Πόσο ενοχλητικά είναι τα Google Ads;

Posted On %PM, %05 %474 %2018 %12:%Φεβ Written by
Rate this item
(0 votes)

 

H Google είναι αδιαμφισβήτητα μία εκ των κορυφαίων εταιρειών τεχνολογίας παγκοσμίως. Τα Google Ads είναι, επίσης, μία από τις υπηρεσίες του αμερικανικού κολοσσού που έχουν μεγάλη απήχηση και έχουν βοηθήσει πολλά ηλεκτρονικά καταστήματα -και όχι μόνο- προκειμένου να ενισχύσουν σημαντικά τις πωλήσεις τους.

Προσωπικά, ως καταναλωτής έχω πατήσει ουκ ολίγες φορές πάνω σε κάποια διαφήμιση που προβάλλεται μέσα από τα Google Ads, τα οποία αξιοποιούν τους περίφημους αλγόριθμους του αμερικανικού κολοσσού προκειμένου να συνδέουν περιεχόμενο και προβαλλόμενες διαφημίσεις.

Όμως, τους τελευταίους μήνες έχω αρχίσει να ενοχλούμαι από την «εμμονή» των αλγόριθμων να μου προβάλλουν διαφημίσεις για κάτι που έψαξα. Δεν ξέρω αν έχει συμβεί και σε εσάς, αλλά ψάχνεις κάποιο προϊόν στο Διαδίκτυο μέσω του Google ή απλά μέσα από ένα ηλεκτρονικό κατάστημα και στη συνέχεια όταν «σερφάρεις» σου εμφανίζεται διαφήμιση για το προϊόν που έψαξες.

Και μάλιστα διαφήμιση από το ηλεκτρονικό κατάστημα που το έψαξες!

Το ακόμη πιο ενοχλητικό είναι πως μου έχει τύχει να βλέπω διαφήμιση για προϊόν που αγόρασα κατά την επίσκεψη μου!!! Πήγα στο κατάστημα Χ, αγόρασα το προϊόν Ψ και όταν μετά πήγα να διαβάσω για την αγαπημένη ομάδα, μου εμφανιζόταν διαφήμιση για το προϊόν Ψ από το κατάστημα Χ.

Για να είμαι ειλικρινής, τη λογική την καταλαβαίνω. Όμως, αν δεν το αγόρασες το προϊόν από το συγκεκριμένο κατάστημα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θες και να σου το υπενθυμίζουν.

Μπορεί να μπήκες να δεις απλά την τιμή γιατί θες και λίγο να ονειρευτείς, μπορεί να ήθελες να ελέγξεις κάτι που λέγατε με τους φίλους σου, σε κάθε περίπτωση είναι εκνευριστικό να το βλέπεις συνέχεια μπροστά σου. Και όχι για 1-2 ημέρες αλλά για 2-3 εβδομάδες!

Θα καταλάβαινα ενδεχομένως την προβολή διαφημίσεων για σχετικά προϊόντα. Ή για προϊόντα που συνήθως συνοδεύουν αυτό που έψαχνα. Αλλά αυτό προϋποθέτει ακόμη καλύτερη διασύνδεση των δεδομένων και πιο έξυπνους αλγόριθμους ενδεχομένως.

Στην παρούσα φάση, πάντως, το αποτέλεσμα είναι άκρως εκνευριστικό και στο τέλος έχει τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Γιατί συνήθως η επιλογή μου είναι να μην ξαναεπισκεφθώ το συγκεκριμένο κατάστημα.

Έχω ξαναγράψει σε αυτή τη στήλη ότι τη σήμερον ημέρα ο καταναλωτής δεν πρόκειται να σου δώσει πάνω από μία ευκαιρία. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, να σου δώσει και μία δεύτερη ευκαιρία. Με την πληθώρα των επιλογών που υπάρχουν για τα πάντα, δύσκολα πας ξανά κάπου όταν η πρώτη εμπειρία ήταν απογοητευτική.

