Ο server θα είναι το …ψυγείο

Posted On Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017 18:15 Written by
Rate this item
(0 votes)

Αυτό που αποκαλούμαι «έξυπνο σπίτι» δεν είναι μία τάση που έκανε πρόσφατα την εμφάνιση της. Αλλά κάτι που συζητιέται έντονα στην αγορά της τεχνολογίας τα τελευταία 15-20 χρόνια.

Απλά, στο παρελθόν αποκαλείτο διαφορετικά: ήταν το ψηφιακό σπίτι (digitalhome) ή το συνδεδεμένο σπίτι (connected home) και όχι ένα smarthome.

Ποια είναι η διαφορά; Ότι στο smarthome πέραν της επικοινωνίας μεταξύ των συσκευών εσωτερικά μέσα στο χώρο του σπιτιού, υπάρχει και διασύνδεση με τον …υπόλοιπο κόσμο συν ότι οι οικιακές συσκευές αποκτούν -χάρη σε εφαρμογές machinelearning-

τη δυνατότητα να προσαρμόζονται αυτόματα στις ανάγκες και απαιτήσεις των μελών του νοικοκυριού. Να γίνονται δηλαδή …έξυπνες.

Η τάση υπήρχε αλλά δεν υλοποιείτο εδώ και χρόνια. Ενδεχομένως, οι συνθήκες να μην είχαν ωριμάσει υπό την έννοια ότι οι καταναλωτές στις αρχές της δεκαετίας του ’00 δεν ήταν τόσο ψηφιακά «εξελιγμένοι» όπως σήμερα που το smartphone δεν φεύγει από τα χέρια τους.

Το smartphone είναι η συσκευή ελέγχου του σπιτιού και αυτό ήταν ένα θέμα για αρκετά χρόνια, καθώς υπήρχε μία «διαμάχη» μεταξύ τηλεόρασης και προσωπικού υπολογιστή.

Οι κατασκευαστές που προέρχονται από το χώρο της εικόνας και του audio έλεγαν ότι θα ήταν η τηλεόραση, εκείνοι από την πληροφορική ότι θα ήταν ο προσωπικός υπολογιστής. Τελικώς, κέρδισε το smartphone.

Κάποια στιγμή φάνηκε ότι το tablet θα μπορούσε να αποκτήσει ρόλο, αλλά η προσωπική μου άποψη είναι ότι αυτό είναι εξαιρετικά -μα πολύ εξαιρετικά- δύσκολο να συμβεί.

Το άλλο πρόβλημα που υπήρχε εξαρχής και το οποίο δεν ήταν ορατό στο ευρύ κοινό ήταν αυτό του οικιακού …server. Δηλαδή, της υπολογιστικής συσκευής εκείνης που θα λειτουργούσε ως κεντρικός κόμβος συγκέντρωσης, διαχείρισης και διανομής των δεδομένων ενός «έξυπνου σπιτιού».

Πρακτικά, πρέπει να υπάρχει ένας κοινός χώρος δεδομένου ότι σε ένα σπίτι κατοικούν περισσότεροι από ένα άνθρωποι, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων τουλάχιστον.

Αυτός ο οικιακός server είτε θα έπρεπε να είναι μία ξεχωριστή συσκευή είτε να ενσωματωνόταν σε κάποια ήδη υπάρχουσα. Και θα έπρεπε να λειτουργεί συνεχώς. Να είναι διαρκώς on.

Ξεχωριστή συσκευή είναι δύσκολο να πουληθεί πλέον, οπότε έπρεπε να βρούμε ποιες από τις υπάρχουσες ηλεκτρονικές συσκευές ενός σπιτιού είναι συνεχώς στο ρεύμα.

Και εκεί ήρθε η έκπληξη, καθώς η μόνη που είναι διαρκώς αναμμένη είναι το …ψυγείο.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι και το router είναι συνεχώς στο ρεύμα, αλλά συνήθως εκεί που έχουμε το router δύσκολα θα βάζαμε και έναν server! Την ίδια στιγμή, στο ογκώδες ψυγείο είναι πιο εύκολο αυτό.

Ιδίως αν εμφανίσεις και πάνω στην πόρτα του ψυγείου μία μεγάλη οθόνη και αρχίσεις να προωθείς και μία φιλοσοφία ότι το ψυγείο συνδέεται στο Διαδίκτυο και παραγγέλνει.

