεζα ή ασφαλιστική εταιρία… Δηλαδή, όταν δίνουμε τα στοιχεία μόνοι μας, είναι καλά κι όταν τα παίρνουν άλλοι, δεν είναι… Ή, για να το «διαβάσουμε» κι αλλιώς, πάρτε τα στοιχεία που θέλετε, αρκεί να μας πείτε τί παίρνετε και να δώσετε κατιτίς για τον «κόπο» μας, σ’ εμάς που τροφοδοτούμε κάθε μέρα με σημαντικά δεδομένα τα δικά σας συστήματα Μηχανικής Μάθησης, «ρίχνοντας νερό στο μύλο» των αλγορίθμων σας.

    Κατά κάποιο τρόπο, αυτό λέει και ο εκπρόσωπος της Accenture που -σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας- προειδοποιεί τους ανθρώπους των τραπεζών και των ασφαλιστικών να μην το παρακάνουν, όσον αφορά στον τρόπο αξιοποίησης των δεδομένων που καθημερινά λαμβάνουν. Αντίθετα, πρέπει να διασφαλίζουν πως κατανοούν πλήρως τις ανάγκες των πελατών τους και τους παρέχουν ανάλογες προσφορές τη σωστή στιγμή, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τα προσωπικά τους δεδομένα – να τους βλέπουν, δηλαδή, «σαν ανθρώπους με ανάγκες, πέρα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και τα εκάστοτε επιτόκια»…     

    Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πάντως, οι Ευρωπαίοι καταναλωτές αποδεικνύονται πολύ περισσότερο επιφυλακτικοί σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο απέναντι σε τέτοιες πρακτικές (ποσοστό 50% των ερωτηθέντων τις αποδέχονται στις ΗΠΑ, έναντι μόνο 40% σε Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο…), που βασίζονται στην «ανταλλαγή» των προσωπικών δεδομένων με εξατομικευμένες υπηρεσίες.

    Προφανώς -κάτι που επισημαίνει και η Accenture- σε αυτή την εξέλιξη σημαντικό (αν και αντίρροπο) ρόλο έχουν παίξει αφενός η ισχύς στις χώρες-μέλη της ΕΕ -από τον περασμένο Μάιο, κοντεύει πλέον να κλείσει χρόνο- του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (βλέπε, GDPR), αφετέρου η αργή επικράτηση της επανάστασης του Open Banking, που θα αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τους κανόνες του (τραπεζικού) παιχνιδιού. Έχουμε πολλά ακόμα να δούμε…        

  • Για τις μικρομεσαίες, οι εξαγωγές και το Διαδίκτυο είναι μονόδρομος

    Το Διαδίκτυο έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο «εμπορικό κέντρο» του κόσμου, καθώς πλέον οποιοσδήποτε μπορεί να αγοράσει ή να πουλήσει οτιδήποτε, οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε. Και γι’ αυτό το λόγο αποτελεί τον κατάλληλο μέσο για μία μικρού ή μεσαίου μεγέθους επιχείρηση με έδρα την Ελλάδα προκειμένου να ανοίξει τα φτερά της και εκτός των ελληνικών συνόρων.

    Τα παραδείγματα των επιχειρήσεων που έχουν έδρα σε μικρές πόλεις της Ελλάδας και πωλούν προϊόντα δικής τους παραγωγής στο εξωτερικό είναι πάρα πολλά. Πρακτικά, το μόνο που χρειάζεται μία επιχείρηση είναι να δημιουργήσει ένα ηλεκτρονικό κατάστημα ή να αποκτήσει παρουσία σε κάποιο από τα υφιστάμενα marketplaces όπως είναι το Amazon ή το eBay. Και, φυσικά, να προωθήσει τα προϊόντα του χρησιμοποιώντας ψηφιακά κανάλια με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να είναι μία επιλογή αλλά όχι η μόνη.

    Πρακτικά, οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν μία τεράστια ευκαιρία προκειμένου να γίνουν εξαγωγικές εταιρείες και να ενισχύσουν τις πωλήσεις τους σε μία περίοδο όπου η εγχώρια οικονομία έχει μεν παρουσιάσει σημάδια ανάπτυξης αλλά δεν έχει ακόμη πλήρως ανακάμψει. Επιπλέον, η παγκόσμια αγορά είναι πολύ πιο μεγάλη σε σχέση με την ελληνική και με περισσότερες ευκαιρίες.