Το ίδιο και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό μάλιστα ισχύει για τα ηλεκτρονικά καταστήματα. Καλά τα Google Ads, αλλά οι αλγόριθμοι χρειάζονται βελτίωση. Και οι εταιρείες θα πρέπει να είναι επίσης πιο προσεκτικές στην υλοποίησης της σχετικής στρατηγικής τους.

Read 75 times Last modified on %PM, %05 %491 %2018 %12:%Φεβ

Related items

  • Οι 40+ καταναλωτές..Πελάτες δεν είναι μόνο οι millenials

    Έχοντας συμπληρώσει πάνω από 20 χρόνια ως χρήστης του Διαδικτύου, είναι μάλλον φυσιολογικό να βρίσκομαι στις mailing lists δεκάδων - για να μην πω- εκατοντάδων sites που δραστηριοποιούνται στο χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου.

    Και η πραγματικότητα είναι ότι σε εβδομαδιαία βάση πρέπει να δέχομαι 60-70 emails με προσφορές από διάφορα ηλεκτρονικά καταστήματα. Για να μην παρεξηγηθώ, στη συντριπτική πλειοψηφία αυτών των mailing lists έχω δεχθεί να είμαι, και από αρκετά από αυτά τα καταστήματα έχω κάνει και αγορές.

    Ανέκαθεν, τα καταστήματα λιανικής προσπαθούσαν και συνεχίζουν, φυσικά, να το κάνουν, να έχουν διαρκή επαφή με τον πελάτη. Ο πιστός πελάτης είναι και ο καλύτερος πελάτης για οποιαδήποτε μορφής επιχείρησης.

    Στη σύγχρονη, ψηφιακή εποχή, οι καταναλωτές έχουν πληθώρα επιλογών και δεν είναι και τόσο εύκολο να μείνουν «πιστοί» σε συγκεκριμένα καταστήματα.

    Η άποψη που υπάρχει σε μία αρκετά ευρεία γκάμα ανθρώπων που ασχολούνται με το customer loyalty είναι πως τα social media είναι ένας καλύτερος τρόπος προκειμένου να διατηρούν επαφή με τον πελάτη.

    Το περίφημο engagement είναι κάτι στο οποίο δίνεται ιδιαίτερη έμφαση τα τελευταία χρόνια.

    Αρκετά καταστήματα και εμπορικές επιχειρήσεις, όπως και brands, πιστεύουν ότι το email newsletter είναι κάτι «απηρχαιωμένο» και στρέφονται αποκλειστικά στα social media.

    Υποστηρίζοντας, μάλιστα, ότι οι millenials δεν ενδιαφέρονται για τα emails, οπότε δεν έχει νόημα να στέλνουν newsletter.

    Δεν θα διαφωνήσω για τη σημασία των socialmedia. Θα διαφωνήσω, όμως, όσον αφορά τα email newsletters. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν πολλά brands και καταστήματα είναι πως ένας καταναλωτής άνω των 40 ετών δεν αξίζει να το προσεγγίσεις.

    Δεν ανήκει στο περίφημο δυναμικό κοινό των 18-35 ετών που λένε και στην τηλεόραση.

    Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Αφενός οι 40άρηδες καταναλωτές έχουν μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη. Ιδίως οι γυναίκες. Σημειωτέον πως το πιο περίεργο πράγμα που συμβαίνει είναι πως για τα γυναικεία brands, οι 40άρες δείχνουν σαν μην αξίζουν της προσοχής τους.

    Όταν η πραγματικότητα είναι πιο κοντά στο περίφημο άσμα της Ρίτας Σακελλαρίου.

    Επίσης, ότι κάποιος είναι άνω των 40 ετών δεν σημαίνει ότι δεν είναι ενεργός χρήστης του Διαδικτύου. Θα έλεγα το αντίθετο. Είναι ιδιαίτερα ενεργοί και χρησιμοποιούν όλα τα ψηφιακά μέσα.