Κάτι που μπορεί να γίνει, αλλά η αλήθεια είναι ότι δύσκολα θα προτιμήσεις για να το κάνεις το ψυγείο και όχι το smartphone σου. Ακόμη και αν το κάνει αυτόματα.

Αυτό λοιπόν που βλέπουμε είναι το ψυγείο να αποκτά -και αυτό- υπολογιστικές δυνατότητες. Και να εξελίσσεται και σε χώρο αποθήκευσης -όχι μόνο τροφίμων- αλλά και δεδομένων.

Το ψυγείο θα είναι ο …server του έξυπνου σπιτιού, όπως όλα δείχνουν, και μένει να δούμε τι είδους εφαρμογές θα αρχίσουν να αναπτύσσονται με βάση τη συγκεκριμένη τάση. Όπως και αν θα υπάρξει κάποιο νέο επιχειρηματικό μοντέλο και ιδέα που θα αξιοποιήσει τις νέες δυνατότητες που προκύπτουν.

Read 425 times Last modified on Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017 10:46

Related items

  • Είναι απαραίτητο το app για ένα eshop;

    Ήταν μία εποχή που τα apps μας είχαν κατακλύσει. Η «μόδα» ήταν να έχεις το δικό σου app, τη δική σου εφαρμογή για smartphones.

    Ακόμη και αν δεν ήταν κάτι που να προσέφερε μία διαφορετική εμπειρία από την ιστοσελίδα σου στη mobile έκδοση της. Και είδαμε ουκ ολίγες αλυσίδες αλλά και μικρότερα καταστήματα να σπεύδουν να προσφέρουν το δικό τους app.

    Όμως, αυτό πλέον αποδεικνύεται ότι δεν είναι κάτι που αξίζει να κάνουν άπαντες. Πολύ απλά, διότι το κόστος δεν είναι χαμηλό και τα αποτελέσματα της κίνησης αυτής δεν είναι πάντα τέτοια που να δικαιολογούν μία τέτοια κίνηση.

    Κατ’ αρχήν, θα πρέπει να επισημανθεί το εξής: οι χρήστες δεν αντέχουν πλέον να έχουν τόσα apps. Είναι πρακτικά αδύνατο να έχεις πάνω από 40-50 apps στο smartphone σου και να τα θυμάσαι και να τα χρησιμοποιείς.

    Ιδίως όταν μιλάμε για apps που σχετίζονται με ηλεκτρονικά καταστήματα όπου αποκλείεται να κάνεις καθημερινά αγορές, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι τα «κατέβασες» μία φορά, τα χρησιμοποίησες ενδεχομένως μία-δύο φορές και στη συνέχεια τα …ξέχασες.

    Στην περίπτωση δε που χρειαστείς να αγοράσεις κάτι και θες να επισκεφτείς το συγκεκριμένο eshop, το πιθανότερο σενάριο είναι πως χρησιμοποιείς τον browser του κινητού σου επειδή πολύ απλά έχεις ξεχάσει ότι έχεις «κατεβάσει» το app!

    Πρακτικά, αν το site του eshop σου είναι responsive, άρα προσαρμόζεται στην οθόνη του smartphone του επισκέπτη, δεν είναι απαραίτητο να έχεις και το δικό σου app.

    Ιδίως αν τα μερικές χιλιάδες ευρώ που απαιτούνται για τη δημιουργία των apps για iOS και Android συσκευές δεν είναι εύκολο να βρεθούν. Συν ότι τα apps θέλουν και συντήρηση και συνεχές update.

    Δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση να πει κάποια μικρή επιχείρηση ότι έχει apps για όλα τα smartphones, τα οποία μάλιστα είναι updated σε καθημερινή βάση.

    Η άποψη μου είναι apps χρειάζονται online επιχειρήσεις, οι υπηρεσίες των οποίων είναι εξαιρετικά προσωποιημένες και ο χρήστης δεν έχει καμία όρεξη να πληκτρολογεί διαρκώς το username/password του.

    Για παράδειγμα, για μία αεροπορική εταιρεία το app είναι απαραίτητο. Όπως και για μία τράπεζα. Αλλά για ένα μικρό ηλεκτρονικό κατάστημα, δεν θα έλεγα ότι είναι κάτι που χρειάζεται.