    Οι ελληνικές επιχειρήσεις μπορούν να προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά μοναδικά προϊόντα για τα οποία η ζήτηση όλο και αυξάνεται. Προϊόντα τόσο από το χώρο της αγροδιατροφής όσο και από εκείνον των χειροποίητων αντικειμένων. Η αύξηση του τουριστικού ρεύματος έχει βοηθήσει ώστε τα ελληνικά προϊόντα να έχουν γίνει πλέον αρκετά δημοφιλή και αυτό είναι μία τάση που αποτελεί μία χρυσή ευκαιρία για πολλές επιχειρήσεις.

    Η δημιουργία ενός ηλεκτρονικού καταστήματος έχει πλέον απλοποιηθεί, οι Έλληνες είναι από τους λαούς που γνωρίζουν σε αρκετά καλό επίπεδο την αγγλική γλώσσα, υπάρχουν αρκετές επιλογές όσον αφορά τα συστήματα πληρωμών, ενώ και η διαδικασία αποστολής είναι πλέον σχετικά απλή. Ουσιαστικά, το μόνο που απαιτείται από την πλευρά μίας μικρομεσαίες επιχείρησης είναι να πάρει τη σχετική απόφαση και να κάνει το πρώτο βήμα.  Και ειλικρινά νομίζω ότι οφείλει να το κάνει και δη άμεσα…

  • Παρέμβαση επί προσωπικού…

    Ο τίτλος αυτού του σχολίου θα μπορούσε άνετα να είχε σχέση με τη γνωστή ρήση που συνδέει τον λύκο με τα πρόβατα, αλλά είπα να επιδείξω αυτοσυγκράτηση! Δύσκολο, όμως, αυτό – πολύ δύσκολο, όταν διαβάζεις στον διεθνή Τύπο τις πιο πρόσφατες δηλώσεις του Μαρκ (ένας είναι ο Μαρκ!), σχετικά με το πώς οραματίζεται το μέλλον της αυτοκρατορίας του, στο χώρο των κοινωνικών δικτύων, και προς ποια κατεύθυνση φιλοδοξεί να την στρέψει…

    Γιατί, αυτός ο καλός άνθρωπος -χωρίς τα δημιουργήματα (και τις εξαγορές) του οποίου δεν μπορούμε να κάνουμε στιγμή (εγώ ίσως όχι, αλλά για ρωτήστε τα παιδιά σας…)- αντιλαμβανόμενος πως «έχει τη φωλιά του λερωμένη» και μάλιστα σε πολλά επίπεδα, δείχνει να αλλάζει (πόσο, άραγε;) κάπως πορεία και να εστιάζει πλέον στην προστασία του προσωπικού απορρήτου – ακριβώς αυτού, δηλαδή, που σήμερα αποδεδειγμένα παραβιάζει. Αντιμέτωπος με εις βάθος έρευνες εκ μέρους των ρυθμιστών σε Ευρώπη και Αμερική (όπου μάλιστα, έχει ήδη πέσει κι ένα «χοντρό» πρόστιμο, ύψους αρκετών δις δολαρίων το οποίο η εταιρία «διαπραγματεύεται» με τις αρχές), ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ εμφανίζεται πλέον ως άλλη «μετανοούσα Μαγδαληνή» έτοιμος να υποστηρίξει μια νέα στρατηγική για τα κοινωνικά δίκτυα, με βασικούς πυλώνες την κρυπτογράφηση των μηνυμάτων, τον μειωμένο χρόνο διατήρησης δεδομένων και -βεβαίως- την ασφαλή αποθήκευσή τους.