    Απλά, επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις μπήκαν στο Διαδίκτυο πριν το Facebook κάνει την εμφάνιση του - ή απλά γίνει απαραίτητο σε όλους- έχουν ιδιαίτερη συμπάθεια προς το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

    Και το προτιμούν για να βλέπουν τις προσφορές και τις προτάσεις.

    Δεν πρόκειται να υποστηρίξω ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει να σταματήσουν τις social media καμπάνιες τους. Απλά, καλό θα ήταν να δώσουν λίγο παραπάνω προσοχή και στα email newsletters τους. Θα δουν ότι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν τα έχει φάει τα ψωμιά του, όπως πιστεύουν αρκετοί.

  • Μηνύματα και απώλειες

    H αρχή έγινε την Πέμπτη (11/01), όταν «έσκασε» το πρώτο επίσημο δημοσίευμα, δια χειρός (ακριβέστερα, δια πληκτρολογίου…) Άνταμ Μοσσέρι, επικεφαλής του τμήματος NewsFeed,στο Facebook.

    Το οποίο, ούτε λίγο-ούτε πολύ, έλεγε πως το Facebook δημιουργήθηκε για να φέρνει τους ανθρώπους κοντύτερα τον έναν με τον άλλον και να «κτίζει» σχέσεις, συνδέοντάς τους μέσω της υπηρεσίας αυτής με συγγενείς και φίλους.

    Καλά ως εδώ; Όλα καλά! «Γι’ αυτό, λοιπόν, τους επόμενους μήνες θα αναβαθμίσουμε τους μηχανισμούς προτεραιοτήτων, ώστε οι χρήστες μας να έχουν περισσότερες ευκαιρίες για διάδραση με τους ανθρώπους για τους οποίους νοιάζονται περισσότερο – το περιέγραψε κι ο Μαρκ, με ανάρτησή του, (νωρίτερα) σήμερα…» Ουπς! Κάτι σοβαρό συμβαίνει μάλλον εδώ…
    Ο Μαρκ (Ζάκερμπεργκ), λοιπόν, είχε υπερθεματίσει νωρίτερα, τονίζοντας στη δική του ανάρτηση πως «είμαστε υπεύθυνοι να εξασφαλίσουμε ότι οι υπηρεσίες μας δεν είναι μόνο διασκεδαστικές για τους χρήστες, αλλά επίσης καλές για την ποιότητα ζωής τους»…

    Ανάλογου ύφους ήταν και το σύντομο βιντεο που έδωσε το Facebook στη δημοσιότητα, με περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις αλλαγές που θα γίνουν τις επόμενες εβδομάδες.

    Κεντρικό σημείο τους, η αλλαγή του αλγόριθμου που καθορίζει τις προτεραιότητες για κάθε χρήστη: ο Ασσάρι επιβεβαιώνει αρχικά πως το NewsFeed καταγράφει αντιδράσεις, σχόλια και διαμοιρασμό αναρτήσεων για κάθε χρήστη, αλλά με την αναβάθμιση θα δοθεί εφεξής προτεραιότητα «σε αναρτήσεις που προκαλούν συζητήσεις και σημαντική διάδραση μεταξύ των ανθρώπων.

    Για να το επιτύχουμε αυτό, θα προβλέπουμε ποιες είναι οι πιθανές αναρτήσεις τις οποίες θα θέλατε να σχολιάσετε με τους φίλους σας και θα τις ανεβάζουμε στην κατάταξη… για παράδειγμα, μπορεί να είναι μια ανάρτηση φίλου ο οποίος ζητάει μια συμβουλή ή κάποιου άλλου που ζητάει πληροφορίες για ένα ταξίδι, ή ακόμα και μια ανάρτηση άρθρου ή βίντεο που σηκώνει συζήτηση»…