    Το ερώτημα είναι αν χρειάζεται για μεγάλες αλυσίδες που συνδυάζουν φυσική και ηλεκτρονική παρουσία. Εκεί ενδεχομένως θα είχε ένα νόημα, ιδίως σε περίπτωση που υπάρχει και κάποιας μορφής συμμετοχή σε ένα loyalty πρόγραμμα της συγκεκριμένης αλυσίδας.

    Με εξαίρεση, όμως, τα σούπερ μάρκετ υπάρχει κάποιο άλλο κατάστημα το οποίο επισκεπτόμαστε κάθε μέρα; Γιατί αν το επισκεπτόμαστε κάθε ημέρα, ένα app θα είχε νόημα. Διαφορετικά, η εκτίμηση μου είναι πως ένα app δύσκολα καλύπτει το κόστος της ανάπτυξης και συντήρησης του.

  • Ακόμη και οι τάσεις προσαρμόζονται!


    Όταν ξεκίνησα την ενασχόληση μου ως δημοσιογράφος με τον κόσμο των ψηφιακών τεχνολογιών κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η έννοια του ηλεκτρονικού εμπορίου υπήρχε ως μία από τις μελλοντικές τάσεις.

    Μόνο που το concept ήταν αρκετά διαφορετικό. Η κυρίαρχη άποψη ήταν πως η τηλεόραση θα ήταν το μέσο που θα χρησιμοποιείτο για να κάνουμε τις αγορές μας εξ αποστάσεως και από την άνεση του καναπέ του σπιτιού μας.

    Απλά, κανείς δεν περίμενε τότε ότι το Internet, το οποίο τότε έκανε τα πρώτα βήματα του θα εξελισσόταν στο κυρίαρχο μέσο για τις εξ αποστάσεως αγορές.

    Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ουδείς περίμενε ότι η τηλεόραση θα άλλαζε σε τόσο μεγάλο βαθμό.

    Άπαντες περίμεναν ότι η εξέλιξη των τεχνολογιών θα έδινε τη δυνατότητα για αλληλεπίδραση μεταξύ πομπού και δέκτη, το αποκαλούμενο και interactivity (σ.σ. προσωπικά θεωρώ αρκετά δύσκολο να αποδώσω στα ελληνικά αυτή τη λέξη) αλλά τότε η συντριπτική πλειοψηφία των μελλοντολόγων και αναλυτών εκτιμούσε ότι η τηλεόραση θα συνέχιζε να παίζει κεντρικό ρόλο.

    Και εκτιμούσε ότι τα τηλεοπτικά δίκτυα θα ήταν εκείνα που θα δρομολογούσαν τις εξελίξεις και στο χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου.

    Fast forward στο σήμερα όπου η τηλεόραση έχει αλλάξει άρδην.

    Για την ακρίβεια, έχουν έρθει τα πάνω κάτω δεδομένου ότι η γραμμική παρακολούθηση των τηλεοπτικών προγραμμάτων -η αποκαλούμενη linear TV- έχει αντικατασταθεί από τη δυνατότητα που παρέχεται στους καταναλωτές να βλέπουν το περιεχόμενο που θέλουν, τη στιγμή που τους εξυπηρετεί, οπουδήποτε και αν βρίσκονται και χρησιμοποιώντας όποια συσκευή και αν επιθυμούν.

    Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις online αγορές. Οι προβλέψεις και οι τάσεις έχουν προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και τις εξελίξεις της τεχνολογίας που αμφιβάλλω ότι είχε προβλέψει κανείς πριν από δύο δεκαετίες.

    Πλέον, είμαστε σε έναν κόσμο πολλαπλών ψηφιακών συσκευών όπου κυρίαρχο ρόλο παίζει μία μικρή οθόνη που κουβαλάμε διαρκώς μαζί μας. Και όχι μία μεγάλη οθόνη που βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού μας.

    Όλο και περισσότερο οι αγορές γίνονται από το smartphone μας και ουχί από τον υπολογιστή, ενώ ακόμη και τα φυσικά καταστήματα έχουν αλλάξει σημαντικά και πλέον κάνουμε λόγο για ένα υβριδικό περιβάλλον που συνδυάζει τα πλεονεκτήματα του ψηφιακού και του φυσικού κόσμου.

    Οι αλλαγές είναι ραγδαίες. Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλοί που πριν από 10 χρόνια περίμεναν ότι οι αγορές και οι επιλογές μας θα επηρεάζονταν σε τέτοιο μεγάλο βαθμό από μία υπηρεσία όπως είναι το Facebook.