    Υποστηρίζει, μάλιστα, πως εκεί βρίσκεται το μέλλον των επικοινωνιών, «στις ιδιωτικές, κρυπτογραφημένες υπηρεσίες, όπου οι χρήστες θα μπορούν να είναι βέβαιοι πως ό,τι λένε μεταξύ τους παραμένει ασφαλές και τα μηνύματα, μαζί με το περιεχόμενό τους, δεν θα μένουν εκεί για πάντα. Αυτό είναι το μέλλον που ελπίζω πως θα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε»…

    Βέβαια, αυτό δεν πρόκειται να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη (υπάρχουν, προφανώς, συμφωνίες και δεσμεύσεις, με τις εταιρίες που σήμερα αξιοποιούν τα στοιχεία μας) κι ο Μαρκ δεν το κρύβει, δηλώνοντας πως η κρυπτογράφηση που υπάρχει σήμερα στο WhatsApp, θα επεκταθεί σταδιακά στο Messenger και το Instagram, ενώ (να τη και η είδηση…) θα προστεθούν κι άλλα «κανάλια» μέσα από τα οποία θα μπορούν να επικοινωνούν φίλοι, ομάδες, αλλά και επιχειρήσεις.

    Από την άλλη, το Facebook (που μάλλον θα παραμείνει η «ναυαρχίδα» του ομίλου, παρά την υστέρηση που παρουσιάζει τελευταία έναντι των ανταγωνιστών του, οι οποίοι διεκδικούν την πρωτιά στις προτιμήσεις των χρηστών) πειραματίζεται μ’ ένα νέο μοντέλο, βάσει του οποίου το περιεχόμενο θα «εκπνέει» και θα αρχειοθετείται αυτομάτως, έπειτα από κάποιο προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.

    Κι όπως θα περίμενε κανείς, ύστερα από την κατακραυγή που ακολούθησε τα «ατοπήματα» του Facebook τον τελευταίο χρόνο (θυμηθείτε πως ήταν περίπου τέτοια εποχή, πέρυσι, όταν «έσκασε» το μέγα σκάνδαλο της Cambridge Analytica, που μας ξαναθύμισε ο «ήρωάς» του, Christopher Wylie, με την παρουσία του στο Οικονομικό Forum των Δελφών, πριν από λίγες ημέρες), ο CEO του βρίσκει πλέον «λογικό» να συγκεντρώνονται λιγότερα προσωπικά στοιχεία των χρηστών, όπως και να είναι λιγότερος ο χρόνος που η εταιρία κρατά τα μετα-δεδομένα των μηνυμάτων, τα οποία δηλώνει επισήμως ότι αξιοποιεί στον έλεγχο των spam και των συστημάτων ασφαλείας.

    Μάλιστα, δεν παρέλειψε να προσθέσει (για να βελτιώσει ακόμα περισσότερο τη δημόσια εικόνα του) πως το Facebook θα συνεχίσει να είναι πολύ προσεκτικό στο πού ακριβώς εγκαθιστά τα κέντρα δεδομένων του, αποφεύγοντας εκείνες τις χώρες που δεν φημίζονται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης των πολιτών τους…

    Με δυο λόγια, παρέμβαση επί προσωπικού στο ανώτατο επίπεδο μεν, που (ουσιαστικά) δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις, καθώς άρχισε πλέον να «ξηλώνεται το πουλόβερ», για τα καλά…

  • Νέα ονόματα στη μαρκίζα…

    Μπορεί να φτάσαμε σχεδόν στα μέσα του Φλεβάρη, αλλά οι διεθνείς αναλυτές, εκεί! Συνεχίζουν τις προβλέψεις, τις κρίσεις και τις επικρίσεις, για όσα (όπως λένε, τουλάχιστον) πρόκειται να συμβούν μέσα στο ‘19 – αυτή είναι η δουλειά τους, θα μου πείτε, πώς αλλιώς θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους, να έρθουν κι άλλοι πελάτες να τους παραγγείλουν έρευνες και μελέτες, να βγάλουν το ψωμάκι τους, οι ανθρώποι…

    Ήταν δίκαιο – έγινε report, λοιπόν, και για την Strategy Analytics που στα τέλη του Γενάρη άστραψε και βρόντηξε από τη Βοστώνη, παρουσιάζοντας τους τομείς που θα κυριαρχήσουν, επιδρώντας καταλυτικά στην καθημερινότητά μας, καθώς χάρη σ’ αυτούς αλλάζει ουσιαστικά το τοπίο της τεχνολογίας που χρησιμοποιούμε στη δουλειά και στο σπίτι.