    Για να συμπληρώσει ότι «θα δώσουμε προτεραιότητα στις αναρτήσεις από φίλους και συγγενείς έναντι του εμπορικού περιεχομένου, όπως άλλωστε επιτάσσουν και οι αρχές του newsFeed…»

    Χμμμμ… Τώρα εγώ την απορία μου την έχω, για να είμαι ειλικρινής: εντάξει, την παρακολούθηση κι αν δεν την ξέραμε, τη μαντεύαμε – πάντα για το καλό μας και συχνότατα με τη συγκατάθεσή μας (γιατί, αλλιώς από smart device καταλήγεις να έχεις dumbdevice), τα cookies έκαναν δουλίτσα, καταγράφοντας όχι ανώνυμα στοιχεία (όπως, συχνά, λέγεται και γράφεται) αλλά εξατομικευμένα, με γούστα και προτιμήσεις, ώστε να φτάνει πάντα το κατάλληλο περιεχόμενο.

    Αυτό, λέει τώρα, αλλάζει και μάλιστα -λόγω περιορισμένου χώρου του News Feed- αν δοθεί προτεραιότητα σε φίλους και συγγενείς, οι εμπορικές αναρτήσεις θα χάσουν πολύτιμο χώρο, «περιλαμβανομένων βίντεο και άλλου περιεχομένου από publishers ΜΜΕ ή εταιρίες», όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι άνθρωποι του Facebook.

    Μάλιστα, ο ίδιος ο Ζάκερμπεργκ παραδέχεται ότι η δημοτικότητα του γνωστότερου μέσου κοινωνικής δικτύωσης θα μειωθεί ως αποτέλεσμα αυτής της απόφασης, αλλά -ακόμα κι έτσι- ο ίδιος προτιμάει να κάνει το σωστό κι ο -έστω λιγότερος- χρόνος που θα περνάνε οι χρήστες στο Facebook να είναι πιο ποιοτικός…

    Κι εγώ ξαναγυρίζω στην απορία μου – πώς στην οργή θα καταλαβαίνει ο φοβερός αλγόριθμος ποια ανάρτηση φίλου ή γνωστού θέλω εγώ να δω ή αξίζει περισσότερο, για να μου τη στείλει να τη διαβάσω ή να τη σχολιάσω;

    Πώς θα κρίνει εκείνος για ποιες ταινίες ή βιβλία θέλω να συζητήσω και με ποιόν; Γιατί -κακά τα ψέματα- πολλοί «φίλοι» κι ακόμα περισσότεροι συγγενείς είναι εγγεγραμμένοι στη «δύναμη» για συμβατικούς λόγους – συχνά γιατί μια άρνηση θα είχε δυσάρεστες κοινωνικές και οικογενειακές συνέπειες.

    Να δούμε, βεβαίως, πώς θα γίνει η υλοποίηση της νέας τακτικής, αλλά εμένα κάτι δεν μου πάει καλά…

    Κι όχι μόνον εμένα, αλλά και των επενδυτών (καθότι το Facebook τυγχάνει εταιρία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης), οι οποίοι δεν έδειξαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό γι’ αυτή την πρωτοβουλία, που μάλλον θα φέρει λιγότερες διαφημίσεις, άρα και λιγότερα κέρδη: οι μετοχές της εταιρίας έχασαν ποσοστό 3,9%, μετά την ανακοίνωση, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο Ζάκερμπεργκ να χάσει μέσα σε μια ημέρα 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια από την περιουσία του – βεβαίως, δεν ανησυχεί ιδιαίτερα, καθώς ο Δείκτης Δισεκατομμυριούχων του Bloomberg τον εμφανίζει -ακόμα και έπειτα από αυτή τη «ζημιά»- να έχει άλλα 74,4 δις, για να ζήσει αξιοπρεπώς…

    Γιατί, όμως, πήρε αυτή την απόφαση;
    Η σχετική σχολιογραφία, δεν με φώτισε – ίσως να είναι και νωρίς, ακόμα… Έχει να κάνει με τις φημολογούμενες πολιτικές του φιλοδοξίες, που επιβάλουν την έξωθεν καλή μαρτυρία; (πολύ περισσότερο, αν ισχύσουν τα σενάρια που θέλουν την Όπρα Γουίνφρεϊ αντίπαλο του Ντόναλντ Τραμπ, στις επόμενες αμερικανικές εκλογές!)