    Δεν είμαι καν βέβαιος ότι πριν από 10 χρόνια υπήρχε καν η έννοια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, παρά το γεγονός ότι είχαν κάνει την εμφάνιση τους κάποιες σχετικές υπηρεσίες όπως το MySpace.
    Με δεδομένο ότι ζούμε μία ψηφιακή επανάσταση, η οποία έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την εξαιρετικά υψηλή ταχύτητα όσον αφορά στις αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες μας, είναι πλέον αρκετά δύσκολο να κάνει κανείς προβλέψεις για το πως θα είναι ο κόσμος μας, πως θα είναι το λιανεμπόριο ή η καθημερινότητα μας το 2028.

    Και ενδεχομένως αυτό να είναι που κάνει την ενασχόληση με τον συγκεκριμένο κλάδο εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

  • Η εποχή του check-in

    Μία από τις βασικές διαφορές ενός μικρού, συνοικιακού καταστήματος σε σχέση με ένα πολυκατάστημα είναι πως όταν ένας πελάτης εισέρχεται στο πρώτο είναι εξαιρετικά πιθανό ο ιδιοκτήτης ή ο υπάλληλος να τον γνωρίζει προσωπικά.

    Να έχει ψωνίσει ξανά, να γνωρίζει ο υπάλληλος τις προτιμήσεις και τις ιδιαιτερότητες του με αποτέλεσμα να του προσφέρει καλύτερη εμπειρία. Σε ένα πολυκατάστημα, κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμβεί, δεδομένου του όγκου του καταστήματος και των πολυάριθμων εργαζόμενων σε αυτό.

    Οι καταναλωτές προτιμούν τα πολυκαταστήματα λόγω τιμών και επιλογών, αλλά πολύ θα ήθελαν να μπορούν να έχουν την εμπειρία ενός μικρού συνοικιακού καταστήματος. Δηλαδή, να μπαίνουν και το κατάστημα να γνωρίζει τι μέγεθος παπούτσια φοράνε και να τους στέλνουν απευθείας εκεί που πρέπει.

    Στα πολυκαταστήματα, πρακτικά ο πελάτης γίνεται γνωστός όταν κάνει check-out, όταν δηλαδή πληρώνει και ετοιμάζεται να αποχωρήσει. Όμως, το ζητούμενο πλέον είναι να γίνεται γνωστός όταν κάνει check-in, όταν εισέρχεται στο κατάστημα, πριν δηλαδή ξεκινήσει τις αγορές του.

    Οι ψηφιακές τεχνολογίες και οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης που κάνουν την εμφάνιση τους είναι πλέον σε θέση να προσφέρουν αυτή τη δυνατότητα. Σταδιακά, εισερχόμαστε στην εποχή του check-in όπου το κατάστημα θα γνωρίζει τις συνήθειες και τις προτιμήσεις του καταναλωτή μόλις περάσει την είσοδο του. Είτε είναι φυσική είτε διαδικτυακή.

    Σε ένα online κατάστημα, είναι πιο εύκολο το check-in. Αρκεί ο πελάτης να δώσει τη συγκατάθεση του συνδεόμενος με το όνομα χρήστη και τον κωδικό του.

    Μέχρι τώρα, τα περισσότερα online καταστήματα ζητούσαν από τους πελάτες τους να γίνουν μέλη προκειμένου να διευκολύνουν το check-out, ήτοι να είναι γρήγορη η διαδικασία συμπλήρωσης των στοιχείων πληρωμής και αποστολής μίας παραγγελίας.

    Πλέον, όμως, μπορούν να προσφέρουν μία διαφορετική και σημαντικά βελτιωμένη εμπειρία, καθώς γνωρίζουν τις συνήθειες των πελατών τους και μπορούν -χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα εργαλεία- να προβλέψουν τις αγορές τους. Και μάλιστα όσο περισσότερα στοιχεία συγκεντρώνουν τόσο καλύτερες προβλέψεις μπορούν να κάνουν.

    Στα φυσικά καταστήματα, η έννοια του check-in είναι πιο δύσκολο να υλοποιηθεί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει. Και αυτό γιατί ένας καταναλωτής δεν πρόκειται να περάσει την πόρτα ενός καταστήματος χωρίς να έχει το «απόλυτο» ψηφιακό εργαλείο, το οποίο δεν είναι άλλο από το smartphone του.