    Και μη μου πείτε «μας τα ‘παν άλλοι» - όντως αυτό έγινε, μαζί τα είδαμε από αυτή τη στήλη, πριν από κάμποσες εβδομάδες, αλλά οι μελέτες δεν είναι κάλαντα να βαριέσαι τα ίδια και τα ίδια και να τους διώχνεις, από τον τρίτο-τέταρτο και μετά… Άλλωστε, ετούτες οι εταιρίες ερευνών δεν λένε πάντα τα ίδια – άλλους τομείς θέλει να κυριαρχούν η μία, άλλους η άλλη!

    Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωσή μας: Πέρα από τους «συνήθεις υπόπτους» (βλέπε GDPR, AI, mobility όλων των ειδών, security, αλλά και in-security, λόγω της μη-τεχνολογικής βεβαίως, αλλά πάντα εκρηκτικής εκκρεμότητας του Brexit), η Strategy Analytics δίνει πρωταγωνιστικό ρόλο στο 5G (OK, καλομελέτα κι έρχεται – έχουμε να δούμε πολλά στη Βαρκελώνη, στο τέλος του μήνα), στην Τεχνητή Νοημοσύνη (εδώ, παραβιάζουμε ανοιχτές θύρες), στο Unified Endpoint Management (ναι, γιατί όχι; χρειάζεται κι αυτό), στα Rich Communication Services (ουπς! να κι ο ζεν-πρεμιέ) και στις επιχειρηματικές εφαρμογές μέσω κινητών (καιρός τους ήταν).

    Κατά την αμερικανική εταιρία ερευνών, όλα αυτά είτε μόνα τους, είτε συνδυαστικά θα επιτρέψουν στις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους, να μειώσουν τους κινδύνους από κυβερνο-απειλές, να ενισχύσουν τη συνεργασία στο εσωτερικό τους και να βελτιώσουν την επικοινωνία τους με τους καταναλωτές-χρήστες, εκεί έξω.

    Πώς καταλήγει σ’ αυτό το συμπέρασμα η Strategy Analytics; Κάνοντας εκείνο που ξέρει καλά: surveys – έρευνες αγοράς σε διεθνές επίπεδο, βάσει ερωτήσεων, από τις οποίες εξάγει γενικότερα συμπεράσματα και τάσεις – όπως, για παράδειγμα, ότι το 42% των επιχειρήσεων που ρωτήθηκαν θα αυξήσουν από 1-6% τις δαπάνες τους για ΙΤ την ερχόμενη πενταετία, αλλά 25% θα τις αυξήσουν ακόμα περισσότερο (6-10%).

    Από τις απαντήσεις τους προέκυψαν και οι παραπάνω τάσεις, με πιο «καυτή» εκείνη του Unified Endpoint Management, που αναμένεται να αναπτυχθεί ιδιαίτερα από φέτος, καθώς το πρόβλημα της συσσώρευσης ουσιαστικά άχρηστων δεδομένων συνεχώς διογκώνεται – είπαμε, καλά είναι τα Big Data, αλλά να μας δίνουν και κάτι χρήσιμο…

    Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΄19 θα είναι όπως όλα δείχνουν η χρονιά κατά την οποία θα περάσουν από τα σπίτια στα γραφεία και οι ελεγχόμενοι μέσω της φωνής του χρήστη τους (θυμάστε την His Master’s Voice, που λέγαμε παλιά; να η σύγχρονη εκδοχή της) ψηφιακοί βοηθοί.

    Οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι έχουν ήδη συγκεντρώσει σημαντική ποσότητα γνώσεων και ευφυΐας, ώστε να μετεξελιχθούν σε «εργαλεία», έτοιμα να προσφέρουν τη δέουσα βοήθεια στη λήψη αποφάσεων… Άλλωστε, και τα chatbots αυξάνουν και πληθαίνουν, κυριαρχώντας πλέον στην εξυπηρέτηση των πελατών των επιχειρήσεων, τόσο διεθνώς, όσο και στη χώρα μας…

    Κι ακόμα δεν είδαμε τίποτα… το τσουνάμι με το edge computing (που λέγαμε παραπάνω) και το ΙοΤ μόλις τώρα αρχίζει να «βάζει πόδι» στην καθημερινότητά μας… Έχουμε να ζήσουμε μεγάλες στιγμές!