    Έχει να κάνει με κάποια μακροπρόθεσμα σχέδια που εμείς δεν γνωρίζουμε και δεν μπορούμε να συλλάβουμε; (ας χάσουμε κάποια δημοφιλία τώρα – θα την κερδίσουμε στο μέλλον διπλή…)

    Έχει να κάνει με την είσοδο του ίδιου σε ωριμότερη εποχή (κλείνει τα 34 τον Μάιο) και την προσωπική του δέσμευση να κάνει κάτι για τα fakenews που κατακλύζουν το Facebook;

    Ή, μήπως, έχει να κάνει με την προσπάθειά του να καθαρίσει την ήρα από το στάρι, πιθανότατα με το αζημίωτο, δηλ. με νέες (υψηλότερες, προφανώς) ταρίφες για χρήστες και διαφημιζόμενους, για να χαίρονται τη μελλοντική καθαρότερη υπηρεσία; Υπομονή! Θα δείξει…

  • To mobile web θα είναι το τέλος των apps;

    Τα τελευταία 10 χρόνια, τα smartphones έχουν αλλάξει πλήρως τα δεδομένα στο χώρο των ψηφιακών τεχνολογιών, καθώς πλέον το μεγαλύτερο κομμάτι της κίνησης στο Διαδίκτυο πραγματοποιείται μέσα από αυτές τις μικρού μεγέθους, αλλά ιδιαίτερα ισχυρές υπολογιστικές συσκευές.

    Η αυξανόμενη δημοτικότητα των smartphones ήταν άλλωστε και ο λόγος που πολλές εταιρείες προχώρησαν στη δημιουργία apps για Android και iOS, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο ενισχύουν την παρουσία τους στα ψηφιακά κανάλια διανομής.

    Πλέον, όμως, αναρωτιέμαι αν τελικώς τα apps αποτελούν μονόδρομο για όσους θέλουν να έχουν ισχυρή παρουσία στο Διαδίκτυο. Μήπως το μόνο που χρειάζεσαι είναι να έχεις ένα site που να προσαρμόζεται στην μικρότερη οθόνη του smartphone, ήτοι να είναι responsive, και να προσφέρει όλη τη λειτουργικότητα της desktop έκδοσης;

    Κατ’ αρχήν, η δημιουργία και η συντήρηση apps για Android και iOS είναι ένα σπορ που δεν θα το χαρακτήριζε κανείς χαμηλού κόστους.

    Συν τις ανάγκες που δημιουργεί σε επίπεδο απασχόλησης ανθρώπων είτε εντός είτε εκτός μίας επιχείρησης.

    Κατά δεύτερον, αναρωτιέσαι πλέον αν οι χρήστες είναι διατεθειμένοι να «κατεβάζουν» apps για όλες τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούν online. Όπως και αν έχουν εγκαταστήσει τα apps για όλα τα ηλεκτρονικά καταστήματα που χρησιμοποιούν.

    Μου μοιάζει λίγο δύσκολο και ο λόγος είναι πως αν το κάνεις, θα φθάσεις να έχεις πάνω από 150 apps εγκατεστημένα στο smartphone σου, τα οποία πιάνουν σημαντικό χώρο αποθήκευσης.

    Αλλά ακόμη και αν τα έχει κανείς «κατεβάσει» είναι βέβαιο ότι τα χρησιμοποιεί; Ιδίως από τη στιγμή που μέσω του web browser του smartphone του έχει την ίδια -και ορισμένες φορές- καλύτερη εμπειρία.