    Αρκεί να έχει πει στην εφαρμογή του καταστήματος όταν περάσει την πόρτα του, να ενεργοποιείται αυτόματα και να του κάνει προτάσεις για αγορές ή για υπηρεσίες.

    Μοιάζει λίγο με σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα ένα σενάριο που θα λέει ότι ο καταναλωτής μόλις μπαίνει σε ένα σούπερ μάρκετ θα του έρχεται μία λίστα με τα προϊόντα που συνήθως αγοράζει και απλά θα χρειαστεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει αντικείμενα.

    Σε ένα πιο ευφάνταστο σενάριο θα μπορεί πριν φύγει από το σπίτι, να ζητά τη λίστα, να τη δημιουργεί και φθάνοντας στο σούπερ μάρκετ να είναι έτοιμο το καρότσι με τα πράγματα που θέλει. Και στη συνέχεια απλά να τριγυρνά στους διαδρόμους μήπως έχει ξεχάσει κάτι. Η εποχή του check-in στον φυσικό όπως και στον online κόσμο του εμπορίου είναι πολύ πιο κοντά απ’ ότι πιστεύουμε.

  • Η έξυπνη πόλη είναι πιο κοντά απ’ όσο νομίζουμε

    Η δυνατότητα σύνδεσης στο Internet που αποκτούν κάθε είδους και κάθε μεγέθους και κατηγορίας αντικείμενα έχει ως αποτέλεσμα να φθάσουμε να χρησιμοποιούμε το επίθετο «έξυπνος/η» σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας μας.

    Έξυπνο κινητό, έξυπνο αυτοκίνητο, έξυπνο ψυγείο, έξυπνα τα πάντα. Και έχουμε αρχίσει πλέον να μιλάμε και για έξυπνες πόλεις. Ενδεχομένως, αυτό να φαντάζει μακρινό σενάριο για τη Ελλάδα, αλλά η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική από όσο νομίζουν οι περισσότεροι.

    Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, εταιρείες όπως η Cisco, παρουσιάζουν πλατφόρμες διαχείρισης των υποδομών μίας πόλης προκειμένου να προσφέρουν βελτιωμένες εμπειρίες στους πολίτες και τους επισκέπτες τους. Και έχουν και case studies να δείξουν, όπως είναι ο δήμος Τρικκαίων.

    Τα Τρίκαλα είναι μία πόλη που την τελευταία δεκαετία δείχνει να βρίσκεται στη αιχμή της τεχνολογικής πρωτοπορίας αλλά τώρα επιδιώκει να κάνει ένα βήμα παραπάνω και έχει αρχίσει να υλοποιεί λύσεις όπως είναι ο έξυπνος φωτισμός και το έξυπνο πάρκινγκ με τη χρήση αισθητήρων αλλά και αξιοποίηση των προηγμένων δικτύων που αρχίζουν να εγκαθίστανται.

    Οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των λειτουργικών δαπανών, σε τομείς όπως είναι ο φωτισμός και η διαχείριση κρίσιμων υποδομών όπως είναι η ύδρευση και η αποχέτευση.

    Όπως μπορούν να βοηθήσουν και στην παροχή καλύτερης εμπειρίας. Η κατάργηση των χαρτιών είναι ένα βήμα, η ταχύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών όταν συνδιαλλάσσονται με το δήμο είναι ορισμένα από τα παραδείγματα αλλά γενικώς οδεύουμε προς μία εποχή όπου η ψηφιακή διασύνδεση των πάντων μπορεί να αλλάξει δραστικά την καθημερινότητα μας και σε επίπεδο πόλης.

    Το ενδιαφέρον είναι πως δεν είναι μόνο τα Τρίκαλα που κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Πιλοτικό έργο υπάρχει και στη Χαλκίδα, στον δήμο Αθηναίων έχουν προχωρήσει στην κατάργηση των χαρτιών όσον αφορά στην ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ των υπηρεσιών του δήμου, στη Θεσσαλονίκη θέλουν να προχωρήσουν άμεσα σε αντίστοιχες ενέργειες.

    Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη σε κάποια από τις εκδηλώσεις στη ΔΕΘ ότι «ζηλεύω τα Τρίκαλα».