     

  • Πόσο σημαντικό είναι το προσωπικό σας να διαθέτει ψηφιακές δεξιότητες;

    Για τις επιχειρήσεις κάθε μεγέθους οι ψηφιακές τεχνολογίες αποτελούν βασικό κομμάτι της καθημερινής λειτουργίας και οργάνωσης τους.

    Πρακτικά, δεν υπάρχει επιχείρηση που να μην διαθέτει κάποιας μορφή ψηφιακή υποδομή, έστω και σε βασικό επίπεδο. Κάτι που σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση θα πρέπει να είναι σε θέση να μπορούν να χρησιμοποιούν αυτές τις υποδομές τόσο για την εύρυθμη λειτουργία της επιχείρησης όσο και για να μπορέσουν να αυξήσουν την παραγωγικότητα τους.

    Οι ψηφιακές δεξιότητες των εργαζομένων είναι ένα από τα μεγάλα ζητήματα για όλες τις επιχειρήσεις ακόμη και τις μικρομεσαίες. Ένας εργαζόμενος θα πρέπει πλέον να γνωρίζει κατ’ ελάχιστον να μπορεί να χειριστεί ένα υπολογιστή ή ένα tablet όπως και ορισμένες βασικές εφαρμογές όπως είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και το πρόγραμμα που χρησιμοποιεί μία επιχείρηση για τη διαχείριση του ταμείου ή της αποθήκης της.

    Πλέον, όμως, σε όλο και περισσότερες επιχειρήσεις παρουσιάζεται η ανάγκη οι εργαζόμενοι να πρέπει να διαθέτουν ψηφιακές δεξιότητες υψηλότερου επιπέδου. Η δυνατότητα για διαχείριση και αξιοποίηση των δεδομένων που έχει συγκεντρώσει μία επιχείρηση μπορούν να επιτρέψουν την καλύτερη αξιοποίηση των πόρων, τη μείωση των εξόδων και την αύξηση των εσόδων.

    Όπως, επίσης, η δυνατότητα διαχείρισης λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι κάτι που έχουν πλέον ανάγκη ακόμη και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που βλέπουν ότι μέσα από το Facebook ή άλλα social media μπορούν να βρουν νέες πηγές εσόδων αλλά και καινούρια κανάλια εξυπηρέτησης των πελατών τους.

    Είναι μάλλον προφανές ότι δεν χρειάζεται οι εργαζόμενοι να διαθέτουν γνώσεις προγραμματισμού. Αν και είναι αρκετά χρήσιμο αν σε μία μικρή επιχείρηση υπάρχουν 1-2 εργαζόμενοι που γνωρίζουν τις βασικές αρχές προγραμματισμού. Βέβαια, αυτή η δεξιότητα παραμένει σχετικά δυσεύρετη.

    Γι’ αυτό και οι ειδικοί προτείνουν στις επιχειρήσεις να στέλνουν τους εργαζόμενους σε ειδικά σεμινάρια με στόχο την ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων τους. Κίνηση που εκτιμάται ότι μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην αύξηση της παραγωγικότητας μίας επιχείρησης.

    Πάντως, το θέμα των σεμιναρίων θέλει και μία σχετική προσοχή. Και ο λόγος είναι ότι επειδή έχει εντοπιστεί η συγκεκριμένη ανάγκη περί ενίσχυσης των ψηφιακών δεξιοτήτων, έχουν εμφανιστεί πολλοί και διάφοροι που διοργανώνουν σεμινάρια, το επίπεδο των οποίων είναι εξαιρετικά χαμηλό.

    Φυσικά, και δεν είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα, αλλά καλό είναι όσοι ενδιαφέρονται για σεμινάρια σχετικά με τις ψηφιακές δεξιότητες να είναι λίγο προσεκτικοί. Όπως και να γνωρίζουν ότι υπάρχουν εξαιρετικά προγράμματα εκμάθησης και στο Διαδίκτυο. Χωρίς, μάλιστα κόστος.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Open Source διαχείριση ή άλλη?

Κόμβος πληροφόρησης και ανταλλαγής απόψεων για θέματα και εφαρμογές που αφορούν στις ψηφιακές τεχνολογίες, εστιάζοντας ειδικότερα στην αξιοποίηση του web.

Newsletter

Subscribe to our newsletter. Don’t miss any news or stories.

We do not spam!