    Πολλές φορές έχω πιάσει τον ευατό μου να ψάχνει κάτι μέσω του web browser του smartphone μου, να επισκέπτομαι sites και να χρησιμοποιώ υπηρεσίες μέσα από τον browser για να συνειδητοποιήσω μετά ότι είχα «κατεβασμένο» το app.

    Απλά, ήταν χαμένο κάπου μέσα στις οθόνες ή σε κάποιον από τους φακέλους που έχω δημιουργήσει. Αν έχει «κατεβάσει» πάνω από 100 apps, πως είναι δυνατόν να τα θυμάσαι όλα; Ιδίως εκείνα που χρησιμοποιείς σχετικά σπάνια.

    Είμαστε λοιπόν κοντά στο τέλος των apps; Μάλλον όχι. Απλά, σταδιακά θα δούμε όλο και περισσότερους ανθρώπους να εγκαθιστούν apps, τα οποία είτε χρησιμοποιούν ιδιαίτερα συχνά, όπως είναι, για παράδειγμα, το Facebook, το Instagram και το Gmail είτε είναι τέτοια η φύση της υπηρεσίας που η εμπειρία είναι διαφορετική μέσω του app.

    Για παράδειγμα, η δυνατότητα για είσοδο στο mobile banking της τράπεζας σου με τη χρήση του δακτυλικού αποτυπώματος προσφέρει τόσο καλή εμπειρία ώστε δύσκολα θα προτιμήσεις να εισέλθεις από τον browser του smartphone.

    Αντίστοιχα, αν μπορείς να «κατεβάσεις» την κάρτα επιβίβασης (boarding pass) στο app της αεροπορικής εταιρείας που χρησιμοποιείς, μάλλον θα προτιμήσεις να κάνεις εκεί το check-in απ’ ότι να πας στο web.

    Εν ολίγοις, η «μόδα» των apps μάλλον ξεπερνιέται, αλλά αυτό δεν σημαίνει και το «τέλος» των apps. Απλά, θα χρησιμοποιούμε και θα εγκαθιστούμε στα smartphones μας αυτά που πραγματικά χρησιμοποιούμε εκτενώς..

  • Πόσο πιο έξυπνο θα είναι το αυτοκίνητο μας;

     

    Αφού τα πάντα γίνονται smart αποκτώντας πρόσβαση στο Διαδίκτυο ήταν μάλλον απίθανο να δούμε τα αυτοκίνητα να μην γίνονται και αυτά περισσότερο …έξυπνα.

    Όμως, το γεγονός ότι όλο και περισσότερα από τα καινούρια μοντέλα έρχονται με ενσωματωμένες SIM κάρτες και στο πακέτο του εξοπλισμού και των προσφορών περιλαμβάνονται και μερικές δεκάδες GBs είναι μάλλον μόνο η αρχή όσων θα δούμε τα επόμενα χρόνια.

    Το αυτοκίνητο με δυνατότητα σύνδεσης στο Διαδίκτυο είναι κάτι με το οποίο οι αυτοκινητοβιομηχανίες ασχολούνται εδώ και πολλά χρόνια. Η αλήθεια είναι επίσης ότι μέχρι πρότινος δεν τα είχαν καταφέρει και τόσο καλά. Ένας βασικός λόγος είναι και το ότι η προσέγγιση που ακολουθούσαν ήταν αρκετά «κλειστή» όσον αφορά την αρχιτεκτονική που ακολουθούσαν.

    Συν ότι καλούνταν να προβλέψουν τις τεχνολογικές εξελίξεις δεδομένου ότι η ανάπτυξη ενός μοντέλου αυτοκινήτου ξεκινά 5-6 χρόνια πριν την εμπορική διάθεση του. Χρόνος που στον κλάδο της τεχνολογίας είναι ένα ιδιαίτερα μεγάλο διάστημα.