    Τα καλά παραδείγματα όλοι θέλουν να τα ακολουθήσουν και σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν ως αποτέλεσμα να επιταχύνονται διάφορες καταστάσεις. Και όλα δείχνουν ότι τα projects για έξυπνες πόλεις θα αυξηθούν κατά πολύ τα επόμενα χρόνια και στη χώρα

  • Τι σημαίνει η ενσωμάτωση AI σε όλες τις συσκευές;

    Η IFA είναι μία από τις μεγαλύτερες εκθέσεις προϊόντων τεχνολογίας παγκοσμίως και πραγματοποιείται κάθε χρόνο την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο και είναι το σημείο όπου οι μεγάλοι κατασκευαστές επιλέγουν να δείξουν τις τάσεις στον κλάδο των ψηφιακών τεχνολογιών που απευθύνονται σε οικιακούς καταναλωτές.

    Και η φετινή έδειξε ότι η κυρίαρχη τάση τα επόμενα χρόνια θα είναι η αξιοποίηση των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης (artificial intelligence – AI) σε κάθε είδους ηλεκτρική και ηλεκτρονική συσκευή.

    Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπεις συσκευές όπως είναι τα ψυγεία και τα πλυντήρια να ενσωματώνουν λύσεις ΑΙ. Σε σημείο που να αναρωτιέσαι γιατί να χρειάζεται το πλυντήριο να έχει μία τέτοια λύση.

    Το πρώτο βήμα ήταν η διασύνδεση αυτών των συσκευών με το Διαδίκτυο με αποτέλεσμα να τις αποκαλούμε «έξυπνες». Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα να περάσουμε στο επόμενο στάδιο, όπου οι συσκευές θα μαθαίνουν από το πώς τις χρησιμοποιούμε και θα προσαρμόζουν τις λειτουργίες στις συνήθειες μας, είτε είναι σε επίπεδο προσωπικό είτε σε επίπεδο οικογενειακό.

    Για παράδειγμα, το ψυγείο δεν θα μας λέει απλώς τι υπάρχει μέσα σε αυτό, αλλά θα προτείνει συνταγές που βασίζονται στις προτιμήσεις και τις συνήθειες μας -ή το πρόγραμμα που μας έχει δώσει ένας διατροφολόγος- και μάλιστα θα βασίζει αυτές τις προτάσεις του και στο πόσο κοντά είναι η ημερομηνία λήξης των προϊόντων που βρίσκονται μέσα σε αυτό!

    Μοιάζει σενάριο από ταινία επιστημονικής φαντασίας αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι σε μεγάλο βαθμό είναι πραγματικότητα αυτή τη στιγμή. Απλά, οι συσκευές που υποστηρίζουν τέτοιου είδους λειτουργίες είναι ακόμη σε επίπεδα τιμών που δεν είναι προσιτές στο ευρύ κοινό.

    Κάτι που θα αλλάξει μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια. Όπως συνέβη και με τη δυνατότητα σύνδεσης στο Διαδίκτυο. Όταν πριν από 3 χρόνια είδαμε τα πρώτα πλυντήρια με WiFi, το κόστος αυτών των συγκεκριμένων μοντέλων ήταν στα επίπεδα των 1500-2000 ευρώ.

    Τώρα, βρίσκει πλυντήρια με WiFi στα επίπεδα των 500 ευρώ. Το ίδιο είναι βέβαιο ότι θα γίνει και με το ΑΙ.

    Βέβαια, το ΑΙ έχει ένα επιπλέον ζήτημα: τη συγκέντρωση ενός τεράστιου όγκου δεδομένων σχετικά με τις συνήθειες που έχουν οι καταναλωτές. Πρακτικά, οι ηλεκτρικές συσκευές μας θα συγκεντρώσουν δεδομένα, τα οποία πιθανότατα θα αξιοποιηθούν για να βελτιωθούν περαιτέρω οι τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται στις ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές μας.

    Θα μπορούσαν, όμως, να αξιοποιηθούν και για να μας προτείνουν προϊόντα και λύσεις που επιθυμούν κάποιες συγκεκριμένες εταιρείες. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής τόσο από την πλευρά των καταναλωτών όσο και από εκείνη των καταναλωτών.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Open Source διαχείριση ή άλλη?

Κόμβος πληροφόρησης και ανταλλαγής απόψεων για θέματα και εφαρμογές που αφορούν στις ψηφιακές τεχνολογίες, εστιάζοντας ειδικότερα στην αξιοποίηση του web.

Newsletter

Subscribe to our newsletter. Don’t miss any news or stories.

We do not spam!