    Τώρα, όμως, φαίνεται πως υπάρχει μία διαφορετική προσέγγιση, η οποία είναι πολύ περισσότερο ανοικτή. Παράλληλα, όμως, και οι καταναλωτές δείχνουν πιο έτοιμοι υπό την έννοια ότι η τεράστια δημοτικότητα των smartphones έχει ως αποτέλεσμα οι χρήστες να θέλουν να είναι συνδεδεμένοι οπουδήποτε και αν βρίσκονται. Ακόμη και όταν είναι μέσα στο αυτοκίνητο.

    Στο χώρο του αυτοκινήτου πάντως υπάρχουν δύο μεγάλες τεχνολογικές τάσεις: η πρώτη έχει να κάνει με την ίδια την οδήγηση. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες κινούνται προς την κατεύθυνση της αυτόνομης οδήγησης.

    Το πρώτο βήμα είναι η υποβοηθούμενη οδήγηση, όπου το όχημα μπορεί να κινείται μόνο του αλλά με τον οδηγό να έχει εμπλοκή και το δεύτερο βήμα θα είναι η πλήρως αυτόνομη οδήγηση.

    Όλοι έχουμε διαβάσει για τα σχετικά projects που βρίσκονται σε εξέλιξη στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και τις προσπάθειες που γίνονται και ενδεχομένως να μην απέχουμε πάνω από μία δεκαετία από τη στιγμή που η αυτόνομη οδήγηση θα είναι μία πραγματική επιλογή.

    Η δεύτερη τάση σχετίζεται με την αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών προκειμένου η οδήγηση και η μεταφορά με το αυτοκίνητο να βελτιωθεί ως εμπειρία. Σε αυτή την περίπτωση, το κεντρικό σύστημα ψυχαγωγίας του αυτοκινήτου αποκτά σύνδεση στο Διαδίκτυο και επιτρέπει, για παράδειγμα, να έχεις πρόσβαση σε οποιοδήποτε περιεχόμενο.

    Παράλληλα, όμως, η ίδια σύνδεση προσφέρει τη δυνατότητα για καλύτερη εμπειρία πλοήγησης καθώς πλέον μπορείς να βασίζεσαι σε πραγματικού χρόνου δεδομένα για την κίνηση, όπως επίσης αναβαθμισμένη είναι και η δυνατότητα για άμεση επικοινωνία και ενημέρωση σε περίπτωση ατυχημάτων ή προβλημάτων.

    Γενικότερα, οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες αρχίζουν να δίνουν όλο και μεγαλύτερη προσοχή στο συγκεκριμένο τομέα γιατί βλέπουν ότι υπάρχει και η ανταπόκριση από τους καταναλωτές, για τους οποίους αρχίζει πλέον να μετρά και η εμπειρία της μεταφοράς πέραν της οδηγικής απόλαυσης.

    Άλλωστε, η τελευταία θα αρχίσει να μπαίνει στο περιθώριο με την εμφάνιση της αυτόνομης οδήγησης. Και η αλήθεια είναι πως θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι η αντίδραση του κοινού όταν η αυτόνομη οδήγηση θα γίνει πραγματικότητα και ενδεχομένως να είναι και υποχρεωτική στις περιπτώσεις μετακινήσεων εντός των μεγάλων αστικών κέντρων.

  • Οι ψηφιακοί βοηθοί πάνε στην κουζίνα...

     

    Οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας αναζητούν συνεχώς μία νέα κατηγορία εφαρμογών ή κάποια καινούρια τεχνολογία που θα τους επιτρέψει να ενισχύσουν τις πωλήσεις τους.

    Ιδίως στο χώρο των οικιακών συσκευών, όπου οι καταναλωτές είναι πολύ προσεκτικοί στις επιλογές τους και ο κύκλος ζωής ενός προϊόντος μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια.

    Και το «όπλο» τη φετινή χρονιά προκειμένου να μας πείσουν να αγοράσουμε νέες συσκευές δείχνει να είναι -με βάση τουλάχιστον τις παρουσιάσεις στη CES 2018- οι αποκαλούμενοι «ψηφιακοί βοηθοί» (digital assistants).

    Οι ψηφιακοί βοηθοί δεν είναι κάτι καινούριο. Η Siri της Apple υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ την τελευταία διετία έχουν παίξει πολύ δυνατά τόσο η Alexa της Amazon όσο και ο Google Assistant.

    Ιδίως η Alexa στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού παρουσιάζεται ιδιαίτερα δημοφιλής. Το ενδιαφέρον είναι τέτοιο ώστε από το χορό δεν λείπουν ούτε η Samsung που έχει δημιουργήσει το Bixby όσο και η Microsoft που προωθεί την Cortana μέσα από τις Windows συσκευές της.

    Η διαφορά φέτος είναι πως οι ψηφιακοί βοηθοί αρχίζουν να ενσωματώνονται σε μεγάλες οικιακές συσκευές, όπως είναι τα ψυγεία και τα πλυντήρια, αλλά και σε μία σειρά από άλλες συσκευές, όπως π.χ. θερμοστάτες και ηχεία!

    Το βασικό πλεονέκτημα των ψηφιακών βοηθών είναι πως η επικοινωνία με τον χρήστη γίνεται με φωνητικές εντολές και όσο περισσότερο μαθαίνει το σύστημα τον χρήστη -χάρη σε εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης- τόσο πιο έξυπνο γίνεται.

    Το αποτέλεσμα είναι η συσκευή να αρχίζει να προτείνει στους καταναλωτές τι πρέπει να κάνουν ή τι σκοπεύουν να κάνουν.

    Προς το παρόν, οι ψηφιακοί βοηθοί λειτουργούν καλά στην αγγλική γλώσσα και αυτός είναι ένας λόγος που δεν έχουμε δει και πολλά πράγματα στην Ελλάδα. Κάτι που είναι βέβαιο πως θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια, δεδομένου ότι σταδιακά θα αρχίσουν να υποστηρίζονται όλο και περισσότερες γλώσσες.

    Ήδη, έχουμε δει τέτοια δείγματα στα smartphones με τα οποία μπορείς να επικοινωνήσεις ακόμη και αν μιλάς ελληνικά, όπως συμβαίνει με τα Android smartphones. Ακόμη και υπαγόρευση κειμένου μπορείς να κάνεις σε ένα Android smartphone χωρίς να χρειάζεται να εγκαταστήσεις κάποια ειδική εφαρμογή ή πρόγραμμα.

    Το θέμα είναι πως εισερχόμαστε σε μία πολύ ενδιαφέρουσα νέα φάση της εξέλιξης των «έξυπνων» και δικτυωμένων συσκευών, οι οποίες αρχίζουν πλέον να γίνονται ιδιαίτερα …έξυπνες.

    Η χρήση της φωνής είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα και κάνει πολύ πιο εύκολη την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και των συσκευών, ενώ επιπλέον διευκολύνει και τους ανθρώπους εκείνους που δεν αισθάνονται ιδιαίτερα άνετα με τα πληκτρολόγια είτε του υπολογιστή είτε του smartphone.

    Απλώς, με την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης αρχίζουν πλέον αρκετοί και αναρωτιούνται κατά πόσον οδεύουμε σε σενάρια που έχουμε δει σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Και κατά πόσον τα σενάρια αυτών των ταινιών -στις οποίες σπανίως πάνε όλα καλά- θα επιβεβαιωθούν ή όχι.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Open Source διαχείριση ή άλλη?

Κόμβος πληροφόρησης και ανταλλαγής απόψεων για θέματα και εφαρμογές που αφορούν στις ψηφιακές τεχνολογίες, εστιάζοντας ειδικότερα στην αξιοποίηση του web.

Newsletter

Subscribe to our newsletter. Don’t miss any news or stories.

We do not spam!